Çünkü doğru bildiğin yolda yürümek her zaman kolay değildir. Kolay yolu seçenler konjonktüre göre hareket eder, sorgulamaz, düşünmez.
Kişisel menfaatlerini öne çıkaran birey ve toplumlar, önüne ne konursa ona razı olurlar. Ne acıdır ki rüzgâr gülü gibi rüzgâr nereye eserse oraya dönen insanlar vardır; renkleri güzel, duruşları yoktur.
Tüm bu insan ve toplumlara rağmen;
Bazen yalnız kalırsın.
Bazen yanlış anlaşılırsın.
Bazen en yakınındakiler bile seni eleştirir.
Hatta dün yanında yürüyenler, bugün karşında durabilir.
İşte insanın gerçek karakteri tam da burada ortaya çıkar.
Kalabalıkların arasında doğruyu söylemek kolaydır; asıl cesaret, herkes susarken konuşabilmektir. Herkes eğilirken dik durabilmek, herkes çıkarını düşünürken vicdanını kaybetmemektir.
Hak bildiğin yolda yürümek, başkalarına karşı savaşmak değildir. Öncelikle insanın kendi vicdanına karşı dürüst olmasıdır.
Çünkü insan dünyayı kandırabilir ama kendi vicdanını kandıramaz.
Rüzgâra göre yön değiştirenler, pusulayı değil menfaati takip eder.
Bugün yanında olanların sayısına değil, yarın aynaya baktığında kendinden utanıp utanmayacağına bakmalısın. Zira hayatın sonunda insanın elinde ne makam kalır ne alkış ne de başkalarının verdiği değer.
Geriye sadece nasıl yaşadığın ve hangi izleri bıraktığın kalır.
Bu yüzden yolun uzun, yükün ağır, yalnızlığın fazla olabilir.
Varsın olsun.
Yeter ki yolun doğru olsun.
Çünkü bazen insanın arkasında bir ordu değil, yalnızca haklı olduğuna dair temiz bir vicdan bulunur. Ve o vicdan, dünyanın bütün alkışlarından daha değerlidir.
Bir yolcu, çölde ilerleyen bir kervana rastlar. Kervandaki herkes aynı yöne gitmektedir. Yolcu ise elindeki eski haritaya bakarak başka bir istikamete yönelir.
Kervandakiler ona güler:
“Herkes bu tarafa gidiyor, sen neden ters yöne gidiyorsun?”
Yolcu sakin cevap verir:
“Herkesin aynı yöne gitmesi, o yolun doğru olduğunu göstermez.”
Saatler sonra kervanın yolu susuz bir çöle çıkar. Yolcu ise su kaynağına ulaşır.
Ders:
Doğru yolu bulmak için kalabalığı değil, pusulanı takip etmelisin.
Bizim yolumuz belli; hak bildiğimiz yoldan dönmeyiz. Çünkü bazı yollar kalabalıkla değil, karakterle yürünür.