Uzun zamandır
bekliyor asfaltı,
bekliyor taşları,
bekliyor
evlerin önünden geçen ayak sesleri.
Bir kamyon geliyor,
bir kepçe çalışıyor,
sonra sessizlik...
Ve yağmur yağıyor.
Yağmurun ardından
su doluyor çukurlara,
bodrumlara sızıyor soğuk bir gece.
Aybar Sitesi’nin pencerelerinde
aynı soru:
Bu yol ne zaman bitecek?
Çocuklar yürümek istiyor,
yaşlılar evine rahatça gitmek,
insanlar sabah işe,
akşam evine
çamura basmadan dönmek istiyor.
Bir yol yalnızca yol değildir
bazen.
Bir annenin
çocuğunu okula götürmesidir.
Bir yaşlının
kapısının önünde
düşmeden yürüyebilmesidir.
Bir evin bodrumuna
yağmur suyunun girmemesidir.
Ve insanın
yaşadığı yere
yakışır bir yol istemesidir.
34088 Sokak
daha ne kadar bekleyecek?
Bir gün
kepçeler yeniden gelecek,
çukurlar kapanacak,
taşlar yerine oturacak,
ve Yeni Mahalle’de
insanlar diyecek ki:
Nihayet...
Yolumuz tamamlandı.
