Meyve Üreticisi Açısından Durumun Değerlendirmesi

• Ekonomik Kayıp ve Vicdani Çöküntü: Başkan Uzun’un belirttiği gibi, binlerce ton eriğin fiyat dalgalanmaları veya pazar bulamaması nedeniyle dalında kalması, çiftçinin bütün bir yıllık emeğinin boşa gitmesi anlamına geliyor. Ürünün para etmemesi zaten belini büken üreticiyi, o ürünün gözleri önünde çürümesini izlemek manevi olarak da yıpratıyor.
• Ağaçlarda Fiziksel Hasar: Toplanmayan meyveler sadece ekonomik bir değer kaybı değil; taşıdıkları ağırlıkla meyve ağaçlarının dallarını kırıyor, gelecek yılın mahsulünü verecek filizlere zarar vererek ağacın ömrünü kısaltıyor.
• İsraf ve Sosyal Tezat: Bir tarafta tarlada/dalda çürüyen tonlarca saf meyve varken, diğer tarafta okullarda sağlıklı ara öğüne muhtaç çocukların bulunması sistemdeki organizasyon eksikliğini gözler önüne seriyor.

Çözüm Önerisi: Köy Enstitüleri Ruhuyla "İmece" Modeli

Sevim Uzun, bu krizi fırsata çevirmek adına Akşehir Kaymakamlığı ve İlçe Milli Eğitim Müdürlüğü'ne somut ve uygulanabilir bir organizasyon çağrısında bulunuyor:

• İş Birliği Ağı: Yerel yönetimler, İlçe Tarım Müdürlüğü, okullar ve üreticiler arasında kurulacak bir koordinasyon.
• Uygulamalı Eğitim: Öğrencilerin öğretmenler eşliğinde bu sürece katılması, Köy Enstitüleri ruhunun “iş içinde eğitim” ilkesiyle yeniden canlandırılması.
• Çifte Kazanç (Çiftçi + Çocuk): Dalında kalan eriklerin toplanarak hem ağaçların yükünün hafifletilmesi hem de okullardaki öğrencilere sağlıklı, doğal ara öğün olarak ikram edilmesi.

Bu çağrımız; sadece bir ürün değerlendirme projesi değil, aynı zamanda israfı önleyen, çocukları sağlıklı besinle buluşturan, çiftçinin emeğine sahip çıkan ve toplumsal dayanışmayı (imeceyi) yeniden dirilten örnek bir yerel kalkınma ve eğitim hamlesi niteliği taşımasıdır.

Dileğimiz; bu anlamlı çağrımızın ardından, yerel yetkililerin üreticinin yüzünü güldürecek bu projeye nasıl bir adım atacağına bağlıdır. Zira, bu tür yerel imece projeleri Akşehir genelindeki diğer meyve türleri (kiraz, vişne vb.) için de kalıcı bir model oluşturabilmelidir.

Takım Antrenörü Ramazan Yalçınöz, sezona iyi bir başlangıç yapmak istediklerini belirterek, “Akşehir basketbolunun ve salon sporlarının gelişmesi için çalışmaya devam edeceğiz. Geçen sezon Konya ikincisi olan takımımızın bu yılki hedefi şampiyonluk. Akşehir’i en iyi şekilde temsil etmeye devam edeceğiz” dedi.

Kulüp Başkanı Özgür Camcı ise sezonun ilk maçında takım ve teknik ekibe başarılar dileyerek, Akşehir basketboluna ve genç sporculara destek vermeye devam edeceklerini söyledi.

Camcı, Akşehirli basketbolseverleri kız takımının maçlarında tribünlerde destek olmaya davet etti.

Saygı duruşu ve İstiklâl Marşı’nın okunmasıyla başlayan programda, İlçe Millî Eğitim Müdürü Barbaros Topaloğlu günün anlam ve önemine ilişkin konuşma yaptı.

Cumhuriyet İlkokulu öğrencileri şiirler, konuşmalar, gösteriler ve halk oyunlarıyla programa renk kattı. Öğrencilerin performansları katılımcılardan beğeni topladı.

Programda 4. sınıf öğrencileri, okula yeni başlayan 1. sınıf öğrencilerine temsili olarak “Hoş geldiniz” çiçeği takdim etti.

İlköğretim Haftası programı, ilçe protokolünün okulun ilk zilini birlikte çalmasıyla sona erdi. Yeni eğitim öğretim yılının tüm eğitim camiasına sağlık, başarı ve huzur getirmesi temennisinde bulunuldu.

Ziyaret sırasında konuşan Akşehir Belediye Başkanı Dr. A. Nuri Köksal, huzurlu bir kentin temelinin güçlü bir kamu dayanışmasından geçtiğini ifade etti. Akşehir'in refahını yükseltmenin ortak bir sorumluluk olduğunu vurgulayan Belediye Başkanı Köksal, İlçe Emniyet Müdürü Talet Afşar’ın şahsında tüm emniyet teşkilatı mensuplarına görevlerinde başarı ve kolaylıklar diledi.

İlçe Emniyet Müdürü Talet Afşar ise ziyaretten duyduğu memnuniyeti dile getirerek, Akşehir halkının huzur ve emniyeti için gayretle çalışacaklarını ifade etti. Ziyaret, günün anısına çekilen hatıra fotoğrafı ile sona erdi.

Ekiplerin gerçekleştirdiği operasyon kapsamında, uyuşturucu madde taşıdığı değerlendirilen araç Yeni Antalya Yolu üzerinde durduruldu. Araçta yapılan aramada 5 bin 700 kullanımlık kağıt bonzai ele geçirildi.

Operasyonda K.A., R.A. ve A.D.S. isimli 3 şüpheli gözaltına alındı. Emniyetteki işlemlerinin ardından adliyeye sevk edilen şüphelilerden K.A. tutuklanarak cezaevine gönderildi.

Diğer iki şüpheli ise adli kontrol şartıyla serbest bırakıldı.

Kongre Önemli Tarihleri ve Bilgiler

• Kongre Tarihi: 14–16 Ekim 2026
• Son Bildiri Başvuru Tarihi: 4 Ekim 2026
• Yer: Selçuk Üniversitesi – Akşehir / Konya
• Katılım Türü: Yüz Yüze ve Çevrim İçi (Online)

Sosyal ve Kültür Programı

Zengin bilimsel programının yanı sıra katılımcılara unutulmaz bir deneyim sunmayı hedefleyen kongremiz şu etkinliklerle zenginleştirilmiştir:

• Nasreddin Hoca Özel Oturumu
• Akşehir Kültür ve Tanıtım Gezisi
• Zengin Yöresel İkramlar
• Gala Yemeği

Bilimin ve Anadolu’nun köklü ortak mirasında buluşmak üzere tüm değerli akademisyenlerimizi ve araştırmacılarımızı kongremize davet ediyoruz.

Kamu Yatırımlarına Sıkı Sınır ve Yasaklar

Yeni OVP ile birlikte kamu yatırımlarında seçici ve disiplinli bir döneme geçiliyor:

• Yeni Proje Yasağı: Zorunlu haller dışında Kamu Yatırım Programı’na kesinlikle yeni proje alınmayacak.
• Devam Edenlere Öncelik: Mevcut kaynaklar sadece bitirilmeye yakın, acil ihtiyaçlara cevap veren ve ekonomiye doğrudan katma değer sağlayan projelere aktarılacak.
• Bakım-Onarım Odaklılık: Yeni bina veya tesis yapmak yerine, eldeki mevcut kamu sabit sermaye stokunun bakım ve onarımına ağırlık verilecek.

Taşıt, Bina ve Altyapı Kısıtlamaları

Kamuda taşıt ve bina giderlerini minimuma indirmeyi hedefleyen düzenlemeler şu başlıkları kapsıyor:

• Yeni Araç Alımı ve Kiralama Yasağı: Zorunlu durumlar haricinde kamuya yeni taşıt alınması engelleniyor. Mevcut kiralık araç filoları sistematik olarak azaltılacak.
• Yerli ve Çevreci Araç Şartı: Zorunlu olarak alınması gereken az sayıdaki araçta yerli üretim ve çevreci (elektrikli/hibrit) modeller zorunlu kılındı.
• Hizmet Binası Yasakları: Kamuda yeni hizmet binası alımı, yapımı veya kiralanması büyük ölçüde sınırlandırıldı.

Personel, İstihdam ve İdari Gider Sınırları

Kamuda kadro büyümesinin kontrol altına alınması için getirilen kurallar:

• Emekli Kadar İstihdam: Kamu kurumlarına yapılacak yeni personel alımları, ancak o kurumdan emekli olan veya ayrılan personel sayısı kadar olabilecek. Bu sayede kontrolsüz kadro büyümesinin önüne geçilecek.
• Servis ve Fazla Mesai Kısıtlamaları: Personel servis hizmetleri, fazla mesai ücretleri ve geçici görevlendirme yollukları gibi idari giderler sıkı denetim altında alındı.

Günlük Cari Harcamalarda Kesintiler ve Dijitalleşme

Cari tüketimde israfın önüne geçmek adına atılan somut adımlar:

• Temsil ve Tanıtım Yasağı: Kamuda ağırlama, temsil, tören, açılış ve tanıtım gibi faaliyetlerin bütçeleri tamamen kısıtlanıyor.
• Haberleşme ve Kırtasiye: Kamu kurumlarında dijitalleşme zorunlu tutularak kağıt, kırtasiye, demirbaş alımları ve haberleşme giderleri minimuma indiriliyor.
• Enerji ve Su Tasarrufu: Kamu binalarında enerji ve su tüketimini azaltacak verimlilik tedbirleri kararlılıkla uygulanacak.

Parti yönetimi, kongrenin birlik ve beraberlik içerisinde, demokrasi şöleni havasında geçmesini hedeflediklerini belirterek tüm parti üyelerini, gönüldaşları ve Akşehirli vatandaşları kongreye davet etti.

Açıklamada, 26 Ağustos 2026 tarihine kadar Yeni Parti’ye üyelik kaydını tamamlayan üyelerin, parti tüzüğü gereğince delege statüsünde olduğu ve kongrede oy kullanma hakkına sahip bulunduğu belirtildi.

Kongrenin Akşehir’in geleceğine ilişkin önemli bir buluşma olacağı ifade edilirken, vatandaşların da kongreye katılım sağlayabileceği kaydedildi.

Akşehir Yeni Parti İlçe Başkanlığı, tüm üyeleri ve Akşehirli hemşehrileri 3 Ekim’de Akşehir Kültür Merkezi’nde düzenlenecek 1. Olağan İlçe Kongresi’ne davet etti.

Kaymakam Dr. Mustafa Yiğit, nazik ziyaretinden dolayı Personel Albay Hacı Vehbi Şahbaz’a teşekkür etti.

Toplantıda; Psikososyal Müdahale Ekiplerinin çalışmaları, Rehberlik Çerçeve Planları, vaka analizleri, öğrenci gelişimini destekleyici uygulamalar ile okullarda gerçekleştirilecek koruyucu ve önleyici çalışmalar ele alındı.

Şube Müdürü Gürhan Dinç, rehberlik hizmetlerinin öğrencilerin akademik, sosyal ve duygusal gelişimindeki önemine dikkat çekerek rehber öğretmenlere yeni eğitim öğretim yılında başarılar diledi.

MHP Akşehir İlçe Başkanı Murat Yıldız, AK Parti Akşehir İlçe Başkanı Ahmet Rasih Zeybek ve yönetimine yeni görevlerinde başarılar dileyerek, Akşehir’in gelişmesi ve ilçeye hizmet noktasında omuz omuza çalışmaya devam edeceklerini ifade etti.

Ziyaret, karşılıklı iyi dilek ve temennilerin ardından sona erdi.

Özellikle Nasreddin Hoca’nın meşhur "Testiyi kırmadan önce tokadı vuracaksın" fıkrasını ve testiyi tuttuğu anı yansıtan heykeldeki hasar, görenlerin içini sızlattı. Fıkrada testiyi kırmanın bizzat kendisi mizahın bir parçasıdır; ancak Hoca’nın heykelindeki bu kırılıp dökülmeler, ne yazık ki fıkradan ziyade içler acısı bir trajediye dönüştü. Mizahın başkentinde mizahın mal varlığının bu hale gelmesi, manzarayı görenleri hem güldürdü hem düşündürdü.

"Ben Sağ İken" Kol Kırık Geziyor! Sıkıntı sadece Gülmece Parkı ile de sınırlı değil. Akşehir'in hareketli noktalarından biri olan Tarık Buğra Caddesi’nde (çay kenarı) bulunan ve Hoca’nın meşhur "Ben sağ iken" fıkrasının canlandırıldığı heykelin kırık kolu da gözlerden kaçmıyor. Hoca fıkrasında "Ben sağ iken böyle bir şey olmazdı" derken, Tarık Buğra Caddesi’ndeki bu heykel adeta "Ben sağ iken kolum yerindeydi, şimdi halime bakın" dercesine ortalıkta duruyor. Onlarca kişinin gün boyu önünden geçtiği bu kırık kol, acaba yetkililerin dikkatini çekmek için daha kaç fıkra eskitmeyi bekliyor?

Akşehir denilince akla gelen en önemli değerlerden biri olan Nasreddin Hoca’nın heykellerinin bakımsız veya zarar görmüş şekilde kalması, "Akşehir’in kültürel mirasına ne kadar sahip çıkıyoruz?" sorusunu da haklı olarak yeniden gündeme taşıdı.

Her yıl binlerce ziyaretçiyi ağırlayan Gülmece Parkı ve cadde üzerindeki bu eserlerin korunması, yalnızca belediyenin değil, parkı ve caddeleri kullanan vatandaşların da ortak sorumluluğu olarak değerlendiriliyor.

Şimdi Akşehirliler, yetkililerin bir an önce bu yaralara merhem olmasını, heykellerin bakım ve onarımını yaparak Hoca’yı hak ettiği itibara kavuşturmasını bekliyor. Ne de olsa Nasreddin Hoca fıkralarıyla güldürür; ama kırık kollar ve testiler gülümsetmekten çok, mahzun bırakıyor!

18 Eylül Cuma günü başlayacak programda açılış konuşmalarının ardından tanıtım sunumları ve saha gezisi gerçekleştirilecek. Açılış bölümünde Kayseri Büyükşehir Belediye Başkanı Dr. Memduh Büyükkılıç ile Ankara Büyükşehir Belediye Başkanı ve Tarihi Kentler Birliği Başkanı Mansur Yavaş da konuşma yapacak.

Programın 19 Eylül Cumartesi günü gerçekleştirilecek bölümünde ise Tarihi Kentler Birliği Meclis Toplantısı, panel ve saha gezisi düzenlenecek.

Tarihi kentlerin korunması ve gelecek kuşaklara aktarılması açısından önem taşıyan toplantıya Akşehir Belediye Başkanı Dr. Ahmet Nuri Köksal da katılacak. Köksal’ın toplantı kapsamında Akşehir’in tarihi ve kültürel değerlerinin tanıtılması ve kentlerin korunmasına yönelik çalışmaların ele alınacağı programda yer alması bekleniyor.

Çoğu zaman sobamız çekmezdi. Duman ağır ağır odaya yayılır, önce tavana yükselir, sonra geri çökerdi. Kapı pencere sonuna kadar açılır, bir yandan ısınmaya çalışırken bir yandan ayaz içeri dolardı. Soğuk, yüzümüze ince bir bıçak gibi vururdu. Boruların birleşim yerlerine hamura batırılmış eski bezler sarılırdı. Belki tutar, belki çeker diye… Ama çoğu zaman yine de çekmezdi.

Oda dumanla dolunca annem pencereyi açardı.

“Yine çekmiyor bu soba,” derdi.

Babam borulara bakar, eğilir, yoklar, yerlerini düzeltirdi. Kenarlarına hamura bulanmış bezler sarardı.

“Şimdi olur,” derdi.

Bir süre sonra soba gerçekten çekmeye başlar, duman incelir, oda yavaş yavaş ısınırdı. Sanki ev de bizimle birlikte derin bir nefes alırdı.

Annem bir yandan sobanın üzerinde yemek pişirir, bir yandan güğümlerle su kaynatırdı. Kaynayan suyun sesi, sobanın çıtırtısına karışırdı. Patatesler közlenir, kestaneler çatlayarak açılır, ekmekler sobanın üzerinde kızarırdı. Ev içinde sürekli bir hareket vardı; sabahın işi, akşamın hazırlığı, sofranın telaşı… Ama bu telaşın içinde bir düzen, bir alışkanlık vardı.

Ben o zaman ilkokula gidiyordum.

Perşembe günleri okul çıkışı farklı olurdu. İçimde küçük bir hareketlenme olurdu. Çünkü pazar kurulurdu.

Yolda annem:

“Kalabalığa dikkat et,” derdi.

“Tamam,” derdim.

Ama pazar gerçekten kalabalık olurdu. İmaret Camii’nin önü geçilmezdi. İnsan çoktu, ses çoktu. Sesler birbirine karışır, üst üste binerdi. At arabaları aralardan geçerdi.

“Çekil kenara!” diye bağıranlar duyulurdu. Kimi çantaları düzenlemiş, kiminin içine küçük notlar koymuş olurdu; kimi de sahiplerini arabaya bindirirdi. Bir yerden bir yere taşınan sadece insanlar değil, hayatın kendisiydi sanki.

Perşembe pazarı Eski Buğday Pazarı’na kadar uzanırdı. Köylerden gelenler erkenden gelir, yer tutardı. Üzüm satanlar Nasreddin Hoca Mezarlığı duvarının kenarında sıralanırdı.

“Üzüm var!” diye seslenirlerdi.

“Pekmez taze!” derlerdi.

Bu sesler havada asılı kalır, insanın peşinden gelirdi.

Ben en çok çay kenarından girilen tarafı severdim. Tarık Buğra’nın anıtının bulunduğu o alan… Köşede Demirbaşların Apartmanı vardı. Oduncular, marangozlar, motosiklet tamircileri, terziler, sobacılar… Hepsi yan yana, iç içe bir hayat kurardı.

Bir köşede de güvercinler satılırdı. Tavuklar, horozlar, hindiler, tavşanlar… Biraz ötesi Buğday Pazarıydı. Kamyonlar dolusu arpa ve buğday gelir, biri girer biri çıkardı.

Ben en çok güvercinlerin olduğu yeri severdim.

Bir gün babama:

“Şu güvercinlere bakabilir miyim?” dedim.

“Bak,” dedi. “Ama uzaklaşma.”

Gittim, baktım. Güvercinler sessizdi. Tellerin arkasında birbirlerine sokulmuşlardı. Ara sıra başlarını çeviriyor, gözleriyle etrafa bakıyorlardı.

Bir adam:

“İstersen al,” dedi.

Bir şey demedim. Sadece baktım.

Evde anneme anlattım.

“Alacak mısın?” dedi.

“Yok,” dedim. “Sadece baktım.”

Bir gün evin önüne buğday serptim. Avucumdan dökülen taneler taşlara çarparak dağıldı. Güvercinler geldi. Önce temkinliydiler, sonra yaklaştılar.

Annem:

“Ne yapıyorsun orada?” dedi.

“Güvercinlere yem veriyorum,” dedim.

“Boş iş,” dedi ama sesini yükseltmedi.

Güvercinler yemleri yedi. Küçük küçük adımlarla dolaştılar. Sonra birden, sanki görünmeyen bir işaretle, hep birlikte havalandılar. Kanat sesleri havayı doldurdu. Biri çatıya, biri ağaca kondu. Sonra dağıldılar, gökyüzünde küçülüp kayboldular.

Babam kapıda durdu:

“Gittiler,” dedi.

“Giderler,” dedim.

O gün hava kapalıydı. Gökyüzü alçalmış gibiydi. Yağmurun geleceği belliydi. Akşam olmadan başladı yağmur; ince ince, sonra sıklaşarak… Sokakları sessizleştirdi.

Yıllar geçti.

Şimdi o günleri düşündüğümde önce sesler geliyor aklıma, sonra görüntüler. Soba yanarken çıkan o ince çıtırtı, pazarda birbirine karışan sesler, güvercinlerin bir anda havalanışı… Hepsi yerli yerinde duruyor. Sanki hiç gitmemişler de ben onların arasından geçip uzaklaşmışım gibi.

İnsan büyüyor, zaman geçiyor. Ama bazı şeyler olduğu yerde kalıyor. Bir sobanın çıtırtısı, bir pazarın uğultusu… Ve bir gün, avucumdan dağılan buğday tanelerinin ardından hep birlikte göğe kalkan güvercinler.

Hepsi orada duruyor. Ne tamamen uzaklaşmışlar ne de geri gelmişler. Sadece insan, baktıkça yeniden hatırlıyor.

Osmanlı’da bir çocuk 4 yıl, 4 ay, 4 günlük olduğunda mahallede tatlı bir telaş başlardı. Bayramlık kıyafetlerini giyen küçük talebe, sokağın merkezinde dualarla karşılanırdı. Önde ilahiciler yürür, arkada arkadaşları ve mahalle halkı her beytin ardından kubbeyi çınlatan bir gürlükle "Âmin!" diye nida ederlerdi.

Çocuk, okula ve eğitime yalnız gitmezdi; mahallenin duası, ailesinin şefkati ve toplumun desteğiyle uğurlanırdı. İlim öğrenmek, bireysel bir yükümlülük değil, kolektif bir sevinç ve bayram havasıydı.

Ne yazık ki modern şehir hayatı; mahalle kültürünü, ortak sevinçleri ve en önemlisi yeni nesli dualarla geleceğe uğurlama geleneğini zamana yenik düşürdü. Bireyselleşen dünyada evlatlarımız, eğitimin ilk adımlarını çoğunlukla soğuk ve mekanik süreçlerle atar oldu.

İşte tam bu noktada, CİHANNÜMA Derneği'nin öncülük ettiği ve her yıl gelenekselleştirerek sürdürdüğü "Aileler Sabah Namazında Buluşuyor" programları, mezkûr tarihî mirasın günümüzdeki en güçlü akislerinden birini sunuyor.

CİHANNÜMA, Âmin Alayındaki ruhu 21. yüzyılın idrakine taşıyor. Nasıl ki eski İstanbul’da mahalle halkı bir çocuğun eğitim yolculuğu için veya mübarek günlerde bir araya geliyorsa; bugün de CİHANNÜMA’nın çağrısıyla aileler, gençler ve çocuklar günün en bereketli vaktinde, sabah namazının manevi ikliminde saf tutuyorlar.

Bu buluşmalar sadece bir ibadet birlikteliği değil, tıpkı Âmin Alaylarında olduğu gibi, omuz omuza duran nesiller arasında bir bağ kurma çabasıdır.

Çocuklar, anne ve babalarının elinden tutarak camiye adımlarken; ilim, ahlak ve maneviyatla hemhal bir geleceğin temeli atılıyor.

Camii kubbelerinde yankılanan aminler, geçmişte sokaklarda yankılanan "Âminci Çocuklar"ın nidalarıyla aynı niyet noktasında birleşiyor. Ecdadın ilk derse besmele ile başlarken topluma yaydığı o bereket ve coşku; bugün seher vaktinde buluşan ailelerin dualarında yaşamaya devam ediyor.

Her yıl tüm il ve bir çok ilçemizde olduğu gibi, Akşehir'imizde de düzenlenen program bu yıl yine farklı bir camide, Fatih Sultan Mehmet Camisinde sabah namazları eda edildi ve ardından ikramlarda bulunuldu.

CİHANNÜMA Derneği temsilcilerinin düzenlediği bu köklü buluşmalarla, geçmişin Âmin Alayı şuurunu modern çağın keşmekeşi içerisinde yeniden diriltiliyor ve evlatlarımızı medeniyet kodlarımızla yarınlara hazırlıyor. Besmele ile başlayan, dua ile kenetlenen ve sabahın bereketiyle taçlanan bu kutlu yolculukta emeği geçen herkesi yürekten tebrik ediyorum.

Bugünün gençlerine baktığımızda maalesef elindekilerin kıymetini bilmeyen, geleceğe güvenle bakmak yerine her şeyin en kolay yoldan, zahmetsizce kazanılmasını isteyen bir tavır ve davranış içerisindeler.

Peki, bu doyumsuzluk ve geleceğe güvenle bakamama hissi tam olarak neden kaynaklanıyor?

Ben bu durumu sizlere, kendi çocuklarıma da her fırsatta anlattığım, ders niteliğinde bir hikâyeyle açıklamak istiyorum.

Eski zamanlarda, bir köyde güzelliğiyle nam salmış bir kız varmış. Ona aşık olan fakir bir genç, bir gün cesaretini toplayıp kıza ilan-ı aşk etmiş. Ancak kız, genci küçümseyerek, “Ben çok güzelim, istediğim herkesi elde edebilirim,” diyerek onu reddetmiş. Bu gurur kırıcı sözlerin ardından genç çocuk buna çok içerlemiş ve köyü terk etmiş. Gittiği yerde kendine yeni bir düzen kurmuş, mesleğini eline almış, evlenip çoluk çocuğa karışmış.

Yıllar sonra memleketine geri döndüğünde, aklına o eski kız düşmüş. “Acaba ne oldu?” diyerek aramış, taramış ve o kızı bulmuş. Tabii ki aradan yıllar geçmiş, yaş gitmiş ve o eski güzellikten eser kalmamış. Adam kızın yanına gidip konuşma imkanı bulunca merakla sormuş: “Büyük hayallerin vardı, ne yaptın, nasıl bir hayat yaşadın?”

Kız mahzun bir sesle, “Hiçbirini yapamadım, evlenmedim de... Hayatım bu şekilde yalnız devam ediyor,” demiş.

Adam en büyük merakıyla nedenini sorunca, kadın eliyle arkasındaki gül bahçesini göstererek, “Şu gül bahçesine gir ve benim için en güzel gülü koparıp getir, sırrını o zaman anlatacağım,” demiş.

Adam gül bahçesine girmiş. Karşısına çok güzel bir gül çıkmış; tam koparacakken ileride daha güzelini görmüş, onu bırakıp hemen diğerine gitmiş. Tam onu koparacakken gözü daha da ilerideki bir başka güle takılmış. “Daha iyisi, daha güzeli vardır” diyerek ilerledikçe ilerlemiş. Bir de bakmış ki tarlanın sonuna gelmiş ve tarladan dışarı çıkmış. Ancak bir dönüp bakmış ki, elinde bir dal gül bile yokmuş...

Kadın adamın halini görünce hafifçe gülümsemiş ve demiş ki: “İşte ben de hayatım boyunca tam olarak aynı şeyi yaşadım. Hep bir fazlasını, hep daha iyisini aradım ama sonunda tarlanın sonuna geldim ve eli boş olarak çıktım.”

İşte sevgili gençler, buradan size büyük dersler çıkıyor. Bunca yıllık evliliğime, hayat ve meslek tecrübelerime binaen en büyük tavsiyemdir: Elinizdekinin kıymetini bilin. Keşkelerle ömür tüketmek, hep bir sonraki güzeli aramak insanı hayat tarlasının sonunda yapayalnız ve eli boş bırakır.

Geçenlerde kızımla bir sohbet esnasında konuşurken bana, “Gelecekte mutlu olacağım yarınlar için acaba hangi ülkede, hangi şehirde yaşamalıyım? Seni neresi mutlu eder?” diye sordu.

Ona verdiğim cevap, aslında bugün yönünü arayan tüm gençlerin zihnine kazınmalı: “Kızım, yarının hiçbir önemi yok. Seni dünyanın en güzel yerine de götürseler, eğer sen mutluluğu çevrende arıyor ve içinde yaşatamıyorsan, içinde bulamıyorsan o en güzel yer bile sana işkence gibi gelir.”

Bizim meslekte tayinler çok olur, biliyorsunuz; çok farklı yerlere, memleketlere tayin olabiliyoruz. Biz kendi aramızda hep şunu söyleriz: Gittiğin memleketin hiçbir önemi yoktur; önemli olan çalıştığın kişiler, beraber olduğun insanlardır. Birisi çıkar, dünyanın en güzel yerinde bile sana orayı zehir zindan eder; en güzel yere de gitsen hiçbir kıymeti kalmaz, eve bile, işe bile gidesin gelmez. Ama öyle bir yere gidersin ki; belki çok kötüdür, medeniyetten yoksundur ama çevren, arkadaşların, huzurun o kadar iyidir ki, senin için en güzel ve en mutlu yer burası oluverir.

O yüzden Paris’e de gitseniz, İtalya’ya da gitseniz, o aşk şehirlerine de gitseniz; içinizdeki mutluluğu, içinizdeki o çocuk ruhunu, yaratıcılığı ve üretkenliği kaybederseniz, gittiğiniz her yerde mutsuz ve başarısız olursunuz.

Gözünüz hep bir sonraki "en güzelde" olmasın; çünkü bu beyhude arayış içinizdeki güzel duyguları törpüler. Mutluluğu coğrafyalarda, dışarıda aramayı bırakın ve onu kendi içinizde inşa edin

Tarlanın içine girip en güzel gülü seçmekle uğraşmak yerine, elinizdekilerin değerini bilerek, onu geliştirip, emek vererek, kendi gül tarlarınızı oluşturmak ve oradan bir gül seçmek yerine tüm güllere sahip olmak daha iyi değil mi?

Bir sonraki yazımda buluşmak dileğiyle

Sevgi ve Saygılarımla

Tolga YUVALI

Sizden Birisi

Kura kapsamında Tuzlukçu Şehit Halim Ünal İlçe Devlet Hastanesi’ne Esma Nur Tunçez, İkra Nur Geçer ve Yüksel Demiröz, Tuzlukçu Toplum Sağlığı Merkezi’ne ise Gülçin Yıldırım atandı.

Hastaneye atanan hekimlerden Yüksel Demiröz’ün Tuzlukçu nüfusuna kayıtlı olması, atamayı ilçe açısından daha anlamlı hale getirdi.

Devlet Hizmeti Yükümlülüğü kapsamında görev yapmak üzere memleketine dönen Demiröz, bu kez kendi ilçesindeki vatandaşlara sağlık hizmeti sunacak.

Tuzlukçu Şehit Halim Ünal İlçe Devlet Hastanesi Başhekimi Dr. Enver Mücahit Abit, göreve başlayan hekimleri tebrik ederek başarılar diledi.

Başhekim Abit, yeni atamaların ilçedeki sağlık hizmetlerinin güçlendirilmesine katkı sağlayacağını belirterek, özellikle Yüksel Demiröz’ün Tuzlukçu’ya dönmesinden duyduğu memnuniyeti ifade etti.

İhalede eski vergi dairesi binası için 7 milyon 100 bin TL bedel belirlendi. Ancak satışa sunulan binaya herhangi bir katılımcı başvurmadı.

Eski vergi dairesi binasıyla birlikte satışa çıkarılan diğer 5 taşınmaz için düzenlenen ihalelere de katılım gerçekleşmeyince taşınmazların satışı yapılamadı.

İhalelere yeniden çıkılıp çıkılmayacağı ise önümüzdeki süreçte belli olacak.

Bu sonuçların ardından 1922 Akşehirspor, iki maç sonunda puanla tanışamazken Nesine 3. Lig 2. Grup’ta 0 puanla 15. sırada yer aldı.

Ligin ikinci haftası sonunda Ayvalıkgücü Belediyespor puan cetvelinin zirvesinde yer alırken, takımlar üçüncü hafta karşılaşmalarına hazırlanıyor.

1922 Akşehirspor’un üçüncü hafta maçında alacağı sonuç, ligdeki sıralaması açısından büyük önem taşıyor.

3. Hafta Maçları

Nesine 3. Lig 2. Grup’ta üçüncü hafta karşılaşmalarıyla heyecan devam edecek. 1922 Akşehirspor’un üçüncü hafta karşılaşması da temsilcimizin ligdeki konumu açısından kritik önem taşıyor.

1936 yılında Akşehir’de hayata gözlerini açan Kadir Yallagöz, helal rızkın ve alın terinin ne demek olduğunu daha küçük bir çocukken öğrendi. Babasının nasihatiyle geçtiği terzi tezgâhının başında, bir kumaşı ilmik ilmik işlerken sabrı ve sanatı öğrendi.

Askerlik vazifesinin ardından, 1958’de İstanbul’un yolunu tuttu. Eminönü’ndeki Akşehir Palas Otel’de başlayan memuriyet hayatı, onun ömrünü adayacağı turizm sevdasına dönüştü.

Aynı yıl eşi Mualla Hanım ile kurduğu yuva ve dünyaya gelen iki evladı, onun hayatındaki en büyük dayanağı oldu.

İş hayatındaki istikrarlı yürüyüşü, 1971’de Olimpiyat Otel ile güçlendi. Evlatları İlker ve Taner Yallagöz ile kurduğu omuz omuza birliktelik ise bu başarıyı Yaşmak Hotels markasıyla zirveye taşıdi..

Otomotivden gayrimenkule kadar pek çok sektörde imza attığı projelerle parladı. Fakat Kadir Yallagöz’ü asıl büyük yapan, İstanbul’un şaşaalı iş dünyasında elde ettiği başarılar değil, doğduğu Akşehir’e olan bitmeyen vefasıydı.

O, kazandığını memleketinin evlatlarıyla paylaşmayı borç bildi.

2009 yılında arsasını bağışlayıp, her bir tuğlasında emeği bulunan Selçuk Üniversitesi Akşehir Kadir Yallagöz Sağlık Yüksekokulu’nu şehre kazandırarak yüzlerce gencin geleceğine ışık tuttu

Karşılıksız burslarla okuttuğu talebeler, onun bu topraklara ektiği ilim tohumları oldu.

2011 yılının Temmuz ayında aramızdan ayrılan Kadir Yallagöz, arkasında sadece binalar değil, insan kalbine dokunan kocaman bir gönül mirası bıraktı.

Akşehir’in yetiştirdiği bu değerli insanı, bıraktığı hayırlı eserlerle ve şükranla anıyoruz.

Ruhun şad, mekânın cennet olsun.