Okumak, dünyayı ve hayatı anlama gayretidir. İnsanı, bilmediği ve görmediği diyarlara götüren bir yolculuktur. Her kitap, yeni bir pencere; her satır, yeni bir ufuktur. Bu yönüyle okumak, öğrenmenin ilk adımı olduğu kadar, anlamanın da anahtarıdır.
Okuyan insan, hayata dar bir çerçeveden değil, geniş bir perspektiften bakar. Sadece kendi gözleriyle değil, başkalarının nazarıyla da görmeyi öğrenir. Bu da beraberinde hoşgörüyü, anlayışı ve derinliği getirir.
Okumak yalnızca kitap sayfalarında kalmaz. Başta Kur’an-ı Kerim olmak üzere; kâinat da okunması gereken büyük bir kitaptır. Yağan yağmur, esen rüzgâr, büyüyen bir bitki, uçan bir kuş… Hepsi, okunmayı bekleyen ilahi satırlardır. İnsan ise; anatomisiyle, ruhuyla, aklıyla bu büyük kitabın özüdür.
Hayat da başlı başına bir kitaptır. Her gün, her olay, her tecrübe yeni bir ders sunar. Tarih, coğrafya, savaşlar, medeniyetler… Bunların her biri, doğru okunduğunda insana yol gösteren birer rehber olur.
Kur’an’ın ilk emrinin “Oku!” olması tesadüf değildir. Bu emir, sadece yazılı metinleri değil; kâinatı, hayatı ve insanı okumayı da içine alır. Nitekim Kur’an, “Devenin nasıl yaratıldığına, göğün nasıl yükseltildiğine, dağların nasıl dikildiğine, yerin nasıl yayıldığına bakmazlar mı?” ve "Varlığımızın delillerini, (kâinattaki uçsuz bucaksız) ufuklarda ve kendi nefislerinde onlara göstereceğiz" ( Fussılet 53) buyurarak insanı kâinat ve kendi içinde tefekküre ve okumaya davet ediyor.
Bugün dünyada yaşanan olayları, SAVAŞLARI ve toplumsal kırılmaları doğru okumak hayati bir sorumluluktur. Yüzeysel değerlendirmeler yerine derinlikli analizler yapılmalı; özellikle ilim sahipleri, toplumlarını bilinçlendirme görevini ihmal etmemelidir. Çünkü ayrıştıran, bölen ve zayıflatan tuzaklara karşı en güçlü savunma, bilinçli bir okumadır.
Tarih, birlik ve beraberliğin önemini hatırlatırken; inancımız da bize aynı hakikati gösterir: Güçlü olmak için bilinçli olmak gerekir. Bilinç ise okumakla kazanılır.
Sonuç olarak; okumak, insan olmanın temel şartlarından biridir. Anlamak, öğrenmek ve hayatı doğru yaşamak; ancak herşeyi iyi okuyarak mümkündür. Çünkü her ilahi emir gibi, “oku” emrinde de hayat vardır.
