Hayat bazen önüne yollar değil, duvarlar çıkarır. Bazen en güvendiğin insanlar sırtını döner, bazen birlikte yola çıktıkların seni yarı yolda bırakır. Bazen de bütün kapılar yüzüne kapanır.
Ama sen…
Hep yürüyeceksin!
Yorulsan da yürüyeceksin. Kırılsan da yürüyeceksin. Düştüğünde kalkacak, kaybettiğinde yeniden başlayacaksın.
Çünkü hayat, başına gelenlerle değil, başına gelenlere rağmen nasıl ayakta kaldığınla anlam kazanır.
HERKES SENİNLE YÜRÜMEYECEK!
Yola çıktığında yanında çok insan göreceksin. Kimi dost olduğunu söyleyecek, kimi kardeşlikten söz edecek, kimi de sonuna kadar yanında olacağına yemin edecek.
Ama yol uzadıkça kalabalık azalacak.
Menfaat bitince dostlukları bitenler olacak. Makam görünce yön değiştirenler, çıkarları uğruna geçmişini inkâr edenler çıkacak karşına.
Kimi seni geçmeye çalışacak, kimi yolunu kesmeye…
Kimi de senin durduğun günü zafer sayacak.
İşte sen, en çok da onların durmanı beklediği yerde yürüyeceksin!
Kimseye inat olsun diye değil, kendine olan saygından dolayı…
Çünkü senin yolun, başkalarının hesaplarına göre çizilmedi.
YOLDA BULDUKLARIN İÇİN YOLA ÇIKTIKLARINI UNUTMA!
Hayatın en büyük sınavlarından biri de vefadır.
İnsan bazen yükseldikçe küçülür. Makamı büyür ama karakteri aynı ölçüde büyümez. Dün omuz omuza yürüdüklerini bugün tanımaz olur.
Oysa insanı değerli kılan ulaştığı makam değil, o makama giderken çiğnemediği değerlerdir.
Unutma!
Yükselmek için başkalarının omzuna basanlar, yükseklerde olabilir ama hiçbir zaman büyük insan olamazlar.
Sen öyle olmayacaksın.
Yürürken geçmişini unutmayacak, sana uzanan elleri inkâr etmeyecek, kimsenin hakkını yemeyeceksin.
Çünkü önemli olan yalnızca yolun sonuna ulaşmak değil, oraya nasıl ulaştığındır.
BAZEN TEK BAŞINA YÜRÜYECEKSİN!
Öyle zamanlar gelecek ki yanında kimse kalmayacak.
Alkışlayanlar susacak. Destek sözü verenler ortadan kaybolacak. Haklı olduğunu bilenler bile kendi çıkarları için sessiz kalacak.
İşte o zaman anlayacaksın:
Kalabalıklar her zaman güç değildir.
Bazen insanın en büyük gücü, tek başına doğru bildiği yerde durabilmesidir.
Herkesin sustuğu yerde konuşabiliyorsan, herkesin eğildiği yerde dik durabiliyorsan, herkesin vazgeçtiği yerde mücadele edebiliyorsan zaten yolun yarısını geçmişsin demektir.
Ama yürümek, her şeye katlanmak değildir.
Bazen yön değiştireceksin. Bazen dinleneceksin. Bazen de yanlış yoldan dönme cesaretini göstereceksin.
Yeter ki vicdanından, doğrularından ve insanlığından vazgeçme.
ARKANA BAKMA, ÖNÜNE BAK!
Geçmişte kalanların hesabını tutarak geleceğini tüketme.
Kim ne söylemiş, kim ne düşünmüş, kim arkandan hangi oyunu kurmuş…
Bırak!
Herkes kendi karakterinin gereğini yapar.
Sen de kendi karakterinin gereğini yap.
İftira atanların diliyle değil, ortaya koyduğun eserlerle konuş.
Seni küçültmeye çalışanların seviyesine inerek değil, duruşunu yükselterek cevap ver.
Sana yapılan haksızlıkları unutmak zorunda değilsin ama onların hayatını yönetmesine de izin verme.
Çünkü yürüyen insanın önünde yeni yollar açılır. Sürekli arkasına bakan insan ise önündeki güzellikleri kaçırır.
SON SÖZ: HEP YÜRÜYECEKSİN!
Hayat sana her zaman adil davranmayabilir.
İyiliklerinin karşılığını kötülükle, samimiyetinin karşılığını nankörlükle, emeğinin karşılığını vefasızlıkla görebilirsin.
Ama bunların hiçbiri seni yolundan döndürmesin.
Birilerinin seni anlamasını bekleme.
Birilerinin sana yol vermesini bekleme.
Birilerinin seni alkışlamasını hiç bekleme.
Çünkü kendi ayakları üzerinde yürümeyi öğrenen insanın, başkalarının omzuna ihtiyacı yoktur.
Gün gelecek yorulacaksın.
Gün gelecek yalnız kalacaksın.
Gün gelecek bütün yolların kapandığını düşüneceksin.
İşte o gün kendine şunu söyleyeceksin:
Ben bu yola herkes benimle yürüsün diye çıkmadım.
Herkes beni sevsin, herkes beni alkışlasın diye de çıkmadım.
Ben bu yola doğru bildiğimden vazgeçmemek, vicdanıma hesap verebilmek ve ardımda onurlu bir iz bırakabilmek için çıktım.
Ve unutma:
Yol uzun olabilir, yük ağır olabilir, yürüdüğün yollar dikenlerle dolu olabilir.
Ama senin istikametin doğru, niyetin temiz, vicdanın rahatsa…
Kim giderse gitsin, kim kalırsa kalsın, kim önüne engel koyarsa koysun…
SEN HEP YÜRÜYECEKSİN!
Çünkü bazıları yol kesmekle, bazıları yol değiştirmekle, bazıları da yolda bırakmakla hatırlanır.
Sen ise bütün bunlara rağmen yürümekten vazgeçmeyen adam olarak hatırlanacaksın!
