Halil Cibran işte o ikinci türden.

Onu birkaç güzel sözünden ibaret sananlar yanılıyor.

Cibran, insanı rahatlatan değil, rahatsız eden bir düşünürdür.

Çünkü Cibran’ın aynası başkasını göstermez.

Sizi gösterir. Beni gösterir. Hepimizi gösterir.

Ve insanın kendisiyle karşılaşması, başkalarını eleştirmesinden çok daha zordur.

MAKAM GİDİNCE DOSTLAR NEREYE GİDİYOR?

Şimdi biraz gerçek hayattan konuşalım.

Bir makam düşünün.

O makama oturan kişinin telefonu susmuyor.

Kapısı çalınıyor.

Sofrası kalabalık.

Etrafında “dostlar” var.

Herkes yakın.

Herkes ilgili.

Herkes vefalı!

Sonra koltuk değişiyor.

Bir anda telefonlar azalıyor.

Kapılar kapanıyor.

Sofralar tenhalaşıyor.

Dün “Başkanım” diyenler, bugün başka bir başkana “Başkanım” demeye başlıyor.

Şimdi soruyorum:

Dostluk nereye gitti?

Cibran’ın düşüncesini anlamak için bundan daha somut bir örnek bulmaya gerek var mı?

İnsan mı sevildi?

Yoksa makam mı?

İşte bütün mesele bu.

HERKES ADALET İSTİYOR, AMA…

Bugün herkes adalet istiyor.

Ama nedense adalet hep başkasının kapısında aranıyor.

Bize haksızlık yapılınca hukuk aklımıza geliyor.

Bizim yakınımıza kolaylık sağlanınca “Ne var bunda?” diyoruz.

Başkasının torpiline kızıyoruz.

Bizim işimiz görülünce buna “tanıdık desteği” diyoruz.

Başkasının adam kayırmasını eleştiriyoruz.

Kendi yakınımız için “O da yıllardır emek verdi.” diyerek mazeret buluyoruz.

Sonra da dönüp topluma adalet dersi veriyoruz.

Olmaz!

Cibran’ın aynası tam burada önümüze konuluyor.

Başkalarından beklediğimiz ahlakı kendimiz taşımıyorsak, söylediğimiz hiçbir sözün kıymeti yoktur.

DOST DEDİĞİN ALKIŞLAMAZ, UYARIR

Bir de dostluk meselesi var.

Bugün dostluğu, aynı masada oturmak sanıyoruz.

Aynı fotoğraf karesine girmek…

Aynı sofrada görünmek…

Aynı insanları tanımak…

Oysa dostluk bunlardan çok daha ağır bir sorumluluktur.

Dostunuz yanlış yapıyorsa söyleyeceksiniz.

Kırılacağını bilseniz de söyleyeceksiniz.

Çünkü gerçek dost, sizin hoşunuza giden cümleyi değil, duymanız gereken cümleyi söyler.

Sürekli alkışlayan insanın dost olup olmadığını sorgulayın.

Çünkü bazen alkış, dostluğun değil; çıkarın sesidir.

ÇOCUĞUMUZU DA KENDİMİZE BENZETMEYE ÇALIŞIYORUZ

Cibran’ın özgürlük düşüncesini aile hayatına taşıyınca da başka bir gerçekle karşılaşıyoruz.

Çocuğumuz olsun istiyoruz.

Ama nasıl bir çocuk?

Bizim istediğimiz mesleği seçsin.

Bizim istediğimiz hayatı yaşasın.

Bizim doğrularımızı kabul etsin.

Bizim hayallerimizi gerçekleştirsin.

Sonra da çocuğumuza:

“Sen özgürsün.”

diyoruz.

Bu özgürlük değil.

Bu, sevgi adı altında kurulmuş bir vesayet.

Çocuğu sevmek, onun hayatını yönetmek değildir.

Onun kendi yolunu bulmasına izin verebilmektir.

Cibran’ın düşüncesi burada bugünün ebeveynine de, yöneticisine de, topluma da aynı soruyu soruyor:

“Seviyor musun, yoksa sahip mi olmak istiyorsun?”

SOSYAL MEDYADA HERKES İYİ İNSAN!

Bir de şu sosyal medya âlemine bakalım.

Herkes adaletli.

Herkes vicdanlı.

Herkes yardımsever.

Herkes vatansever.

Herkes dürüst.

Ama bir haberin altındaki yorumlara bakıyorsunuz; insan insana söylemediğini bırakmıyor.

Bir başkasının acısı üzerinden eğleniliyor.

Bir insanın hatası, bütün hayatının hükmüne dönüştürülüyor.

Bir yanlış yapanın düzelmesine fırsat vermeden linç başlıyor.

Sonra aynı insanlar birkaç saat sonra:

“İyilik kazansın.”

diye paylaşım yapıyor.

İşte Cibran’ın bize söyleyeceği şey tam burada saklı:

İyiliği paylaşmak başka, iyi olmak başka.

CİBRAN BUGÜN YAŞASAYDI…

Cibran bugün yaşasaydı ne yazardı?

Belki makam sahiplerine şunu sorardı:

“Sizi sevenler sizden mi yana, makamınızdan mı?”

Belki yöneticilere:

“Liyakat dediğiniz şey, size yakın olmayanlar için de geçerli mi?”

Belki siyasetçilere:

“Halkı dinliyor musunuz, yoksa yalnızca size alkış tutanları mı?”

Belki gazetecilere:

“Gerçeği mi yazıyorsunuz, yoksa insanların duymak istediğini mi?”

Belki bize, sıradan insanlara ise çok daha basit bir soru sorardı:

“Kendinizden memnun musunuz?”

İşte en zor soru bu.

Çünkü insan başkasının kusurunu bir dakikada bulur.

Kendi kusuruna gelince yıllarca susar.

CİBRAN'IN ASIL MESELESİ

Cibran’ın asıl meselesi aşk değildir.

Sadece özgürlük değildir.

Sadece dostluk değildir.

Sadece insan değildir.

Onun asıl meselesi, insanın kendisiyle dürüst bir hesaplaşma yapabilmesidir.

Çünkü dünya değişsin istiyoruz.

Siyaset değişsin.

Yöneticiler değişsin.

Toplum değişsin.

Komşumuz değişsin.

Eşim değişsin.

Çocuğumuz değişsin.

Herkes değişsin!

Ama bir tek biz aynı kalalım.

İşte Cibran’ın aynası buna izin vermiyor.

VE SON SÖZ…

Makam geçer.

Para geçer.

Şöhret geçer.

Alkış geçer.

Kalabalık geçer.

Bugün peşinizden koşanların bir kısmı yarın başka bir kapının önünde olabilir.

Bunların hiçbiri kalıcı değil.

Kalıcı olan, insanın geride bıraktığı izdir.

Bir insanın ardından:

“İyi bir makam sahibiydi.”

demekten daha değerli bir cümle vardır:

“İyi bir insandı.”

Cibran’ın bütün hikâyesini belki de bu iki cümle arasındaki farkta okumak gerekir.

Çünkü makam sizi tanıtır.

Para sizi görünür kılar.

Güç size kapılar açar.

Ama karakteriniz yoksa hiçbirisi sizi insan yapmaya yetmez.

Ve şimdi, yazının sonunda o aynayı masanın üzerine bırakıyorum.

Bakmak isteyen baksın.

Ama dikkatli bakın.

Çünkü o aynada başkasını değil, kendinizi göreceksiniz.

Pervasızca söyleyelim: İnsan başkasını kandırabilir; makamını, çevresini, hatta toplumu bile… Ama kendi vicdanını kandıramaz.

İşte Cibran’ın aynası tam da burada başlıyor.

İnsan girdiği yerin şekline bürünüyorsa, o insan kişiliksiz ve menfaatperesttir. Eğer hayatı sadece zengin olmak, daha çok tanınmak, makam sahibi olmak ve güçlü görünmekten ibaret sanıyorsa, bu durumda inancının hayatına ne kadar yön verdiğini sorgulaması gerekir.

İslam’ın temel öğretilerinin en başında kul hakkı vardır.

Kul hakkı sadece bir insanın parasını almak değildir. Bir insanın emeğini sömürmek, güvenini kötüye kullanmak, devletin imkânlarını şahsi çıkar için kullanmak veya insanların alın teriyle biriktirdiği parasını haksız yollarla elde etmek de kul hakkıdır. Daha da önemlisi, insanların “Bunlar inançlı insanlardır, bize kötülük yapmazlar” şeklindeki güvenini istismar etmek, ahlaki açıdan çok daha ağır bir sorumluluk ve vebal doğurur.

Son günlerde yüzbinlerce kişiyi etkileyen fon krizindeki piyasa manipülasyonu ve dolandırıcılık iddiaları, piyasaları derinden sarstı.

Toplum olarak bu olay para kazanmak ile haksız kazanç arasındaki çizgiyi ne kadar koruyabildiğimizin sorgulanmasına sebep olmalıydı. Mesele yalnızca finans sistemindeki açıklıklar değil, vicdanların bu ahlaksızlıklara ve bu haram kazançlara sessiz kalmama meselesi olmalıydı.

Bugün toplumda “inançlı insan”, “dindar insan”, “muhafazakâr insan” gibi tanımlamalar üzerinden büyük anlamlar yüklüyoruz. Ama insanın inancını gösteren asıl şey söylemi değil eylemidir, kazancının helalliği ve davranışlarının ahlakiliğidir.

Bir insan çok güzel konuşabilir. Dini ifadeler kullanabilir. İbadetlerini yerine getirebilir. İnsanlara nasihat verebilir. Fakat başkasının hakkına el uzatıyorsa, emanete ihanet ediyorsa, haksız kazanç peşindeyse burada ciddi bir çelişki vardır.

Çünkü İslam’ın istediği şey dindar ve ahlaklı görünmek değil, emrolunduğu gibi her manada dürüst bir hayat yaşamaktır. Bu ölçü sadece siyasetçiler, iş insanları, bürokratlar, din görevlileri için değil, toplumun önünde olan olmayan, sözü dinlenen dinlenmeyen inançlı ya da değil, herkes için geçerlidir.

İnsanların makamı yükseldikçe sorumlulukları da yükselir.

Bir vatandaşın yaptığı yanlış ile toplumun güvenini kazanmış bir insanın yaptığı yanlış aynı etkiyi oluşturmaz. Özellikle insanlara ahlâk ve dürüstlük konusunda örnek olması beklenen kişilerin kendi hayatlarında bunun tersini yapmaları, sadece kendilerine değil temsil ettikleri değerlere ve makamlara da zarar verir. Çoğunlukla da en büyük zararı, İslam’ın adını taşıdığı hâlde İslam’ın ahlâkını taşımayan insanlar verirler.

Dünyada makam, para, şöhret ve güç geçicidir. İnsan bugün alkışlanır, yarın unutulur. Bugün makam sahibi olan, yarın o makamın kapısından içeri dahi giremeyebilir. Fakat insanın yaptığı iyilik ve kötülük, bıraktığı iz ve hak meselesi kolay kolay ortadan kalkmaz.

Her seferinde kendinize şu soruyu sormalısınız!

Ben ne için yaratıldım ve ne için yaşıyorum?

Daha çok kazanmak, daha güçlü olmak, daha yüksek makama çıkmak için mi? Yoksa arkamdan “İyi bir insandı. Kimsenin hakkını yemedi. Emanete sahip çıktı. Güvenimizi boşa çıkarmadı.” denilmesi için mi? İşte bundan dolayıdır ki, bugün en fazla ihtiyacımız olan şey, öncelikle kendinize çekidüzen vermek olmalıdır.

Pek tabii ki eleştirmek, sorgulamak en temel insani hakkınız!

Lakin eleştirmeden önce kendinizi tartmalısınız.

Siyasileri eleştirmeden önce, haksız talepleriniz veya liyakatsiz atama yaptırmak için peş peşe aramalarınızı...

Esnafları eleştirmeden önce, kendi ticaretinizde dürüst olup olmadığınızı...

Zenginleri eleştirmeden önce, kendi menfaatiniz uğruna başkasının hakkını çiğneyip çiğnemediğinizi...

Dindar birini eleştirmeden önce, kendinizin ne kadar tutarlı ibadet ettiğinizi, yanlışlarınızı ve işlediğiniz haramları düşünün derim...

Evet birilerini eleştirmek, hele ki siyasetçileri eleştirmek en kolayı.

Unutmayın yaşadığımız toplum içerisinde ahlâk da, vicdan da biziz.

Değişim olmalı diyorsunuz amenna ve saddakna, o halde insanlardan beklediğiniz davranışları tatbik etmeye önce kendinizden başlayın.

Eğer girdiğiniz her ortam sizi değiştiriyor, makam sizi bozuyor, para sizi başkalaştırıyor, güç sizi kibirlendiriyor, menfaat sizi değerlerimizden uzaklaştırıyorsa, kendinize çeki düzen verme zamanınız çoktan gelmiş demektir.

İnsan ne kadar para kazandığıyla değil, o parayı kazanırken neleri kaybettiğiyle de ölçülür.

Vicdanını ve ahlakını kaybetmiş bir insanın kazandığı servet, ne kadar büyük olursa olsun, o manen kaybetmiştir.

Hülasa; Yaşamak dünyanın sizin üzerinizde bıraktığı iz değil; sizin dünyada bıraktığınız izdir.

İnanç, insan hayatının her dönemdeki ilk ve en önemli meselesidir. Çünkü insanın dünya ve ahiret saadeti, sahip olduğu inancın doğruluğuyla yakından ilgilidir.

Batıl ve yanlış inançlar, insanın düşüncesini ve davranışlarını bozarak pek çok kötülüğün kaynağı hâline gelebilir. Bu sebeple İslâm, her şeyden önce doğru, sağlam ve güçlü bir iman ortaya koymuş; imanın gereği olan salih amel ve güzel ahlâkı insan hayatının merkezine yerleştirmiştir.

Sağlam iman; güzel ahlâkı, adaleti, merhameti, doğruluğu, güveni ve iyiliği beraberinde getirir. Böylece fertte huzurun, toplumda barışın ve insanlıkta hayrın yolu açılır.

CEHALET

İnsanın karşı karşıya bulunduğu en büyük cehalet, Allah’ı tanımamak, yaratılış gayesini kavramamak ve hayatı boş ve amaçsız yaşamaktır.

Gerçek ilim, insanı hakikate ve imana götürür. Kur’ân-ı Kerîm’de:

“Allah’tan kulları içinde ancak âlim olanlar hakkıyla korkar.”

(Fâtır, 35/28)

buyurularak gerçek ilmin insanı Allah’a karşı sorumluluk ve haşyete götürdüğüne dikkat çekilir.

Cehalet yalnızca bilgi eksikliği değildir. Câhiliye dönemindeki kullanımı dikkate alındığında cehalet; hilm, akıl ve olgunluğun zıddı olan azgınlık, serkeşlik, öfkeye ve arzulara teslim olma, hayvanî içgüdülerin peşinden gitme ve barbarca davranışlar anlamlarını da taşır.

Hilm ise insanın öfkesine hâkim olması, hoşgörülü ve bağışlayıcı davranması, ölçülü ve medeni bir hayat sürmesi; kısacası akıl ve ahlâk olgunluğuna ulaşmasıdır.

Bu bakımdan Peygamber Efendimiz aleyhi’s-salâtü vesselâm, Müslümanların öfke, şiddet, saldırganlık, kibir ve taassuptan arınmalarını; akıl, hikmet, merhamet ve güzel ahlâkla donanmalarını istemiştir.

İslâm’dan önceki dönemin “Câhiliye” olarak isimlendirilmesi de sadece bilgi eksikliğinden değil; insanı Allah’tan, hakikatten, güzel ahlâktan ve insanî değerlerden uzaklaştıran kötülüklerin yaygınlığından kaynaklanmaktadır.

İslâm, bu anlayışı değiştirerek insanı cehaletin karanlığından çıkarıp imanın, ilmin, hikmetin ve güzel ahlâkın aydınlığına ulaştırmıştır.

YOKSULLUK

İslâm’ın mücadele ettiği önemli problemlerden biri de yoksulluktur.

Yoksulluk ve geçim sıkıntısı, sadece ferdin hayatını değil, toplumun sosyal dengesini de sarsan önemli bir problemdir. İnsan ağır bir geçim sıkıntısı altında kaldığında ruhen ve ahlâken zorlanabilir; çaresizlik, ümitsizlik ve yanlış yollara sürüklenme tehlikesiyle karşı karşıya kalabilir.

Peygamber Efendimiz aleyhi’s-salâtü vesselâmın:

“Fakirlik neredeyse küfür olacaktı.”

şeklindeki hadis-i şerifi de fakirliğin insan üzerinde meydana getirebileceği ağır manevi ve ahlâkî baskıya dikkat çeken bir uyarı olarak anlaşılmıştır.

Bu sebeple İslâm, insanı çalışmaya, üretmeye, helalinden kazanmaya, paylaşmaya ve yardımlaşmaya teşvik etmiştir. Aynı zamanda insanı ve toplumu fakirliğe sürükleyen tembellik, israf, içki, kumar, faiz ve diğer gayrimeşru yollarla mücadele etmiştir.

Zekât, sadaka, infak ve yardımlaşma gibi ibadet ve sorumluluklarla toplumun zengin ile fakir arasındaki bağını güçlendirmiş; sosyal dayanışmayı ve kardeşliği canlı tutmuştur.

İslâm’ın ortaya koyduğu bu ölçüler, yalnızca ekonomik bir düzen değil, aynı zamanda adalet ve merhamet üzerine kurulmuş bir toplum anlayışıdır.

İMAN, İLİM, AHLAK VE ÇALIŞMA

İslâm’ın insan ve toplum için ortaya koyduğu temel esaslar birbirinden ayrı değildir.

İman insana istikamet verir.

İlim hakikati öğretir.

Ahlâk insanı güzelleştirir.

Çalışmak hayatı imar eder.

Helal kazanç topluma güven verir.

Yardımlaşma kardeşliği güçlendirir.

Adalet ise bütün bunların teminatıdır.

Bir toplumun yükselmesi; iman, ilim, güzel ahlâk, emek, helal kazanç, adalet, dayanışma ve kardeşlik değerlerinin birlikte yaşatılmasıyla mümkündür.

Çoluk çocuğunun, ailesinin, milletinin, ülkesinin ve bütün insanlığın iyiliği ve yükselmesi için çalışan; ilim öğrenen, helalinden kazanan, hakkı gözeten, fakirin ve ihtiyaç sahibinin yanında olan insanlar, hem Allah katında hem de insanlar nazarında değerli kimselerdir.

İslâm’ın insanlığa sunduğu mücadele anlayışı; cehalete karşı ilim, inançsızlığa karşı iman, ahlâksızlığa karşı güzel ahlâk, yoksulluğa karşı çalışma ve dayanışma, zulme karşı adalet anlayışıdır.

İnsanlık bugün de bu değerlere muhtaçtır.

İmanla yaşayan, ilimle ilerleyen, ahlâkla yükselen, helalinden kazanan ve iyilik için çalışan insanlara selâm olsun.

Görüntülerde, aracın yüküyle birlikte ilerlediği sırada yola kıvılcım saçıldığı görülürken, olayın herhangi bir kazaya yol açmadan atlatıldığı öğrenildi.

Ortaya çıkan görüntüler, ağır ve iş makinelerinin taşınmasında gerekli güvenlik önlemlerinin ne kadar önemli olduğunu bir kez daha gündeme getirdi.

Özellikle yükün araca uygun şekilde sabitlenmesi, taşıma kapasitesinin aşılmaması ve yol güvenliğinin tehlikeye atılmaması konusunda sürücülerin daha dikkatli olması gerektiği belirtildi.

Akşehir’de vatandaşların da dikkatini çeken olay, “Bu tür tehlikeli taşımacılıklara karşı gerekli önlemler alınmalı” yorumlarına neden oldu.

Kazayı gören vatandaşların ihbarı üzerine olay yerine polis ve sağlık ekipleri sevk edildi.

Kazada yaralanan motosiklet sürücüsü Bahtiyar A., sağlık ekiplerinin olay yerindeki ilk müdahalesinin ardından Akşehir Devlet Hastanesi Acil Servisi’ne kaldırılarak tedavi altına alındı.

Polis ekipleri kazayla ilgili inceleme başlattı.

İddiaya göre, müzikholde bulunan bir kişi silahla çevreye ateş açtı. Bu sırada mekânda bulunan bir polis memurunun silahla karşılık vermesi üzerine çatışma çıktı.

İhbar üzerine bölgeye çok sayıda polis ve sağlık ekibi sevk edildi. Yaralılara ilk müdahale olay yerinde yapıldıktan sonra ambulanslarla hastaneye kaldırıldı.

Polis ekipleri olay yerinde güvenlik önlemi alırken, silahlı çatışmayla ilgili soruşturma başlatıldı.

Ziyarette, Akşehir İlçe Emniyet Müdürü Talet Afşar’a yeni görevinde başarılar dilenirken, kendisine plaket takdim edildi.

Samimi bir ortamda gerçekleşen ziyarette, şehit aileleri ve gaziler ile Emniyet Müdürü Afşar karşılıklı görüş alışverişinde bulundu.

Yapılan düzenleme kapsamında kuru tarım arazilerinde buğday, arpa, yulaf, çavdar ve tritikale ürünlerinden herhangi birini 3 yıl üst üste eken üreticiler desteklerden faydalanabilecek. Düzenlemenin, üreticilere ürün tercihinde daha fazla esneklik sağlaması hedefleniyor.

Örneğin kuru tarım arazisine 2025, 2026 ve 2027 yıllarında üst üste buğday eken üretici, ilgili desteklerden yararlanabilecek.

Sulu Tarım Arazilerinde Münavebe Şartı Devam Ediyor

Münavebe şartı, diğer ürünlerde ve sulu tarım arazilerinde uygulanmaya devam edecek. Sulu tarım arazisinde aynı ürünün üst üste ekilmesi durumunda üretici desteklerden yararlanamayabilecek.

Akşehir İlçe Tarım ve Orman Müdürlüğü, üreticilerin Çiftçi Kayıt Sistemi (ÇKS) başvuruları sırasında arazi ve ürün durumlarını dikkate almaları gerektiğini belirtti.

Üreticilerin mağduriyet yaşamamaları için ÇKS başvurularında münavebe şartlarına ilişkin güncel uygulamaları dikkate almaları önem taşıyor.

Kurs kapsamında katılımcılara temel yaşam desteği (CPR), kanamalarda ilk yardım, kırık, çıkık ve burkulmalarda müdahale, yanık, donma ve sıcak çarpması, böcek sokmaları ve hayvan ısırıkları, solunum yolu tıkanıklıkları gibi acil durumlarda uygulanması gereken temel ilk yardım bilgileri aktarılacak.

Eğitimlerde ayrıca 112 Acil Çağrı Merkezi’nin doğru şekilde aranması ve acil durumlarda nasıl davranılması gerektiği konusunda da uygulamalı bilgiler verilecek.

Akşehir Şehit Osman Aydoğan Halk Eğitimi Merkezi Müdürü Ramazan Akkurt, ilk yardım bilgisinin yalnızca sağlık çalışanları açısından değil, toplumun her kesimi için büyük önem taşıdığını belirterek vatandaşları kursa katılmaya davet etti.

Kurul kararında, kurumsal e-posta hesaplarının yalnızca bir iletişim aracı olmadığı; çalışanın mesleki ilişkilerini, zaman akışını ve yazışma içeriklerini barındıran hassas bir veri kaynağı niteliği taşıdığı vurgulandı.

İşverenlerin bir cihaz, ağ veya sistem üzerinde teknik yetkiye sahip olmasının, çalışanın kişisel e-posta, anlık mesajlaşma veya sosyal medya hesaplarındaki içeriklere serbestçe erişebileceği anlamına gelmediği belirtilerek, "teknik erişim imkânı" ile "hukuki erişim yetkisi" arasında net bir çizgi çekildi.

Sürekli ve Aralıksız Gözetime Yasak

Kararda yer alan başlıca kural ve sınırlamalar şöyle sıralandı:

• Trafik Verisi de Kişisel Veridir: İşverenin e-postaların içeriğine girmeksizin yalnızca trafik veya log kayıtlarını incelemesi dahi başlı başına bir veri işleme faaliyetidir ve kanuni ilkelere tabidir.
• Sürekli Takip Ölçüsüzdür: Özel kullanımın yasak olduğu durumlarda dahi işverenin denetim yetkisi ölçülülük ilkesiyle sınırlıdır. Sürekli ve aralıksız gözetim şeklindeki denetimler hukuka uygun kabul edilmeyecektir.
• Kademelilik Esası: İşveren, ulaşmak istediği meşru amaca daha az müdahaleci bir yolla (örneğin teknik filtreleme veya engelleme) ulaşabiliyorsa, daha ağır bir denetim yöntemi olan içerik incelemesine başvuramaz. İçerik denetimi yalnızca somut şüphe ve zorunlu hallerde gündeme gelebilecek.
• Gizli İzleme Yasak: Çalışanın önceden bilgilendirilmediği gizli izleme yöntemleri ve tüm işlemleri ayrım gözetmeksizin kaydeden araçlar hukuka aykırı sayılacak. Aydınlatma yükümlülüğü; işleme amacını, hukuki sebebini ve yöntemi somut bir şekilde içerecek.
• İş İlişkisi Sonrası: İşten ayrılan çalışanın e-posta hesabına gelen iletilerin ilgisiz kişilerce görüntülenmesine izin verilmeyecek. Hesap aktif kullanıma kapatılacak, hukuki dayanağı kalmayan veriler imha edilecek.

İdari İşlem Uyarısı

KVKK, söz konusu yükümlülüklere uyulmadığının tespiti halinde somut olayın özelliklerine göre gerekli incelemelerin yapılacağını ve 6698 sayılı Kanun'un 18'inci maddesi uyarınca veri sorumlusu işverenler hakkında idari işlem tesis edileceğini duyurdu.

Dilin ve Zamanın İzinde: "Kaşk"tan Saray Sofralarına

Farsça arpa veya kurutulmuş süzme ürün anlamına gelen "kaşk" (كشك) sözcüğünden türediği kabul edilen keşkek, 14. yüzyıl eseri Dastan-ı Ahmed Harami’den Alevi-Bektaşi kültüründeki kurban lokmalarına, 15. yüzyıl Osmanlı sünnet şölenlerinden Şam el yazmalarına kadar geniş bir coğrafyada toplumsal dayanışmanın ve prestijin simgesi olmuştur.

Ancak bu iki yemek aynı temel malzemelerden buğday/yarma, kemikli yağlı et, su ve tuz ile yola çıksa da, mutfaktaki var oluş biçimleri ve damakta bıraktıkları iz bakımından birbirinden ayrılır.

Keşkek: İnsan Gücü ve Dövmenin Ritmi

Keşkek, gücünü ve helmelenmesini insan emeğinden alır. Bakır kazanlarda odun ateşinde pişen buğday ve et, ocaktan indirildikten sonra tokmaklarla vurularak, çırpılarak bütünleştirilir.

Buradaki helmelenme, mekanik bir darbenin sonucudur. Etin lifleri buğdayın dışarı çıkan nişastasıyla kenetlenir, uzayan ve sakızsı bir doku kazanır. Servis aşamasında ise üzerine kızdırılmış tereyağı ve kırmızıbiberli sos gezdirilir. Keşkek, coşkulu bir düğün yemeğidir; ritmi yüksektir, emeği dışarıdan bakıldığında gözle görülür.

Bir Akşehir Kıssası:

Hoca Nasreddin’in Pazar Sabahı Herse Hesabı

Akşehir mutfak kültüründe Herse, keşkeğin o yorucu tokmak vurma ritüelinden sıyrılıp sabrın ve zamanın kucağına teslim edilir. Bu teslimiyeti en güzel anlatan ise Akşehir'in nüktedan hafızası Nasreddin Hoca'dır:

Akşehir’de güneş henüz dağların arkasından yeni gözükürken, pazar sabahının o sessiz serinliğinde Hoca Nasreddin’in adımları doğruca taş fırına doğru yönelmiş. Niyeti; cumartesi akşamından fırına teslim ettiği, 10 saat boyunca közün ve fırının sıcaklığında demlenen Herse çömleğini almaktır.

Fırından içeri girdiğinde, fırıncının uzun kürekle çömleği dışarı çekişini izlemiş. Çömlekten yükselen o dumanlı, buram buram et ve buğday kokusu fırının içini kaplamış.

Fırıncı önlüğünün ucuyla alnının terini silip sormuş:

— "Hocam, maşallah komşu illerde, düğün evlerinde herkes keşkek kazanının başına üşüşür, tokmak sallar. Sen ise her pazar fırına gelip bu Herse’nin peşine düşersin. Kol gücüyle keşkek dövmek varken, ne bulursun bu çömleğin içinde?"

Hoca, nar gibi kızarmış çömleğin kapağını aralayıp fırıncıya bakmış ve gülümsemiş:

— "Bak fırıncı efendi! Keşkek dediğin hırslı ve dik kafalı bir adama benzer; piştikten sonra bile uslanmaz! İlla kazanın başına geçeceksin, tokmakla döve döve yola getireceksin. Sırtına sopayı yemeden helmelenmez, kıvama gelmez! Üstelik bu kadar dayak yer, yine de doymaz; lezzeti gelsin diye başkasının yağına göz diker, üstüne halis tereyağını gezdirtir. Ama Herse öyle midir? Bak şu çömleğin içine; ne bir tokmak darbesi yemiştir ne de kimseden yağ dilenmiştir! Taş fırının sıcaklığında gece boyu edebiyle sabretmiş, etin iliğiyle buğdayın nişastası birbirine sarılmıştır. Hersenin yağı da lezzeti de kendi özündendir. Zorbalıkla, dayakla değil; hikmetle helmelenir. İşin sırrı, sopayı bırakıp sabırla demlenmesini beklemektir!"

Fırıncı önlüğünü düzeltip gülümsemiş:

— "Haklısın Hoca’m! Keşkeğin zahmeti, keşkeği tokmakla dövene, Herse’nin zahmeti ise gece boyu fırının başında bekleyen fırıncıya kalır. Ama senin gibi kadir kıymet bilene helal-i hoş olsun!" derken, Hoca sıcacık çömleği bezine sarıp fırından çıkmış.

Yolda ilerlerken komşusu Ahmet Efendi ile karşılaşmış. Ahmet Efendi, çömlekten yayılan kokuyu alınca duraksamış:

— "Hayırlı sabahlar Hoca’m! Kokusu sokak başından duyulur, çömleğinde ne saklarsın böyle?"

Hoca ciddiyetle cevap vermiş:

— "Ahmet Efendi, çömlekte yemek değil, Akşehir’in sabır ve paylaşım hikmeti var! Bu Herse’dir. Gece boyu kendi iliğiyle pişti, üstüne harici bir yük almadı."

Ahmet Efendi yutkunarak,

-"Ee Hoca’m, bir çömlek Herse bir eve fazla gelmez mi?" diye takılmış.

Hoca Nasreddin tam da beklediği soruyu duyunca gözlerini kısıp ahaliye seslenmiş:

— "Ey komşular! Duydum ki keşkek yapıp kolunu yoranlar, yedikten sonra ağırlığından yerinden kalkamazmış! Bizim Herse ise hem mideyi yormaz hem de yalnız yenmez. Sabrı fırında öğrendi, paylaşmayı da bizim sofrada öğrensin. Haydi, toplanın! Hersenin yağı kendinden, bereketi komşudan olsun!"

Herse Zamanın ve Eti Kendi Özüyle Demleyen Toprakların Saklı Hazinesi

Nasreddin Hoca’nın nükteyle dile getirdiği gibi; Herse ile keşkek arasındaki asıl uçurum, mutfaktaki yöntemden öte bu toprakların lezzete ve sabra bakışındaki felsefede saklıdır. Keşkek kol gücüyle, mekanik bir zorlamayla ve üzerine dökülen dışsal yağın coşkusuyla helmelenirken; Akşehir Hersesi insan gücünün bittiği yerde, zamanın ve ateşin sükûnetine teslim olur. Taş fırının bağrında geçen 8-10 saatlik o uzun gecede; ne bir tokmak darbesine ihtiyaç duyar ne de sonradan eklenecek bir tereyağına... Eti kemiğinden, iliği yağından ayıran o sabırlı ısı; buğdayın nişastasıyla birleştiğinde yemeği kendi özüyle bağlar. "Hersenin yağı kendinden" kelamı, tam da bu sebeple alelade bir tarif kuralı değil; harici hiçbir yüke ihtiyaç duymayan, sade ama rafine bir mutfak felsefesidir. Gösterişten uzak, tamamen kendi cevheriyle pişen ve bu coğrafyanın köklü hafızasında sessizce korunan Akşehir Hersesi, Anadolu mutfak kültürünün keşfedilmeyi bekleyen en zarif, saklı hazinelerinden biridir.

İki Farklı Felsefe, Tek Bir Hafıza

Aynı temel malzemelerden yola çıkan keşkek ve Herse, Türk mutfağının iki ayrı ruhunu temsil eder. Keşkek, coşkuyla vurulan tokmakların, kol gücünün ve üzerine dökülen kızgın yağın şöleni iken; Akşehir Hersesi, insan gücünün bittiği yerde başlayan bir içsel sükûnettir. Kıvamını sabırla demlendiği fırından, lezzetini etin kendi öz yağından, bereketini ise Nasreddin Hoca’nın miras bıraktığı komşuluk sofralarından alır. Gösterişten arınmış bu kadim lezzet; midenin kanununu doyururken, damakta ve hafızada Akşehir mutfağının hikmetli izini bırakmaya devam etmektedir.

· HAKEMLER: Hasan Kaçar, Uğur Çakır, Vedat Güneş, Yusuf Burak Özonur

· ESKİŞEHİRSPOR KADROSU: Kaan Çinkaya, Abdulkadir Öksüz, Tayfun Tatlı (Dk. 59 Fırat Sarı), Mert Başer (Dk. 70 Hasan Kaya), İsmail Kulet, Murat Şenel, Emre Tangeldi (Dk. 82 Beytullah Arduç), Osman Arslantaş (Dk. 70 Mehmet Bağlı), Emre Sarıkaya, Sarper Çağlar, Atalay Yıldırım (Dk. 82 Muhammet Adem İnce)

· TEKNİK DİREKTÖR: Hakan Şapçı

· 1922 AKŞEHİRSPOR KADROSU: Furkan Şimşek, Osman Tokay, Furkan Koyuncu, Arif Asaf Gültekin, Semih Berk Çakır, Uğur Ahmet Özder, Can Demir, Ali Karakaya, Yasin Akçay, Mustafa Eraslan, Ömer Faruk Halaç

· TEKNİK DİREKTÖR: Ozan Dombaz

· GOLLER: Dk. 6 Osman Arslantaş, Dk. 18 Atalay Yıldırım, Dk. 71 ve 78 Hasan Kaya (Eskişehirspor) - Dk. 37 Uğur Ahmet Özder (1922 Akşehirspor)

Teknik direktör Hakan Şapçı'nın lig mücadelesine kıyasla tamamen farklı bir 11'i tercih ettiği siyah-kırmızılı ekip, kadrodaki köklü değişikliklere rağmen sahadan galibiyetle ayrılmasını bildi. Bu sezon ilk kez ilk 11'de şans bulan Kaan Çinkaya, Emre Tangeldi ve Atalay Yıldırım formalarının hakkını verirken, Eskişehirspor maça adeta fırtına gibi girdi.

Karşılaşmanın henüz 6. dakikasında İsmail Kulet'in harika ara pasıyla savunmanın arkasına sarkan Osman Arslantaş, kaleciyle karşı karşıya pozisyonda topu ağlara yollayarak hem takımını öne geçirdi hem de bu sezonki ilk golüyle uzun süren sessizliğini bozdu. Bu golden kısa süre sonra, 18. dakikada Osman Arslantaş'ın pasıyla ceza sahası dışında meşin yuvarlakla buluşan Atalay Yıldırım, zayıf ayağı olan soluyla çektiği şık ve kavisli şutla skoru 2-0 yaptı.

İlk devrenin sonlarına doğru farkı artırma şansları yakalayan ev sahibi ekip, İsmail Kulet ile net bir fırsattan yararlanamadı. Bu pozisyonun hemen akabinde, 37. dakikada 1922 Akşehirspor Uğur Ahmet Özder'in ayağından bulduğu golle farkı bire indirdi ve ilk yarı 2-1'lik Eskişehirspor üstünlüğüyle tamamlandı.

İkinci devrede oyuna sonradan giren isimler maçın kaderini belirledi. Mücadelenin 71. dakikasında oyuna dahil olan Hasan Kaya, sahneye çıkar çıkmaz ceza sahası dışından sert bir vuruşla farkı yeniden ikiye çıkardı: 3-1. Gollerine doymayan Hasan Kaya, 78. dakikada kullanılan serbest vuruşta herkes orta beklerken direkt kaleyi yokladı. Yıldız oyuncunun üst direğe çarparak ağlarla buluşan harika frikik golü skoru 4-1'e taşıdı.

Ligdeki Akşehir maçında hat-trick yapan formda isim Hasan Kaya, kupayı da boş geçmeyerek oyuna sonradan girmesine rağmen attığı iki golle maça damgasını vurdu. Bu sonuçla Ziraat Türkiye Kupası'nda 1922 Akşehirspor turnuvaya veda ederken, tur atlayan taraf Eskişehirspor oldu.

Uzun, açıklamasında Yeni Parti’nin halkın iradesiyle kurulduğunu belirterek, partinin halkın desteğiyle büyümeye devam ettiğini söyledi. Uzun, “Umudun ve emeğin partisi olan Yeni Partimizin kongresini büyük bir coşkuyla tamamladık; bugün de ilk mazbatamızı almak üzere İlçe Seçim Kurulu’ndayız” ifadelerini kullandı.

Yeni Parti Akşehir İlçe Başkanı Sevim Uzun, hedeflerinin daha özgür ve demokratik bir Türkiye olduğunu belirterek, adaletin tüm kurumlarda tecelli ettiği, herkesin güven içerisinde yaşadığı ve emeğin karşılığını aldığı bir ülke için çalışacaklarını kaydetti.

Çocuklara daha aydınlık bir gelecek bırakmak amacıyla çalışmalarını sürdüreceklerini dile getiren Uzun, mazbata sürecinde kendilerine destek veren vatandaşlara teşekkür etti.

Uzun, açıklamasının sonunda partililere ve yol arkadaşlarına “Yürüyelim arkadaşlar” sözleriyle seslendi.

Uzun süre ağızdan nefes almak ağız kuruluğuna neden olabilir. Tükürüğün koruyucu etkisi azaldığı için diş çürükleri, diş eti problemleri ve ağız kokusu açısından risk artabilir. Özellikle gece boyunca ağzın açık kalması, sabahları ağız kuruluğu ve kötü koku şeklinde kendini gösterebilir.

Bunun yanında ağızdan nefes alma, çocukların çene ve yüz gelişimini de etkileyebilir. Sürekli ağız açık pozisyonda durmak ve dilin normal konumundan farklı şekilde konumlanması, büyüme döneminde dişlerin dizilimi ve çene gelişimi üzerinde etkili olabilir. Bazı çocuklarda üst çenenin daralması, dişlerde çapraşıklık veya kapanış problemleri görülebilir.

Peki çocuk neden ağızdan nefes alır?

En sık nedenlerden biri burun tıkanıklığıdır. Geniz eti ve bademciklerin büyümesi, alerjiler, sık geçirilen üst solunum yolu problemleri veya burun yapısındaki bazı sorunlar çocuğun burundan rahat nefes almasını engelleyebilir.

Bu nedenle ağızdan nefes alan her çocuğa yalnızca “Ağzını kapat” demek yeterli değildir. Öncelikle nedeninin araştırılması gerekir. Gerekli durumlarda çocuk doktoru, kulak burun boğaz uzmanı ve diş hekimi birlikte değerlendirme yapabilir.

Özellikle çocukta gece ağzı açık uyuma, horlama, huzursuz uyku, sabah ağız kuruluğu veya sürekli burun tıkanıklığı gibi belirtiler varsa bu durumun ihmal edilmemesi önemlidir.

Çocukluk dönemi, dişlerin ve çenelerin gelişimi açısından önemli bir süreçtir. Bu dönemde fark edilen küçük bir alışkanlık veya solunum problemi, ileride daha büyük ortodontik sorunların önlenmesi açısından önemli olabilir.

Sağlıklı bir gülümseme yalnızca dişlerle değil, doğru nefes almakla da başlar.

Bazen birini severken, onun ne düşündüğünü, ne hissettiğini, bizimle kalıp kalmayacağını düşünürken kendi sesimizi duyamaz hâle geliyoruz.

Kendimizden biraz uzaklaşıyor, fark etmeden hayatımızın merkezine başkalarını koyuyoruz.

Oysa sevgi, insanın kendisinden vazgeçmesi değildir.

Bunu anlamak için biraz yürümem gerekiyordu.

Akşehir’in sokaklarında yürümeye devam ettim.

Yolum Akşehir Batı Cephesi Karargâhı Müzesi’ne düştü.

Orada durdum.

Bu şehirde yalnızca aşklar, ayrılıklar, evler ve eski hikâyeler yaşanmamıştı.

Bir ülkenin kaderine dokunan insanlar da bu sokaklardan geçmişti.

Atatürk’ün ve Millî Mücadele’nin izlerini taşıyan bu şehirde, geçmişin yalnızca hatırlanan bir şey olmadığını düşündüm.

Bazı geçmişler vardır.

Sana kim olduğunu hatırlatır.

Bazıları ise sana kim olabileceğini gösterir.

Bir zamanlar burada insanlar büyük bir belirsizliğin içinde kararlar vermişti.

Henüz sonucu bilmiyorlardı.

Yolun nereye çıkacağını bilmiyorlardı.

Ama yine de yürümüşlerdi.

O an kendi hayatımı düşündüm.

Ben de çoğu zaman geleceği bilmediğim için korkmuştum.

“Ya olmazsa?”

“Ya kaybedersem?”

“Ya yeniden kırılırsam?”

Sonra fark ettim:

Cesaret, sonucu bilmek değildi.

Sonucu bilmeden yürüyebilmekti.

İnsanın kendi hayatındaki en büyük mücadele de buydu.

Dışarıdaki bir savaşı kazanmak değil…

Kendi içindeki korkunun seni yönetmesine izin vermemek.

Müzenin önünden ayrılırken içimde garip bir his vardı.

Bu şehir bana geçmişi gösteriyordu.

Ama geçmişe dönmemi istemiyordu.

Sanki sessizce şunu söylüyordu:

“Hatırla. Ama orada yaşama.”

Bir süre sonra Akşehir Gölü’ne doğru gittim.

Gölün karşısında durup uzun süre hiçbir şey söylemeden baktım.

Gökyüzü suyun üzerinde sessizce uzanıyordu.

Su…

Gökyüzü…

Toprak…

Işık…

Bir an sınırların kaybolduğunu hissettim.

Sonra Nasreddin Hoca’nın göle çaldığı mayayı düşündüm:

“Ya tutarsa?”

Gülümsedim.

Hayat da biraz böyleydi.

Seviyoruz.

Güveniyoruz.

Umut ediyoruz.

Sonucunu bilmeden hayatımıza bir maya bırakıyoruz.

Bazen tutuyor.

Bazen tutmuyor.

Ama insan yine de deniyor.

Çünkü hayat kesinliklerden değil, ihtimallerden oluşuyor.

Hayatın bana öğrettiği şeylerden biri de buydu:

Belirsizlik her zaman bir tehdit değildi. Bazen henüz göremediğimiz ihtimallerin alanıydı.

Her şeyi önceden bilmek zorunda değildik.

Bazen sadece bir adım atmak gerekiyordu.

Güneş yavaşça batmaya başladı.

Akşehir’in üzerine akşam inerken sokaklar sessizce kendi hâline döndü.

Bir çocuk annesinin elinden tutup eve gidiyordu.

Uzaklardan bir ezan sesi yükseliyordu.

Hayat devam ediyordu.

Ben de yürümeye başladım.

Bu kez bir yere yetişmek için değil.

İçimde uzun zamandır sessiz kalan yere doğru…

Yıllardır taşıdığım korkuların, soruların ve yarım kalmışlıkların aslında beni eksiltmediğini fark ettim.

Bütün mesele, kendimi yeniden hatırlamaktı.

Çünkü iyileşmek, içimizdeki bazı tarafları susturmak değildi.

Korkmuş hâlimizden utanmak değildi.

Geçmişteki kendimizi küçümsemek hiç değildi.

Bazen iyileşmek, bütün o eski hâllerimizin yanına oturup:

“Ben buradayım.”

diyebilmekti.

Akşehir’in sokaklarında eve doğru yürümeye başladım.

Bu kez adımlarım daha sakindi.

Artık bir yere yetişmeye çalışmıyordum.

Birinin beni tamamlamasını beklemiyordum.

İlk kez şunu hissediyordum:

Ben tamamlanmayı bekleyen bir parça değildim.

Ben, kendi bütünlüğünü hatırlayan biriydim.

Evin kapısına geldiğimde anahtarı elimde tuttum.

Bir an durdum.

O gün Akşehir’in hafızasında yürürken, aslında kendi hafızamın içinden de geçtiğimi düşündüm.

Geçmiş bana kim olduğumu hatırlatmış, hayat ise kim olabileceğimi göstermişti.

Anahtarı çevirdim.

Kapı açıldı.

Ve o an anladım:

Bazen bir şehrin hafızasında yürürken, insan kendi hikâyesini yeniden okumaya başlar.

Bütün yolların sonunda vardığımız yer bir şehir, bir insan ya da bir geçmiş değildir.

Kendimizdir.

Ziyarette ilçe teşkilatının çalışmaları ve Akşehir’de yürütülecek çalışmalar üzerine değerlendirmelerde bulunuldu.

Program kapsamında daha sonra 3. Kademe Toplantısı gerçekleştirildi. Toplantıda teşkilat çalışmaları, saha faaliyetleri ve önümüzdeki süreçte yapılması planlanan çalışmalar ele alındı.

Özgökçen’in Akşehir programı gün boyunca farklı ziyaret ve toplantılarla devam etti. Programda ayrıca mahalle başkanları ve muhtarlarla buluşma, şehit ailesi ziyareti, esnaf ve vatandaşlarla görüşmeler ile teşkilat mensuplarıyla istişare toplantıları yer aldı.

Kazada ağır yaralanan motosiklet sürücüsü Hasan Demir, olay yerine gelen sağlık ekiplerinin ilk müdahalesinin ardından Akşehir Devlet Hastanesi Acil Servisi’ne kaldırıldı.

Demir, hastanede doktorların tüm müdahalelerine rağmen kurtarılamayarak hayatını kaybetti.

Kazayla ilgili inceleme başlatıldı.

Yaklaşık 20 dakika süren program, İstiklal Marşı’nın okunması ve saygı duruşuyla başladı. Kur’an-ı Kerim tilavetinin ardından Filistin’de hayatını kaybedenler için dua edildi.

Programda bir öğrenci tarafından Filistin’de yaşanan insanlık dramına ilişkin konuşma yapıldı. Konuşmada, savaş ve zulmün en ağır yükünü masum insanların taşıdığına dikkat çekilerek adalet, merhamet ve insanî değerlere sahip çıkmanın önemi vurgulandı.

Etkinlik, öğrencilerin hazırladığı ilahi dinletisi ve koro gösterisiyle devam etti. Programın sonunda Filistin bayrağının renklerini taşıyan balonlar gökyüzüne bırakılırken, öğrencilerin hazırladığı farkındalık pankartları da okul bahçesinde sergilendi.

Okul Müdürü Hasan Hüseyin Akbaba, programın hazırlanmasında emeği geçen öğretmen ve öğrencilere teşekkür etti.

Tuzlukçu Belediyesi tarafından emniyet binası ve lojman yapımında kullanılmak üzere Hazineye devredilen taşınmaz, 23 Temmuz 2024 tarihinde Milli Emlak Şefliği aracılığıyla İlçe Emniyet Amirliğine teslim edilmişti. Projenin yapım ihalesi ise 28 Ağustos 2026 tarihinde gerçekleştirildi.

Tuzlukçu Belediye Başkanı Nurettin Akbuğa, projenin ilçenin güvenlik hizmetleri açısından önemli bir yatırım olduğunu belirterek, sürece katkı sağlayan kurum ve kuruluşlara teşekkür etti.

Başkan Akbuğa, belediye olarak ilçenin ihtiyaç duyduğu kamu yatırımlarının hayata geçirilmesi için ilgili kurumlarla iş birliği içerisinde çalışmaya devam edeceklerini ifade etti.

Güvenli ve kesintisiz bir kullanım için aydınlatma altyapısına da önem verilen parkta, 19 adet çift kollu elektrik direğinin ve 2 adet projektörün kurulumu da tamamlandı. Bu sayede alanın akşam saatlerinde de güvenle ve aktif bir şekilde kullanılabilmesi amaçlanıyor.

Çalışmaların tamamlanmasının ardından Kuvayi Milliye Parkı'nın önümüzdeki yıl içerisinde yeni yüzüyle ilçe sakinlerinin hizmetine açılması öngörülüyor.