Normal şartlarda Akşehir coğrafyasında bahar ve yazla birlikte nefes alan, işi hareketlenen esnafımız, bu yıl "yazın ortasında kışı" yaşıyor. Dört veya beş aylık kısa bir hareketlilik dönemiyle yılın geri kalanını çevirmeye çalışan esnafımız için bu yaz, tam bir hayal kırıklığına dönüştü. Bugün çarşıda "Yazımı kışa çevirdin" türküsü, yerini "Kendi ettim kendim buldum" ağıtına bırakmış durumda.
Neden Buraya Geldik?
Bu tablo sadece bir "kötü sezon" sözüyle geçiştirilemez. Bir tarafta insanların varını yoğunu altına gömüp çekildiği bir bekleme odası, diğer yanda komşu coğrafyalardaki savaş yangınlarının pompaladığı akaryakıt ve enerji zamları... Maliyetini kurtaramadığı için her yıl daha fazla borç batağına saplanan çiftçimiz ve tüm bunlara inat, şatafatından ödün vermeyen "lüks hayat" düşkünlüğü... Ekonominin direksiyonunu kıran temel etkenler bunlar.
Durum o kadar vahim bir boyuta ulaştı ki, artık "siftah edemedik" sözü yerini çok daha trajikomik bir hale bırakıyor. Yakındır; esnafımızın dükkan camlarında "Bugün bu esnaf siftah edememiştir" yazısını görürsek hiç şaşırmayalım.
Sadece küçük esnaf değil, büyük ölçekli fabrikalarımız da aynı sancının pençesinde. Çarklar dönüyor gibi görünse de, o çarkların dişlileri arasında öğütülen yine alın teri, yine emek. Vergi, Bağ-Kur ve sigorta primlerinin altında beli bükülen iş insanlarımız, sadece hayatta kalma mücadelesi veriyor.
Kış Kapıda, Umut Nerede?
Eğer bu yaz, "yaz" gibiyse; Allah kışın bizi korusun! Temmuz sıcağında dahi dükkan kapattıran bu ekonomik iklim, kışın soğuğuyla birleştiğinde Akşehir’de kepenklerin ne kadarı havada kalacak, kestirmek zor.
Bu gidişatın sonu nereye varır, kestirmek güç. Ancak bilinen bir gerçek var ki; esnafın ve üreticinin sabrı, taşınabileceği yükün sınırına dayandı. Allah, Akşehir’in cefakar esnafına, fabrikasından dükkanına kadar tüm iş insanlarımıza önce sağlık, sonra sabır, en nihayetinde de hayırlı kazançlar nasip etsin.
Yoksa bu çark, bu maliyetlerle daha fazla dönmeyecek; bu vitrinler, bu sessizlikle daha fazla ışıldamayacak.
