Hüzünlerle, kederlerle, belki de acılarla geçti bir hayat. Böyle devam etmeyecek biliyor musun? Hep hüzün hep keder artık sen istemedikten sonra olmayacak. Haydi, gel yanıma biraz otur! Bak senin sevdiğin sigarayı da getirdim. Biliyorum sigara içiyorsun, ıhlamur da demledim senin için… Biliyorum, sen sigarayı da ıhlamuru da çok seversin…
Hüzünlüsün, sıkıntılısın.. Bazen olur be gülüm. Her şey geçer, biter gün gelir, biter tüm sıkıntılar. Üzdü hayat seni ama hep böyle geçmez günler, hep böyle geçmez saatler. Bazen tüm dünyanın sıkıntıları senin omzundaymış gibi olur, bazen tüm dünya üzerine yıkılmış gibi. İnsanlara olan sevgini, inancını yitirirsin, sıkıntılar o kadar boğar ki seni, ne içtiğin sigara, ne bir güler yüz, hiçbir şeyi görmez gözün…Ağlamak istersin, çözüm gibi…Kapanırsın dört duvar odalara…Anlayamaz seni kimse, anlayamaz seni tüm dünya…Öylesine canın sıkılır ki, beni birazcık olsun dinler misin? Sana sevgiden, aşktan, dostluktan bahseden bir şiir okusam, rahatlar mısın?
Sen gerçekten sevmiştin, sevdiğini sanmıştın. Mutsuzluk, keder, üzüntü nedir bilmezdin. Bazen yalancı, riyakâr olur tüm sevdiklerin. Üzer hayat, tüm dost bildiklerin… Sevgi karşılıksız sevmek değil midir? “Seni seviyorum” sözü, gönül alma, yoksa “laf olsun” diye söylenen boş söz müdür?
Sevgi karşılıksız sevmedir. Boş söz değildir. Sevdiğini hissettirmektir, sevdiğinin gözlerine baktığında o bir çift gözde ölmektir. Lütfen artık ağlama, ıhlamur demledim bak senin için, rica etsem, içer misin?
Üzülme be gülüm, sen hatalı değilsin. Böyle değildi insanlar, böyle değildi yüzler…Neden kızıyorsun kendine.. Ben de senin gibiyim. Belki çok duygusalım, romantiğim, çok vefalıyım.. Çok sevdim mi böyle oluyorum. Nasıl bir sevenim, nasıl bir aşığım bilemiyorum? Bana bir çözüm önerir misin?
Duygularım benim şiir, duygularım benim yazı olup dökülüyor.. Kendimi ele veriyorum. Her şeyi boş veriyorum. Kendimi sevdiğime adıyorum. Sonra sevdiklerimi de üzüyorum, üzülüyorum, çok zaman ağlıyorum ya yerli yersiz, sevdiklerimi de kırıyorum; ben ancak böyle nefes alabiliyorum. Sevgi de başka bir hayat tarzı biliyor musun?
Anlıyorum seni de üzgünsün, kırgınsın ya bir sigara yakar mısın? Belki de iyi gelir. Ağlamak istiyorum kollarında izin verir misin?
Lütfen ağlama, oysa ben ağlamak, özür dilemek için gelmiştim senin yanına…Çocuklar gibi oluyorum senin yanında.. Ağlamak istiyorum…suçluyum, hatalıyım.. kırdım seni de…
Üzülme be gülüm! Ben çok üzgünüm! Tamam, sen hatalı değilsin. Öyle güzel, öyle samimi, öyle içtendin ki, sevmiştim seni.. Sen de sevmiştin ya, çok üzdüm seni, bu sevgide hatalı olan bendim. Hala da seni çok seviyorum, affetmeyeceksin biliyorum; yine öyle güzel gülümser, “hoş geldin!” der misin?
|
|
YOKLUĞUNDA...
Sensizliğine alışmış olsaydım, inan bu kadar yanmazdım, dört duvar yalnız başıma ağlamazdım.
Her cep telefonum çaldığında, her mesaj geldiğinde sen sanmazdım.
Sen yoksun ya, hiçbir şeyin tadı tuzu yok benim için…
Sen yoksun ya.. öylesine yanıyor, öylesine kanıyor ki gönlüm…
Sen hiç böylesine sevmemişsindir, sevilmemişsindir, oysa ben seni çok sevmiştim..
O kadar mı seni çok kırdım, o kadar mı seni çok üzdüm?
Kapatmışken benim aramalarıma telefonunu, seni bundan böyle aramaya da hiç yüzüm yok ki benim…
Biliyorum affetmeyeceksin, biliyorum, eskisi gibi aramayacak, eskisi gibi yüzüme bakmayacaksın, çok iyi de biliyorum; geleceğin günü haber de etmeyeceksin…
Biliyor musun, vazgeçmedim ya seni beklemekten, zaten yokluğunun her günü yıl gibi geliyor bana, sen yoksun ya güneş eskisi gibi doğmuyor, her yer gözümde gri, her yer gözümde siyah benim için...
Farkında mısın? Güneş küstü dünyaya, ay küstü senin yokluğunda geceye..
Yıldızları hiç sorma, sen gittikten sonra onlar da artık firarda…
****
Sen yoksun ya, senin güzelliğini, senin yokluğunu kim doldurur ki?
Senin güzelliğini, güler yüzünü, tatlı tebessümünü, simsiyah saçlarını hangi güzelde bulayım?
Bir sigara yakayım, canım öyle sıkkın ki, kimbilir belki de iyi gelir…
Kimi seveyim? Kime sevdiğim diye sarılayım, artık kimin yollarına bakayım?
Ben seni gönlüme yar diye bilmiş, seni dünyadaki her şeyden çok sevmiştim…
Senin yerini kimse dolduramaz, senin yerini kimse alamaz ki, bu kadar vefasız, duygusuz muydun?
Yok, yok hayır! Özür dilerim!
Duygusuz olsaydın, ağlamazdın…
Sen ağladıkça beni de ağlatmazdın…
Öylesine güzel, öylesine tatlıydı ki sohbetin. Seni saatlerce dinleyebilirdim. Öylesine güzel içten ve samimiydin ki….Seni tanıdığım, seni sevdiğim, seni bulduğum için gerçekten şanslıydım.
Seni öylesine çok sevmiştim ki….bizden başka kimsenin mutlu olamayacağını, mutluluğun sadece ikimizde olduğunu sanırdım..
Biliyorum, hatalıydım, seni sevmemeliydim…
İkimiz de biliyorduk, fakat söyleyemiyorduk…
Aramamalıydım, sormamalıydım…
İnsan hayatından, kalbinin bir yarısından nasıl vazgeçebilirdi ki?
En kötüsü de buydu…
****
Sevilenin yokluğuna alışılmıyor…
Telefon duvar, mesaj kale oldu benim için, ulaşılamıyor…
Bir kalb kırıldı mı yapılmıyor?
Çok üzgünüm,
Hatalıyım,
İnanki bilmeden, istemeden,
Üzdüm, kırdım ya kalbini,
Benim için değil,
Sevgim için,
Sana olan aşkım için,
Aşkımın, sevgimin varsa birazcık hatırı için,
Hatırım için,
Af diliyorum,
Affedebilecek misin beni?
Yokluğunda anladım ki,
Benim duygularım, düşüncelerim, herşeyim sensin,
Yokluğun ölümden beter, kabul edilebilecek bir şey de değil…
Sensiz hayat zaten ölüm, yokluğun kabul edilemiyor
Her acı er geç biter; neden ayrılığın bitmedi, neden geçmedi bu acı bu sefer…
Kalbim sende,
Aklım, duygularım, düşüncelerim,
Gözyaşlarım yine aktı,
İnsanın bedeni burada, aklı sevdiğinde olması kolay mı?
****
Yok, yok geçmeyecek bu sevda…
Bu yürek bende oldukça, ben yaşadıkça sürecek bu sevda…
Yokluğunun acısı bitmeyecek,
Bu gönül yaram kapanmayacak..
Yaşadıkça sürecek…
Bitmeyecek, bitmez bu sevda…
****
Biliyorum bu sevdada ben hatalıyım da,
Sen unutabildin mi?
Unuttun mu?
Gözyaşların sevgine şahitti…
Sen yoksun ya ben yaşıyor muyum,
Ölü müyüm?
Her yerde her şeyde seni arıyorum,
Ne zaman bitecek bu hasretin…
Dönmeni bekliyorum,
Ben hala bıraktığın yerdeyim…
SENİ BEKLİYORUM