Ancak Akşehir’in il olması meselesi; milletvekillerinin yalnızca seçim dönemlerinde halkın heyecanını yatıştırmak için verdiği kanun tekliflerinden ibaret bir "seçim aktivitesi" olmaktan artık çıkarılmalıdır.
Adnan Menderes döneminde gündeme getirilen, Turgut Özal ve Süleyman Demirel zamanlarında da sürekli konuşulup ertelenen, fakat bir türlü somut ve kalıcı bir ortak iradeye dönüştürülemeyen bu talep, yerelde kendi kendimize gelin güvey olduğumuz sohbet masalarından artık kurtarılmalıdır. En azından şimdiden, şehrimizin muhtemel il olacak yerleşimler arasında kalıcı bir yer edinebilmesi adına görünür, planlı ve ivedi çalışmalara başlanması şarttır.
Yarım asırdan fazla süredir şahsi menfaatlerini ve siyasi ikballerini şehrin önünde tutan anlayışları ve "Az olsun bizim olsun, başkaları söz sahibi olmasın, zinhar istemezük" zihniyetini bir kenara bırakmanın vakti çoktan geldi.
Akşehir ve bölge ilçelerinin menfaati söz konusu olduğunda elini taşın altına koyacak maddi ve manevi imkâna sahip, akil, vizyoner, samimi ve fedakâr insanlara ihtiyacımız var.
Bu amaca ulaşmak için ilk adım olarak; çevre ilçe temsilcilerinin de yer alacağı geniş katılımlı, tarafsız ve kapsayıcı bir "İl Danışma Meclisi" oluşturulmalı. Heyetin başında Sayın Kaymakamımız yer almalı; bölge milletvekilimiz, belediye başkanlarımız, geçmişte Akşehir’in il olması için Meclis’e teklif veren ya da "Akşehir gönüllüsüyüm" diyen tüm eski ve yeni milletvekillerimiz, siyasi parti teşkilatları ve bölgemizden yetişmiş üst düzey bürokratlarımız bu masada mutlaka bulunmalı.
Ayrıca Sanayi ve Ticaret Odası, Ticaret Borsası, Ziraat Odası, sivil toplum kuruluşları, meslek odaları, basın mensupları ve şehrin kanaat önderleri de bu hareketin asli unsurları olmalıdır.
Danışma Meclisi'nin yapacağı ilk toplantının ardından, alınan kararları hızla uygulamaya geçirecek alt çalışma grupları kurulmalıdır. Eğitim, Ticaret, Siyaset ve Sivil Toplum Kuruluşları başlıkları altında oluşturulacak "İl Komisyonu Çalışma Grubu", somut raporlar hazırlayarak bunları önce İl Danışma Meclisi'ne, ardından da Ankara’daki yetkili mercilere sunmalıdırlar. Elbette bu süreçte bölge halkı da başta sosyal medya olmak üzere her platformda bu kamuoyu mücadelesine omuz vermelidir.
Her ne kadar resmî nüfusumuz son yıllarda 100 bin eşiğini zorlasa da, Akşehir’in coğrafi ve bölgesel ağırlığı yalnızca ilçe sınırlarıyla ölçülemez. Çeltik, Yunak, Tuzlukçu, Doğanhisar, Hüyük, Ilgın; hatta Sultandağı, Çay, Bolvadin ve Yalvaç gibi çevre ilçeler, idari olarak bağlı oldukları illerden ziyade günlük yaşamda, ticarette, sağlıkta, orta ve yükseköğretimde Akşehir’in "il-liğini" fiilen kabul etmiş durumdadırlar.
Mevcut fakülte ve yüksekokullarımıza ilaveten açılması elzem olan yeni bölümlerle birlikte artık bağımlılıktan kurtulup Nasreddin Hoca Üniversitesi'ne kavuşmamız, çevre ilçelerinde için de ihtiyacını karşılayacaktır.
Tarihi ve kültürüyle, halk oyunları ve türküleriyle, müzeleriyle, gün yüzüne çıkmış ya da çıkarılmayı bekleyen tarihi eserleriyle adından söz ettiren Akşehir; Hıdırlık ve Tekke gibi mesire yerleriyle de bölgenin cazibe merkezidir.
Gelişen organize sanayimiz hem merkezden hem de çevre ilçelerden binlerce kişiye istihdam sağlamaya devam etmektedir.
Tarih boyunca İzmir, Manisa ve Uşak gibi illerde nam salmış usta ellerin mirasını taşıyan sanayimiz, bugün de çevre ilçelerden gelen iş gücüyle hareketliliğini korumaktadır.
Şehrimizde her yıl yükselen binlerce yeni konut, resmî nüfus artış hızımızla doğrudan örtüşmese de bu dairelerin büyük bir kısmının çevre ilçelerden gelip şehrimizde ikamet eden veya yatırım yapan vatandaşlar tarafından satın alınması, Akşehir’in bölgesel bir çekim merkezi olduğunun en net kanıtıdır.
Akşehir’in il statüsü kazanması; kamu hizmetlerine yerinde ve hızlı erişim sağlanması, bürokratik ve mali avantajların yerel kalkınmada lokomotif etkisi oluşturma açısından büyük önem taşımaktadır.
Konya gibi devasa bir büyükşehrin gölgesinde kalmak yerine; İpek Yolu üzerindeki binlerce yıllık tarihi dokusuyla kendi kararlarını hızla alabilen, teşvik ve hibelerden doğrudan yararlanan bir il konumu, şehrimizin önünü ardına kadar açacaktır. Hemen yanı başımızdaki Afyonkarahisar’ın kat ettiği mesafe, bu potansiyelin hayata geçtiğinde neler başarabileceğinin en somut örneğidir.
Bir ilçenin il olabilmesi için aranan kriterler ortadadır:
Mevcut şehirleşme düzeyi, ulaşım ağı, çevre ilçelerle olan coğrafi ve ticari bağlar, ekonomik çeşitlilik, eğitim altyapısı, nüfus potansiyeli ve mevcut il merkezine olan uzaklık.
Akşehir bu kriterlerin hemen hepsinde rüştünü zaten ispat etmiştir. Unutulmamalıdır ki TBMM’ye verilen kanun teklifleri tek başına il olmayı getirmez; bunun arkasında sarsılmaz bir siyasi irade ve ortak bir halk mücadelesi olmalıdır.
Bugün sorulması gereken soru "Akşehir il olur mu?" değil; "Bu şehir için kimler aynı masa etrafında birleşebilecek ve gerektiğinde fedakârlık yapabilecektir?" sorusudur. Akşehir’in il olması meselesi, birilerinin siyasi ikbal basamağı değil; bu kadim şehrin geleceği ve onur meselesidir.
Özellikle Cumhur İttifakı'nın "100 il ve 1000 ilçe" konusundaki söylemlerinin kararlı bir iradeye evrilmesi ve genel seçimler öncesinde milletvekili dağılımlarının yeniden şekillenecek olması, bu ihtimalin güçlü bir fırsat penceresine dönüşmesini sağlıyor. Bu pencereyi kapatmamak ve Akşehir’in hakkı olan unvanı almasını sağlamak, hepimizin omuzlarındaki tarihî bir sorumluluktur.
Olur mu, olmaz mı? Onu zaman gösterecek; lakin o zaman gelmeden önce bizim ne yaptığımız, tarihe nasıl bir not düşeceğimiz her şeyden daha önemlidir. Gün, Akşehir ortak paydasında kenetlenme günüdür!





