"Esnaf Bir Ailenin Çocuğu Olarak Ticaretin İçinde Büyüdüm"

1983 yılında Yunak ilçesinde doğan Fatih Yıldırımer, ilk ve orta öğrenimini Yunak'ta, lise eğitimini Konya'da, üniversite eğitimini Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti'nde, yüksek lisansını ise Selçuk Üniversitesi'nde tamamladı.

İş hayatına çocuk yaşlarda babasının yanında başladığını belirten Yıldırımer, üniversite ve askerlik sonrası aile işletmesinde aktif görev aldığını ifade ederek şunları söyledi:

"Esnaf bir ailenin çocuğuyum. Ticareti küçük yaşlardan itibaren yaşayarak öğrendim. Üniversite sonrasında Yunak'taki aile işletmemizde çalışmaya başladım. Daha sonra Opet bayiliğini alarak ilçemize kurumsal bir markayı kazandırdık."

Akaryakıt sektöründeki yatırımların zamanla farklı alanlara yayıldığını belirten Yıldırımer, müşteri taleplerinin yeni projeleri beraberinde getirdiğini söyledi.

Yunak'ta bölgenin ilk yarı olimpik yüzme havuzunu inşa ettiklerini anlatan Yıldırımer, ardından havuz başı düğün salonu ve kapalı düğün salonu yatırımlarını gerçekleştirdiklerini belirtti.

Tarım, yem, gübre ve lastik sektörlerinde de faaliyet gösterdiklerini ifade eden Yıldırımer, daha sonra Akşehir'de Shell akaryakıt istasyonunu devralarak kapsamlı bir yenileme çalışması yaptıklarını söyledi.

Burger King ve Arabica Cafe Yatırımı

Akşehir'deki yatırım sürecini anlatan Fatih Yıldırımer, yalnızca akaryakıt satışı yapan bir tesis yerine insanların zaman geçirebileceği sosyal yaşam alanları oluşturmayı hedeflediklerini belirtti.

Bu kapsamda istasyon bünyesinde Burger King ve ardından Arabica Cafe yatırımlarını hayata geçirdiklerini söyleyen Yıldırımer, "Müşterilerimizin taleplerini dikkate alıyoruz. Ailelerin rahatlıkla vakit geçirebileceği modern yaşam alanları oluşturmayı amaçlıyoruz." dedi.

"Rekabette Fiyat Değil Kalite Önemlidir"

Akaryakıt sektöründeki rekabeti değerlendiren Yıldırımer, hizmet kalitesinin fiyat rekabetinden çok daha önemli olduğuna dikkat çekti.

"Biz kaliteyle rekabet ediyoruz. Hizmet anlayışı, tesislerin temizliği, müşteri memnuniyeti ve güven bizim için önceliklidir."

Enerji maliyetlerindeki artışın sektör üzerindeki baskısını da değerlendiren Yıldırımer, sabit kâr marjları nedeniyle maliyet artışlarının işletmeleri doğrudan etkilediğini söyledi.

En Büyük Hedef: Akşehir'e Modern Bir Otel

Röportajın en dikkat çeken bölümünde yeni yatırım planlarını açıklayan Fatih Yıldırımer, Akşehir için önemli bir turizm yatırımı hazırlığında olduklarını açıkladı.

"Akşehir'de kaliteli, beş yıldız standartlarında hizmet verecek ulusal bir otel markasını ilçemize kazandırmak istiyoruz. Gerekli fizibilite çalışmalarımız ve marka görüşmelerimiz devam ediyor."

Turizm potansiyeline dikkat çeken Yıldırımer, böyle bir yatırımın hem şehir ekonomisine hem de bölge turizmine önemli katkılar sağlayacağını ifade etti.

"Gençler Cesur Olmalı"

Genç girişimcilere de tavsiyelerde bulunan Yıldırımer, başarı için disiplinli çalışmanın önemine vurgu yaptı.

"Yaptıkları işi hiçbir zaman küçümsemesinler. İşlerini en iyi şekilde yapmaya odaklanan gençler mutlaka fırsat yakalayacaktır."

Yurt Dışı Hedefi de Gündemde

Türkiye'deki yatırımlarını büyütmeyi sürdüren Yıldırımer, ilerleyen süreçte yurt dışına açılmayı da planladıklarını belirtti.

"Önceliğimiz bölgemizde planladığımız yatırımları tamamlamak. Ardından uluslararası yatırımları da değerlendirmek istiyoruz."

"Akşehir'in Güveni Bize Güç Veriyor"

Akşehir'de gerçekleştirdikleri yatırımların bekledikleri karşılığı gördüğünü söyleyen Yıldırımer, vatandaşların gösterdiği ilginin kendilerine yeni projeler üretme konusunda motivasyon sağladığını ifade etti.

"Akşehir halkının bize duyduğu güven ve gösterdiği ilgi, daha büyük yatırımlar yapma konusunda bize cesaret veriyor. Bölgemize değer katacak projeleri hayata geçirmeye devam edeceğiz."

Harekete geçen trafik ekipleri, görüntülerdeki araç ve sürücünün kimliğini belirleyerek gerekli işlemleri başlattı. Yapılan incelemelerin ardından sürücüye 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu kapsamında 311 bin TL idari para cezası uygulandı.

Araç 60 Gün Trafikten Men Edildi

Sürücünün daha önce de aynı ihlal nedeniyle işlem gördüğü tespit edilirken, araç 60 gün süreyle trafikten men edilerek bağlandı. Ayrıca sürücünün ehliyeti de daimi olarak iptal edildi.

Son yıllarda özellikle ileri yaşta, yön bulmakta zorlanan veya zaman zaman bulunduğu ortamdan farkında olmadan uzaklaşabilen vatandaşlarımızla ilgili kayıp ihbarlarıyla daha sık karşılaşıyoruz. Yakın zamanda Seydişehir'de ve Akşehir'de yaşanan olaylar da bunun en somut örnekleri oldu. Çok şükür her iki vatandaşımıza da sağ olarak ulaşıldı. Ancak bu olaylar bize bir gerçeği bir kez daha hatırlattı: Arama çalışmaları, kayıp ihbarıyla değil; kaybolmadan önce alınan tedbirlerle kolaylaşır.

Peki aileler neler yapabilir?

Öncelikle, yakınınızın güncel bir fotoğrafını telefonunuzda mutlaka bulundurun. Yıllar önce çekilmiş fotoğraflar yerine, bugünkü görünümünü yansıtan net bir fotoğraf arama ekipleri için çok daha değerlidir.

Arama çalışmalarının temelini oluşturan en önemli bilgi ise en son görüldüğü noktadır. Kayıp ihbarlarında ekiplerin ilk sorduğu soru, "En son nerede görüldü?" olur. Çünkü oluşturulacak arama planı bu bilgi üzerine kurulur. Yanlış ya da eksik verilen bilgiler, ekiplerin zaman kaybetmesine ve kritik saatlerin boşa harcanmasına neden olabilir.

Yakınınız evden çıkarken üzerinde bulunan kıyafetin rengi, ayakkabısı, şapkası, bastonu veya yanında taşıdığı çanta gibi ayrıntılar mutlaka bilinmelidir. Arama çalışmalarında bu bilgiler, ekipler kadar vatandaşlardan gelecek ihbarların doğrulanmasında da büyük önem taşır. Bazen sadece doğru tarif edilen bir kıyafet, kayıp bir vatandaşın kısa sürede bulunmasına vesile olabilir.

Yaşlı yakınınızın sık gittiği yerleri önceden not edin. Eski evi, çocukluğunun geçtiği mahalle, cami, park, mezarlık, komşusu ya da her gün uğradığı market... Bu bilgiler, arama ekiplerinin öncelikli değerlendirdiği alanlardır.

Mümkünse üzerinde isim ve en az iki yakının telefon numarasının bulunduğu küçük bir bilgi kartı taşımasını sağlayın. Bu basit tedbir, onu gören duyarlı bir vatandaşın veya görevli ekiplerin yakınlarına kısa sürede ulaşmasını sağlayabilir.

Teknolojinin sunduğu imkânlardan da yararlanılabilir. GPS özellikli akıllı saatler, konum paylaşabilen bileklikler ve benzeri takip cihazları, özellikle yönünü bulmakta zorlanan kişiler için önemli bir destek sağlayabilir.

Yakınınızın günlük alışkanlıklarını da iyi bilin. Hangi saatlerde dışarı çıktığı, hangi güzergâhı kullandığı, hangi duraklarda beklediği veya hangi noktalara uğradığı gibi bilgiler, arama planlamasında önemli avantaj sağlar.

Ve belki de en önemli konu...

Böyle bir durumda "Birazdan gelir." düşüncesiyle saatlerce beklemeyin. Kaybolma ihtimali varsa vakit kaybetmeden 112 Acil Çağrı Merkezi'ne bilgi verin. Arama kurtarma çalışmalarında ilk saatler, başarı ihtimalini artıran en kritik zaman dilimidir.

Unutmayalım; arama kurtarma ekipleri geniş alanları tarayabilir, teknolojik imkânlardan faydalanabilir, gece gündüz demeden görev yapabilir. Ancak ekiplerin en büyük yardımcısı ne drone'dur ne de termal kameradır. En büyük yardımcı; ailelerden gelen doğru, eksiksiz ve zamanında bilgidir.

Yakın zamanda Seydişehir ve Akşehir'de yaşanan kayıp olaylarında da bir kez daha gördük ki; en son görüldüğü noktanın doğru bilinmesi, üzerindeki kıyafetin renginin doğru tarif edilmesi ve sık gittiği yerlerin paylaşılması, arama çalışmalarının hızını ve başarısını doğrudan etkiliyor.

Belki bugün ayıracağınız birkaç dakika, hazırlayacağınız küçük bir bilgi notu veya alacağınız basit bir tedbir, yarın saatler sürecek bir aramayı dakikalara indirebilir.

Çünkü doğru bilgi, doğru aramayı başlatır. Bazen doğru zamanda paylaşılan tek bir bilgi, bir insanın yeniden sevdiklerine kavuşmasına vesile olabilir.

Önemsediğim Almanya-Paraguay eşleşmesi maçı ben İstanbul'dan Antalya’ya yola çıktığım sırada başlamış oldu. Maç öncesi hem bizim elenmemize sebep olan Paraguay’ın oyununu merak ediyor hemde Paraguay’ın Almanya’yı saf dışı etmesi umutlarını besliyordum. Uçağa binmek üzereyken maçın 1-1 devam ettiğini öğrenince bu kezde uzatmalarda değilse de penaltılarda Paraguay’ın Almanya’yı saf dışı etmesini bekler oldum. Hatta bu düşüncemi ailemle de paylaştım. Geç saatlerde yapılan yolculuk sonrası maçın neticesini ancak sabah öğrendim. Tam da benim tahmin ettiğim gibi Almanya penaltı atışları ile Paraguay tarafından kupa dışına gönderilmiş. Bu müjdeli haberin peşine ise Paraguay'ın hocası Gustavo Alfaro’nun anlamlı sözleri karşıma çıktı. Hoca şöyle diyordu,

"Formamızda ki çizgiler o kızıl toprakların izidir. O topraklarda yalın ayak oynayarak, anne babalarımızın çocukları antrenmana götürmek için yaptığı fedakarlıklarla, ay sonunu getiremeyen ebeveynlerin çabalarıyla büyüdük. Bu galibiyet, kanla ütopyanın mutlak bir birleşimiydi ve imkansız gibi görünen bir şeyi gerçeğe dönüştürmemizi sağladı. Bu tamamen bir öz saygı ve inanmışlık göstergesidir."

Bu anlamlı sözleri okuyunca, 10 Haziran öncesi Dünya Kupası başlamadan siz Pervasız okurları için başladığım ancak bitiremediğim yazıya geri dönme gereği duydum. Zira hoca benim size futbol üstüne değinmek istediğim konunun parelelinde laflar etmişti. Sonuçta hocanın sözleri, yarım kalan bu yazının size ulaşmasına da aracılık etmiş oldu.

Paraguay’ın başarı haberi peşine, Fas'ın da Hollanda'yı kupa dışına ittiğini de öğrenince yazıyı tamamlamak kaçınılmaz oldu. Tüm bu güzel haberlerin devamında diğer maçlarda da mazlum ülke takımlarının favori gösterilen takımları saf dışı bırakacaklarını düşünüyorum.

Hep "batı" dediğimiz kokuşmuş düzen mi kazanacak. Artık futbol; inancı olan, gayret gösteren herkesin kazanabileceği, başarılar elde edebileceği bir alan. Bunu da bu dünya kupasında bir çok takım/ülke ispat ediyor. Tıpkı Paraguay, tıpkı Fas örneğinde olduğu gibi.

Simon Kuper'in kült eseri olan, "Futbol Asla Sadece Futbol Değildir" kitabında değindiği gibi futbolun; sadece bir oyun olmadığını, onun ülkeler arasındaki sosyo kültürel ve politik boyutu da içerdiğini alınan sonuçlarla görmüş oluyoruz.

Kuper bu kült eserinde, dünyanın dört bir yanını gezerek futbolun bir oyundan ziyade savaşları, ırkçılığı, sömürgeciliği, ulus kimliklerini ve ideolojileri yansıtan derin bir toplumsal fenomen olduğunu vurguluyor.

Bende futbol için tıpkı Kuper gibi düşünüyorum. Futbol, dünden bugüne yeşil sahaların sınırlarını aşan küresel bir güçtür. Bazen cunta rejimleri kanlı operasyonlarını, Dünya Kupaları ile perdelemiş, bazen istihbarat kurumları kulüpleri doğrudan yönetmiş, bazen diktatörler finansal güçleriyle rekabeti ve liyakati ortadan kaldırmış, bazen faşist rejimler stadyumları ideolojik bir aygıta çevirmiştir. Futbol, yalnızca yirmi iki kişinin bir topun peşinde koşarak mücadele ettiği bir oyun değil, insan ilişkilerine yön veren toplumsal bir işlev olmuştur. Topun peşinden koşanlar elbette aradıkları umudun peşinden koşmuşlardır. Ancak futbol; bazen ötekinin varoluş çığlığı, bazen bir inancın tapınağı, bazende bir ulusun onuru olmuştur. Dolayısıyla Simon Kuper’in deyişiyle; “Futbol Asla Sadece Futbol Değildir” tespitine katılmamak mümkün değil.

23. sü devam eden organizasyonun final maçı 19 Temmuz 2026 tarihinde Türkiye saati ile 22:00'de oynanacak. O tarihe kadar yapılacak maçlar sonucunda, bu yazınında bir devamına gereksinim olacağı kesin.

Sonuç: “Futbol Asla Sadece Futbol Değildir” düsturu ile benim gibi çoğu ülke insanımızın da aklından geçtiği üzere, Avrupa ülkeleri ya da favori gösterilen ülkeler dışında farklı ülkelerin başarılı olmalarını diliyorum.

Yeşillikler arasında, küçük, bir o kadar da şirin bir köyü andıran bir mahalle Köycez Mahallesi. İşte bu yüzden olsa gerek ki, adına Köyceğiz (Köycez; köy gibi, köyü andıran bir yer) demişlerdi belki de...

Vakti zamanında Ermenilerin burada yaşayıp yaşamadığıyla ilgili ortada farklı iki görüş bulunmakta.

Bir görüşe göre; Köycez, Ermenilerin de oturduğu bir mahalle olabilir miydi?

Köycez'e yürüme mesafesindeki, Çimenli Mahallesinde, eskiden Ermeni İstepanos İptidai-Rüşdi Mektebi olarak inşa edilmiş olan, Cumhuriyet Döneminde ise Gazi İlkokulu olarak hizmet veren okul binası ile aynı avlu içerisinde ki Ortodoks Ermeni Kilisesi, ayrıca civardaki; başta Tekke Çayı kıyısındaki papazın evi ve de halk arasında Gavur Hamamı denilen Yukarı Hamam'ın varlığı; Ermenilerin Çimenli Mahallesine çok yakın konumdaki Köycez Mahallesinde oturabilecekleri tezini kanıtlar gibiydi sanki.

Ancak, Elif Yiğitler ve Osman Kunduracı tarafından, Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Sanat Tarihi Programı kapsamında ki akademik doktora tezi ile bağlantılı olarak yazılan ve Hacettepe Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Dergisinde (kabul tarihi13.01.2026 ) yayınlanan "Akşehir'de Bulunan Gayrimüslim Yapıları" başlıklı makalede (Sayfa:551-576); Çimenli Mahallesinin hızlı nüfus artışıyla birlikte Ermeni cemaatin imar faaliyetlerini gerçekleştirdiği bir merkez olduğundan, Ermeni azınlığın Akşehir'de yaşadığı bölgenin, merkezinde Ermeni Kilisesinin konumlandığı Çimenli Mahallesi Değirmen Sokaktan başlayarak Anıt Mahallesi Hacıhamza Sokak civarına kadar yayıldığından söz edilmektedir. Ayrıca, civarda Top Yeri'nin hemen karşısında çay kenarına konumlanmış sıralı, birbirinden güzel bazı Ermeni evleri de bulunduğuna göre, ki bunlardan birisi de Tuncer Öz'e ait "Papazın Evi" dir. Etrafta bu kadar Ermeni yerleşimi varken, bir km'den daha az yürüme mesafesi olan Köycez Mahallesi tarafında Ermenilerin yaşamış olabileceği tezi akıllara gelse de; yukarıda bahsi geçen akademik araştırmaya dayalı makalede ise Ermenilerin yerleşip yaşadığı yer olarak Köyceğiz Mahallesinden hiç mi hiç söz edilmemektedir.

Osmanlı Tahrir Defterlerine bakıldığında, 1466 yılı itibarıyla Ermenilerin Akşehir kaza merkezinde, Rum nüfusun ise Akşehir'e bağlı Bermende, Monos(Monas), Zulmanda, Zıvarık, Doğanhisar ve Gezi köylerinde yaşadıkları anlaşılmaktadır.

19.yüzyılda, Osmanlı'da ki Tanzimat (1839) ve Islahat (1856) Fermanları gibi reformist düzenlemeler sonucu, azınlıkların yeni hak ve imtiyazlar elde etmesiyle, Akşehir merkezinde; özellikle Ermenilerin yerleştiği Çimenli Mahallesi Değirmen Sokağı merkez olarak baz aldığımızda, bu bölgede yaşayan Ermenilerin nüfusunda hızla artış olduğu gözlenmiştir. 1893 yılında yapımına başlanan İstanbul Bağdat Demiryolu Hattının Akşehir'den geçmesi de şehrin sosyo ekonomik yapısını olumlu yönde etkileyerek şehre gelen Ermeni nüfusun artmasında rol oynamıştır. Demiryolu hattının Akşehir'den geçişi ve gar binasının yapımı sürecinde Alman mühendisleri de Akşehir'de konaklayarak şehrin imar dokusu ve özellikle konut yapımıyla ilgili iz bırakacak şekilde katkıda bulunmuşlardır.

Tanzimat sonrası dönemde, Anadolu'nun her yerinde olduğu gibi, Akşehir'de de ticaretle uğraşan gayrimüslimlerin sayısında artış olmuştu. Bu nüfus artışı, Akşehir'in sosyal yapısında değişime sebep olurken aynı zamanda gayrimüslim yapıların, yoğunlaşmasına da vesile olmuştur.

Söz konusu hak ve imtiyazlar gereğince, azınlıklar dini inançlarını serbestçe yaşama, kendi okullarını kurma ve sosyal hayatta daha çok yer almak gibi çeşitli haklara sahip olmuştu. Ermenilerin Akşehir'de, özellikle merkez olarak seçtikleri Çimenli Mahallesi ve civarında kendilerine tanınan bu imtiyazdan yararlanarak 19. yüzyılda ruhsatlı olmak kaydıyla; 2 kilise, 4 okul, 1 hamam ve çok sayıda bina ve konut inşa ettikleri görülmekteydi. Bu binalardan sadece Ermeni Kilisesi, Ermeni İstepanos İptidai-Rüşdi Mektebi (Gazi İlkokulu), Yukarı (Gavur) Hamamı, Papazın Evi (Tuncer Öz evi) başta olmak üzere, çoğu Ermeni konutu sağlam bir şekilde günümüze ulaşmayı başarmıştır.

Akşehir İlçe merkezinde yaşayan Ermeni cemaat tarafından yapılmış 19. yüzyıla tarihlendirilen bu yapılar Ermeni cemaatin ikamet ettiği ve Ermeni Kilisesi’nin merkezinde konumlandığı Çimenli Mahallesi Değirmen Sokak civarında birbirine yakın konumlarda inşa edilmiştir...

Akşehir'deki Ermeniler, I. Dünya Savaşı patlak verdiğinde, Osmanlı Hükûmeti tarafından çıkarılan Geçici Tehcir Kanunu( Sevk ve İskan Kanunu) uyarınca1915 yılının Mayıs ayından itibaren şehri terk etmeye başlamışlardır.

Farklı olan diğer bir görüşe göre de, Köyceğiz Mahallesinde daha çok yerleşik düzene geçmiş Yörükler ve Türkmenler oturmaktaydı. Köyceğiz'deki evlerin cumbalı veya köşklü diye güzelce tabir olunması, Ermeni yapı ustalarınca yapılmış olabileceği tezini akla getirse de, bu da tek başına yeterli bir kanıt değildi. Elbetteki karşılıklı kültürel etkileşimler olmuştu. Ermenilerin zanaat işleri, yapı ve duvar ustalığı, diş teknisyenliği, kuyumculuk, tahta oymacılığı gibi ustalık gerektiren alanlarda yetkinliği bilinen bir gerçekti. Ermeniler, tüccar-zanaatkar ve eğitime meraklı bir azınlıktı. Sosyal yaşamda bir arada olmanın getirdiği karşılıklı iletişim ve etkileşim gereği Ermeni ustaların yanında yetişmiş yerli halktan epeyce insan bulunmaktaydı. Ancak buna rağmen Ermenilerin Köycez'de yoğun olarak yerleşip yaşadığına dair, bu tezi doğrulayacak esaslı bir tarihsel belge ya da kayda rastlanmamıştır.

Bununla birlikte, Çukurova Üniversitesi Türkoloji Araştırmaları Merkezinin ve TBMM arşiv kayıtlarının incelenmesiyle konuya ışık tutan önemli bilgilere de ulaşılmıştır. Şöyle ki:

Akşehir'in günümüzde Köyceğiz Mahallesi olarak geçen bölgesine yerleşen Yörük ve Türkmen topluluklarının bölgeye gelişi, temel olarak 16. yüzyıl Osmanlı tahrir ve iskan politikalarına dayanmaktadır. Köycezliler ile de yapılan görüşmelerde Köycez'in Yörük ve Türkmen Mahallesi olduğu söylenmektedir.

Akşehir ve Köyceğiz/Baştekke yöresine yapılan yerleştirmenin tarihi detayları ise şöyle ortaya konuluyordu:

*15. ve 16. Yüzyıl Göçleri: Osmanlı döneminde 1500'lü yıllardan itibaren (Yavuz Sultan Selim ve Kanuni Sultan Süleyman devirleri), Akşehir, Antalya, Alaiye ve Menteşe dolaylarında yaşayan konar-göçer Yörük ve Türkmen cemaatleri, devletin iskan politikaları gereği düzenli aralıklarla bu topraklara yerleştirilmeye başlandı.

**18. Yüzyıl İskanları: Bölgedeki konar-göçer hayatı disipline etmek amacıyla 1726 yılından itibaren Osmanlı yöneticisi Bozoklu Ömer Paşa gibi isimler, Yörükleri bölgeye sistemli bir şekilde yerleştirmekle görevlendirilmiştir...

Köyceğiz Mahallesi, yakın tarihte mühim bir afet yaşayarak yerleşim değişikliği yaşamıştır. Akşehir'in Köyceğiz Mahallesinde 13.5.1967 günü meydana gelen su baskını(sel) ve heyelan sebebiyle, mahalledeki 78 konutun ağır hasar gördüğü, riski yüksek olan Baştekke köyünün yerinin değiştirilmesinin bile gündeme alındığı; bölgeye acilen yardımda bulunulması ve ağaçlandırma çalışmaları yapılması için Konya Milletvekilli Nazif Kurucu tarafından TBMM'de Köy İşleri Bakanlığına yazılı önerge verildiği, TBMM arşiv kayıtlarından anlaşılmaktadır. Yaşanan bu heyelan ve sel felaketinin yarattığı tahribatın onarılabilmesi için gerekli yardım ve ödenek tahsisi sağlanmıştı. Sonuçta gerekli yardımlar bölgeye ulaştırılmış Tarım Bakanlığınca Baştekke köyünün de bulunduğu bölgede, Sultandağları'nda ağaçlandırma çalışmalarına da başlanmıştı.

Bütün bu verilerden de anlaşılacağı üzere, Köyceğiz Mahallesi geçmişten bugüne Yörük ve Türkmenlerin ağırlıklı olarak yaşadığı çok eski bir yerleşke, Akşehir'in en eski mahallelerinden biridir. Bu tespiti destekler içerikte ki önemli sayılabilecek diğer kanıtlar arasında da, mahallenin Baştekke köyüne doğru olan öte yanında Köyceğiz Mezarlığının bulunması ve ömrünün son yıllarını Akşehir'e yerleşerek geçirmiş olup 1514 yılında vefat ettiğinde Köyceğiz Mahallesi'nin Baştekke yolu üzerindeki kabrine defnedilmiş olduğu TDV İslam Ansiklopedisi kayıtlarında bahsi geçen ünlü mutasavvıf ve müfessir Ni'metullah Nahçıvânî'ye ait açık türbenin varlığı da yer almaktadır.

TDV İslam Ansiklopedisi kayıtlarında; Taşköprizâde, Ni‘metullah Nahçıvani hakkında şu bilgileri verir; çok önemli bir tefsiri ve birçok eseri olmasına rağmen Ni‘metullah hakkında çok az bilgi bulunmasının sebebi; onun fakirliği zenginliğe tercih etmesinde, şan ve şöhretten kaçarak kendisini gizlemesinde yatmaktadır. Ni‘metullah eserlerinde, rüşvet karşılığı şer‘î hilelere başvurarak insanlara fetva veren ve dünyalık peşinde koşan fakihleri(İslam alimi ve hukukçusu) fâsıklıkla(hak yolundan sapmak, günah işlemekle) itham etmiş, müslümanları bid‘atlara (dinde yeri olmayan sonradan icat olunan inançlara tapanlara)ve bâtıl isteklere sevkeden, haramları helâl ve dinin emrettiği şeyleri haram kılarak şeyhlik iddiasında olan sahte şeyhleri lânetlemiştir.

Köyceğiz Mahallesi, kökleri Osmanlı dönemine dayanan ve tarih boyunca çeşitli göçler ile doğal afetlerle şekillenmiş köklü bir yerleşim yeridir. Mahalle, 16. yüzyıldan itibaren tasavvufi ve kültürel bir merkez olarak daha da önem kazanmıştır...

Tekke köyüne doğru giderken, dağin iki yamacindaki iki katlı müstakil, cumbalı evleriyle, şimdilerde yaşlıların çocukluk hatıralarında kalan, cennetten bir köşe, daha çok müstakil bir yerleşkeydi Köycez Mahalllesi. Gūrūl gūrūl akan Tekke Çayı mahallenin tam ortasından şehre doğru akıp gidiyordu. Boğazdan ovaya doğru esen rüzgarlarıyla, yapraklari nazlı nazlı sallanan kavak ağaçlarıyla, insana serinlik, ruhlarına huzur veren bir gūzelliği vardı Köycez'in. Buranın insanları az ötedeki Akşehir'in merkezine, işlerine, çarşısına , pazarına bazen yūrūyerek bazen de sūslū semerli eşekleriyle gidip gelirlerdi. Köycez bugün için neredeydi diye sorarsanız; Baba Nimetullah Nahcivani'nin türbesine varmadan önce, fakat daha çok Gavur Hamamı'na yakın olan tarafta, çayın her iki yamacındaki evlerin kümelendiği bir yerdeydi. O vakitler şehrin merkezinden Köycez'e faytonla gelenler Gavur Hamamı'nda iner ordan öteye, Köycez'e yürüyerek giderlermiş...

Köycez'de doğup büyümüş ve orada yaşamış olan herkes, Köycez'i anılarında sürekli yaşatır ve anlatmadan duramaz. Bir zamanlar Köycez'deki dedesinin evine gelip gitmiş, oranın havasını koklamış olan Hilmi Erte'nin anılarından yola çıkarak onun Köycez ile ilgili anlatılarına şöyle bir göz gezdirelim; Köycezliler, Akşehirde çoğunlukla geleneksel zanaatle uğraşan, işlerinde ustalaşmış kişilerdi. Genellikle, at araba yapımı ve koşumculuk işiyle; saraçlık, semercilik, ayakkabıcılık, bakırcılık kalaycılık, sobacılık, marangozluk, gibi el becerisi ve ustalik gerektiren işlerle uğraşırlardı. Böylesi mesleklerden bazılarında Köycezlilere el vermiş ilk ustaları da Ermeni ustalardı. Çoğu kişi zanaatı onların yanında öğrenmişti. Köycez'in kadınları ise, yarı kargir ahşap evlerinin altındaki ahırlarda besledikleri inek, keci gibi hayvanların sūtlerinden yaptıkları yoğurt, peynir ve tereyağ gibi ūrūnleri şehre götūrūp, yoğurt pazarında satarlardi. Ocaklarında, kuzine sobalarında yakmak için dağdan çalı çırpı toplayarak, sırtlarında Köycez'e getirirlerdi. Çayın öte yakasındaki evlerde oturan komşu ya da akraba kadınlarıyla iletişim kurabilmek için bağırarak konuşmaya çalıştıklarından olsa gerek, sesleri dağın her iki yamacında arada bir yankılanırdı, diyor Hilmi Erte anılarını anlatırken. Ayrıca şunları da eklemeyi hiç unutmuyor; "Annem Köycezliydi, dedemlere bazı hafta sonları kalmaya giderdik.Bazı günler, sabahın erken saatlerindeTekke ūzerinden,Yalvaç tarafına giden deve kervanındaki develerin, çan sesleriyle uyanırdık. 60'lı yılların başlarında, dedemlerin evinde ve sokak başında etrafı biraz da olsa aydınlatan, zayıfta olsa ışık veren bir sokak lambası vardı. Sofrada çarşı ekmeğinden ziyade, mahalle fırınından çıkmış mis kokulu yağlı ekmek ve ev yapımı Köycez ekmeği yediğimizi hatırlıyorum. Köycez'in sokakları taş döşeliydi. İnsanların ayakları takılıp düşebilirdi. Dağlardan gelen pınar suları yazın sıcağında karpuz çatlatacak kadar soğuk akardı, icmeye doyamazdınız...

Sonrasında, aşırı yağışla, dağ yamaçlarından gelen, heyelan ve sel Köycez'i yıktı geçti. İnsanlar, hayvanlar, evler sele kapıldı. Daha sonra da şehrin Ucuzluk tarafında, 70 Evler diye yaptırılan evlere yerlestirilen mahalle sakinleri, kaybolan Köycez'in özlemini içlerinde duyarak yaşamlarını sürdürdüler..."

Köycez ve civarında dağ yamaçlarının bir zamanlar bağlık olduğuna dair kayıtlarda muhtelif türden bilgiler mevcut. 19.yy ve 20 yy'ın başlarında Ermeniler sadece Akşehir de değil Anadolu'nun her bir köşesinde bağcılık ve şarapçılıkla uğraşmaktaydı. Akşehir'in her bir tarafında bağcılığın bir zamanlar çok ileri düzeyde olduğuna dair önemli bilgiler edindik. Başta Akşehir Gölü'ne yakın Tuzlukçu Havzası ve Bermende olmak üzere Akşehir'in pek çok köyünde, şimdilerde türü yok olmuş değişik cinsten üzümler yetiştirilmekteydi. Akşehir'in Ucuzluk tarafında, Sultandağları'nın yamaçları Hıdırlığın hemen yanı başından itibaren alabildiğine bağlıktı. Kimbilir bu bağlarda ne tür üzümler yetiştiriliyordu?

Akademik araştırmalarıyla pek çok projede yer alan Anadolu Üniversitesi'nde görevli Dr. Zekiye Doğan, bir dergide yayımlanmış makalesinde; Akşehir'de yetişen üzüm türleri hakkında şunları belirtmektedir:

Bir zamanlar Anadolu'daki mevcut bağların çoğu yaşlı, geleneksel niteliklerini koruyan bağlardı.. Akşehir’de de durum aynıydı. Dekara üzüm verimi 350 kg'a varıyordu. Akşehir’de en önemli bağ alanı, Akşehir Gölü Tuzlukçu havzasıdır. Akşehir’de, Konya’nın diğer bölgelerinde yetişmeyen ilçeye özgü pek çok üzüm çeşiti vardı. Bir zamanlar, sofralık ve şıralık olarak Akşehir'de yetiştirilen yöreye özgü üzüm çeşitleri ise şunlardı;

1-Buzağı Boku: Konik,mavi-siyah, 3 çekirdekli,

2-Büzgülü: Silindirik,yeşil-sarı, 2 çekirdekli,

3-Dik Ak Üzüm: Silindirik yeşil-sarı taneli,

4-Dik Kızıl Üzüm:Silindirik, bordo,3 çekirdekli,

5-Dimrit Kızıl üzüm:Pembe 1 çekirdekli,

6-Er Dimrit:Kaba,siyah Dimrit (1-2çekirdek)

7-Gelin Öldüren:Konik, pembe, 1-2 çekirdekli,

8-Haki Erce:Konik, siyah taneli, 2 çekirdekli,

9-Sık Büzgülü:Silindirik siyah, 2 çekirdekli,

10-Siyah Dimrit:Siyah, bir- iki çekirdekli,

11-Siyah Gemre:Siyah, bir- üç çekirdekli,

12-Tavşan Böbreği:Konik, mavi siyah(3)

13-Tavuk Üzümü:Silindirik, elipsoidal, sarı

14-Tilki Kuyruğu:Konik ,sarı yeşil(2-4)

15-Zeytin Üzümü:Konik, Mavi Siyah(1-3)

16-Yuvarlak Çekirdeksiz: (Akşehir, Beyşehir)...

Akşehir Gölünün zamanla kuruması, üzüm bağlarının yaşlanması ve hastalanması gibi doğal nedenlerin yanı sıra insanların bilinçsiz tarım ilaçları kullanması ve daha fazla gelir getiren ürünlere yönelmeleriyle Akşehir’e özgü bağcılığın gelişmesi mümkün olamamış ve özgün karakterli üzüm türlerinin giderek yok olmasına neden olmuştur...

Acaba bu üzüm türlerinden hangileri Köycez ve Çimenli'nin yamaçlarındaki bağlarda yetiştiriliyordu? Dik Ak ve Dik Kızıl Üzüm cinslerinin aynı zamanda şaraplık ve şıralık üzüm olarak Ermeniler tarafından yetiştirildiğine dair elimizde kayıtlı bilgiler var. Ya da günümüzde Akşehir'e özgü bu yerel üzüm türlerinden hangileri varlığını sürdürmektedir? Belki de kıyıda köşede kalmış bazı özgün ve yerel üzüm türleri hala daha vardır. Aklımda geçmişe dair cevabı olmayan nice deli soru dolaşıp durmakta. Özgün ve yerel üzüm türlerin varlığı, korunması ve sürekliliği, üzerinde önemle durulması, çalışılması ve araştırılması gereken bir konudur...

* * *

1967 felaketinden dört beş yıl sonraydı. Köycez'de kıyıda köşede ayakta kalabilmiş birkaç evde hayat bir süre daha devam ediyordu. Ortaokula yeni başladığım seneydi. Köycez tarafında ki o evlerden birinde oturan sınıf arkadaşımın daveti üzerine, okul çıkışı birlikte evlerine gittiğimiz günü hatırlıyorum.

Arkadaşımın annesi ile babası çalışmak için Almanya'ya gitmiş gurbetçilerdendi. Sessiz, vakur ve ağırbaşlı bir çocuktu. Sohbet sırasında, "Bir iki yıla kalmaz beni de yanlarına alacaklar." demişti. O gün, dış kapıdan içeri adımımızı attığımızda, onarım görmüş eski bir evin ön bahçesinde bizi ninesi karşılamıştı. Bir süre oturup sohbet etmiştik. Yaşlı kadın, derin bir iç çekerek etrafı süzdü ve hüzün dolu bir sesle şöyle dedi: "Evladım, buralarda bir zamanlar Köycez diye, yeşillikler arasında adeta cennetten bir köşe sayılan güzel bir mahalle vardı. İnsan sesleri, çocuk cıvıltıları eksik olmazdı. Şimdi ise bak... O günlerden geriye hiçbir şey kalmadı..." Yaşlı kadının bu sözleri, felaketin yalnızca evleri değil, insanların hatıralarını, komşuluklarını ve bir mahallenin ruhunu da alıp götürdüğünü anlatmaya yetiyordu...

Akşehir'in kaybolan en eski bir mahallesiydi Köyceğiz Mahallesi. Yerel ağızla Köycez diye anılırdı. Bir zamanlar hayatın, komşuluğun ve hatıraların iç içe geçtiği o güzelim mahalle, tabiatın acımasız yüzü karşısında sessizce tarihe karıştı. Geriye ise yalnızca hafızalarda yaşayan anılar ve yüreklerde derin bir özlem bıraktı...

"Dolu Dolu Bir Şenliği Geride Bıraktık"

Açıklamasında öncelikle yakın zamanda tamamlanan 67. Uluslararası Nasreddin Hoca Şenliği'ne değinen Başkan Köksal, organizasyonun başarısına vurgu yaptı. Şehrin 7 farklı noktasında 6 gün boyunca süren etkinliklerin Akşehir'e büyük bir canlılık kattığını ifade eden Köksal, şunları söyledi:

"Sizlerin yoğun katılımıyla 67. Uluslararası Nasreddin Hoca Şenliği'ni geride bıraktık. Altı gün boyunca şehrimizin 7 ayrı noktasında konserden çocuk tiyatrolarına, sergiden halk oyunlarına, söyleşilerden mizah sokağı etkinliklerine kadar dolu dolu bir şenlik yaşadık. Gelen binlerce konuğumuz şehrimize sosyoekonomik hareketlilik katarken şenliğimiz farklı ulusal TV kanallarında da haber oldu. Emeği geçen başta belediye çalışanlarımız olmak üzere herkese teşekkür ediyorum."

15 Temmuz'dan İtibaren 15 Gün İzinli

Şenlik sonrası hemşerilerinden müsaade isteyerek sağlık ve dinlenme iznine çıkacağını belirten Akşehir Belediye Başkanı Dr. A. Nuri Köksal, mesajını şu sözlerle tamamladı:

"Vesilenizle ve izninizle 15 Temmuz'dan itibaren 15 günlüğüne hem rutin sağlık kontrollerim hem de bir süre dinlence amaçlı izine ayrılıyorum. Sağlıcakla görüşmek üzere Allah'a emanet olunuz."

Başkan Köksal'ın 15 günlük izin süresinin ardından yeniden görevinin başına dönmesi bekleniyor.

İşletmelere Özel Üç Farklı Destek Paketi: Gümüş, Altın ve Elmas

Projenin sadece bir sponsorluk çalışması olmadığının altını çizen Başkan Aydın Ceylan, esnaf ve işletmeler için görünür bir model tasarladıklarını belirtti. Proje kapsamında işletmeler; Gümüş, Altın ve Elmas Destek Noktası paketlerinden kendilerine uygun olanı seçerek kulübe resmî destekçi olabilecek.

Sadece esnaflar değil, dileyen her vatandaş da "Gönüllü Destek Sertifikası" alarak bu hareketin bir parçası haline gelebilecek.

QR Kodlu ve Seri Numaralı Resmî Etiket Dönemi

Projenin şeffaf ve güvenilir bir sistemle yürütüleceğini vurgulayan Ceylan, sistemin işleyişi hakkında şu bilgileri verdi:

"Her destek noktası, seri numaralı ve QR kodlu resmî etiket ile kayıt altına alınacak. Böylece vatandaşlarımız Akşehirspor’a destek veren işletmeleri kolayca tanıyabilecek ve alışverişlerinde bu iş yerlerini tercih edebilecek."

"Bu Proje Bir Ortak Değer Hareketidir"

Başkan Aydın Ceylan, açıklamasını tüm şehre çağrıda bulunarak tamamladı:

"1922 Akşehirspor olarak, şehrimizin takımını yalnızca sahada değil, şehrin her sokağında ve her iş yerinde yaşatacak yeni bir projeyi hayata geçiriyoruz. Bu proje; Akşehir’in takımına, geleceğine ve ortak değerlerine sahip çıkma hareketidir. Projemizin tüm detaylarını ve başvuru sürecini hazırladığımız tanıtım videosu ile kamuoyunun bilgisine sunuyoruz. Tüm hemşehrilerimizi ve işletmelerimizi bu ortak yürüyüşe davet ediyor, destek veren herkese şimdiden teşekkür ediyorum."

Ekiplerin koordineli çalışması sonucu yangın, çevrede bulunan ekili alanlara sıçramadan kontrol altına alınarak söndürüldü. Bölgede soğutma çalışmaları da gerçekleştirildi.

Yangında mera alanında zarar oluşurken, olayda herhangi bir can kaybı ya da yaralanma yaşanmadığı öğrenildi. Yangının çıkış nedeninin belirlenmesine yönelik inceleme başlatıldı.

Genç yaşına rağmen milli takım seviyesinde başarılı bir grafik çizen hemşehrimiz Selçuk Erdoğan'ın görevinden ayrılmasının ardından kariyerine hangi kulüpte devam edeceği merak konusu oldu. Spor kulislerinde Erdoğan'a hem yurt dışından hem de Trendyol Süper Lig ekiplerinden ilgi olduğu konuşuluyor.

Futbol kamuoyunda gelecek vadeden teknik adamlar arasında gösterilen Selçuk Erdoğan'ın yeni adresinin önümüzdeki günlerde netlik kazanması bekleniyor.

Olayın ardından gözaltına alınan F.Ç. hakkında "Uyuşturucu Madde Kullanmak" ve "Uyuşturucu veya Uyarıcı Madde Ticareti Yapmak" suçlarından adli işlem başlatıldı.

Emniyet ve adliyedeki işlemlerinin tamamlanmasının ardından Cumhuriyet Savcılığına sevk edilen F.Ç., tutuklanması talebiyle çıkarıldığı Sulh Ceza Hâkimliğince tutuklanarak cezaevine gönderildi.

Olayla ilgili başlatılan soruşturmanın sürdüğü öğrenildi.

İhbar üzerine olay yerine Konya Büyükşehir Belediyesi İtfaiye Daire Başkanlığı'na bağlı Akşehir İtfaiye Merkezi ekipleri sevk edildi. Ekiplerin zamanında müdahalesi sayesinde yangın büyümeden kontrol altına alınarak söndürüldü.

Yangında otomobilin motor bölümünde maddi hasar meydana gelirken, olayda yaralanan olmadı. Yangının çıkış nedeniyle ilgili inceleme başlatıldı.

Öğrencilere ödülleri, Akşehir Belediye Başkanı Dr. Ahmet Nuri Köksal tarafından takdim edilirken, alanı dolduran vatandaşlar başarılı öğrencileri uzun süre alkışladı.

Program kapsamında ayrıca 67. Uluslararası Akşehir Nasreddin Hoca Şenliği Fotoğraf Yarışması'nda dereceye giren fotoğraf sanatçılarına da para ödülleri verildi. Yarışmada derece elde eden katılımcılar ödüllerini Başkan Dr. Ahmet Nuri Köksal'ın elinden aldı.

Ödül töreninin ardından sahneye çıkan Buray, sevilen şarkılarını Akşehirlilerle birlikte seslendirdi. Konser alanını dolduran binlerce vatandaş, sanatçının performansına büyük ilgi gösterirken, şenliğin en coşkulu gecelerinden biri yaşandı.

30 Çocuk Şartı Esnetildi, Bakan Onayı Geldi

Yeni düzenlemeyle birlikte bakımevleri, kurumun bağlı veya ilgili olduğu bakanın onayı alınarak açılacak. Kurumda istihdam edilen memurların 0-6 yaş grubundaki en az 30 çocuğu için personelin yazılı talebi aranacak; ancak yazılı talebin 30’dan az olması halinde dahi çocuk bakımevi açılabilecek.

İhtiyaç Halinde 7 Gün 24 Saat Hizmet

Yapılan en dikkat çekici değişikliklerden biri de mesai saatlerine yönelik oldu. Kamu kurumlarında ihtiyaç bulunması durumunda, yedi gün yirmi dört saat (7/24) esasına göre çalışan çocuk bakımevleri kurulabilecek.

Yaş Gruplarına Göre Personel ve Sınıf Düzenlemesi

Bakımevlerindeki çocuk grupları ve bu gruplarla ilgilenecek personel sayıları yeniden şekillendirildi:

• 0-2 Yaş Grubu (0-24 Ay): En fazla 10 çocuktan bir grup oluşturulacak. Her grup için çocuk gelişimcisi veya eğitimcisi niteliğine sahip bir personel ile bir çocuk bakıcısı görevlendirilecek.
• 2-4 Yaş Grubu (25-48 Ay): En fazla 20 çocuktan bir grup oluşturulacak ve başlarında nitelikli bir çocuk gelişimcisi veya eğitimcisi bulunacak.
• 4-6 Yaş Grubu (49-72 Ay): En fazla 20 çocuktan oluşacak bu grupta da yine bir çocuk gelişimcisi veya eğitimcisi görev yapacak.
• Ortak Bakıcı Desteği: 2-4 ve 4-6 yaş gruplarının her iki grubu için en az bir çocuk bakıcısı görevlendirilecek. Fiziksel mekan veya personel yetersizliği durumunda, aralarındaki yaş farkı en fazla 2 yaş olmak kaydıyla bu iki grup birlikte bulunabilecek.

Binalara Deprem Şartı ve Alan Güncellemesi

Kreşlerin fiziki koşullarında da standartlar güncellendi. Buna göre bakımevleri; müstakil tek veya çok katlı binalarda ya da bir apartmanın zemin katı ile en fazla üçüncü katını geçmeyecek diğer katlarında kurulabilecek.

Ayrıca kreş binalarının yürürlükte bulunan deprem yönetmeliği ve ilgili diğer mevzuata uygun olması zorunlu kılındı. Çocuk başına düşen alan gereksinimlerinde ise "2 alan ve 6 m³" şartı, "1,5 alan ve 4,5 m³" şeklinde revize edildi.

Dijital Entegrasyon ve Bakanlık İsimleri Güncellendi

Açılan kamu çocuk bakımevleri artık Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığının bilişim sistemi ile Millî Eğitim Bakanlığı e-okul sistemine işlenecek ve güncel tutulacak. Eski metinlerde yer alan "Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumu Genel Müdürlüğü" ibareleri "Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı"; "Maliye Bakanlığı" ibareleri ise "Hazine ve Maliye Bakanlığı" olarak güncellendi.

Yürürlük

Cumhurbaşkanı tarafından yürütülecek olan bu yeni yönetmelik, yayımı tarihi olan 11 Temmuz 2026 itibarıyla resmen yürürlüğe girdi.

Duygusal teması ve etkileyici sözleriyle öne çıkan eser, kısa sürede müzikseverlerin beğenisini kazanırken, Akşehir'de görev yapan polislerin sanatsal yönünü de gözler önüne serdi.

Toplumun huzur ve güvenliği için görev yapan emniyet mensuplarının, sanat alanındaki üretkenlikleri de takdir topluyor. Malik Ünsal'ın kaleminden çıkan sözler ve Murat Barlık'ın bestesiyle hayat bulan "Muamma", dinleyicilere duygusal bir yolculuk sunuyor.

Akşehir'de görev yapan polislerin yalnızca mesleklerindeki başarılarıyla değil, kültür ve sanat alanındaki çalışmalarıyla da örnek olması, vatandaşlar tarafından memnuniyetle karşılandı.

Kadın bir süre sustu. Sonra gözlerini kahvesinden kaldırmadan sadece şu cümleyi kurdu: "Kim beni daha iyi bir işe alır ki?"

O cümle aslında işle ilgili değildi. Maaşla da ilgili değildi. O cümle, insanın kendine verdiği değerle ilgiliydi. Çünkü bazen bizi bulunduğumuz yerde tutan şey şartlar değildir; kendimize çizdiğimiz görünmez sınırdır. İnsan, hak ettiğinden değil, hak ettiğine inandığından fazlasını istemeye cesaret edemez.

Doğan Cüceloğlu, İnsan İnsana kitabında insanın kendisiyle kurduğu ilişkinin, bütün ilişkilerinin temelini oluşturduğunu söyler.

Gerçekten de kendine değer vermekte zorlanan biri, çoğu zaman başkalarının ona verdiği değeri de şüpheyle karşılar. İyi bir söz duyduğunda "Abartıyor." der, bir fırsat çıktığında "Bana göre değil." diye düşünür, sevildiğinde ise bunun uzun sürmeyeceğine inanır. Çünkü zihnindeki eski hikâye, yeni ihtimallere yer bırakmaz.

Bunu sadece ilişkilerde görmüyoruz. Aynı mahallede, aynı işte, aynı alışkanlıklarda yıllarca kalan insanların hepsi mutsuz değildir. Ama mutsuz olduğu hâlde hiçbir şey değiştirmeyenlerin ortak bir cümlesi vardır: "Benim hayatım bu kadar."

İşte insanı yoran da çoğu zaman hayatın kendisi değil, bu cümlenin sessizce içimize yerleşmesidir.

Cemil Meriç'in, "İnsan, zincirlerini sevdiği zaman köleliği ebedî olur." sözü tam da bunu anlatır. Çünkü zincir bazen demirden yapılmaz; bazen bir inançtan, bazen çocuklukta duyulan bir cümleden, bazen de yıllarca tekrar edilen bir korkudan örülür.

İnsan o zincirleri bileğinin değil, zihninin taşıdığını fark ettiğinde hayat başka görünmeye başlar.

Belki de bu yüzden bazı insanlar şehir değiştirir ama huzuru bulamaz. İş değiştirir ama aynı hayal kırıklığını yaşar. Yeni bir ilişkiye başlar ama eski kırgınlıkları yanında taşır. Çünkü değişmeyen adres değildir; insanın kendine dair yazdığı hikâyedir.

Hayatın en sessiz dönüşümleri, insanın kendine bakışının değiştiği anlarda başlar. Bir gün "Buna mecburum." demeyi bırakıp "Ben daha iyisini hak ediyorum." diyebildiğinde sadece kararların değil, hayatının yönü de değişir.

O andan sonra seçtiklerin, sustukların, kabul ettiklerin ve vazgeçtiklerin aynı kalmaz.

Belki de kader dediğimiz şeyin bir kısmını, kendimize anlattığımız hikâyeler yazıyor. Eğer her gün kendine "Ben ancak bu kadarını hak ediyorum." diyorsan, hayat da çoğu zaman seni o cümlenin sınırlarında dolaştırıyor. Ama bir gün o cümleyi değiştirebilirsen, belki de değişen ilk şey hayat değil, ona bakan gözlerin olacak.

Şimdi kendimize şu soruyu sormanın zamanı gelmedi mi?

Bugün yaşadığınız hayat gerçekten size sunulan hayat mı, yoksa yıllardır hak ettiğinize inandığınız hayat mı?

Cumhuriyet Meydanı'nda gerçekleştirilen konser, 67. Uluslararası Akşehir Nasreddin Hoca Şenliği'nin kültür ve sanat etkinlikleri kapsamında vatandaşlara sunulan programlar arasında yer aldı.

Etkinlikler boyunca çocuklar hem el becerilerini geliştirme fırsatı buldu hem de çeşitli sanatsal faaliyetlerle vakit geçirdi. Aileler de çocuklarını etkinliklerde yalnız bırakmadı.

Tedavi gördüğü hastanede bugün yaşam mücadelesini kaybeden Nilgün Karaoğlu’nun cenazesi, Cumartesi günü İstanbul’da toprağa verilecek.

Merhumeye Allah’tan rahmet; kederli eşine, çocuklarına, Eberliköse ile Karaoğlu ailelerine ve tüm yakınlarına başsağlığı dileriz.

"Akşehir'in Kültürü Bana Uzak Değil"

Akşehir'de bulunmaktan duyduğu memnuniyeti dile getiren Musa Eroğlu, bölgenin kültürel yapısının kendisine yabancı olmadığını belirterek şu ifadeleri kullandı:

"Öncelikle bütün Akşehirlilere hayırlı olsun. Bana uzak bir coğrafya değil. Kültürlerimiz de birbirine uzak değil. Aynı kültürün insanlarıyız, Yörük kültürünün insanlarıyız."

Röportajda gençlerin Türk halk müziğine ilgisinin nasıl artırılabileceği yönündeki soruyu da yanıtlayan Eroğlu, gençlere yönelik önyargılardan uzak durulması gerektiğini söyledi.

"Gençler zaten kendi kültürünü tanıyor. Dedelerinden, ailelerinden, yaşadığı çevreden ve okuduklarından türkülere dair bir birikimleri var. Biz sanatçılar olarak onların bildiklerini yeniden hatırlatıyor, özlerini alevlendiriyoruz."

Gençlerin farklı müzik türlerini dinlemesinin doğal olduğunu ifade eden usta sanatçı, bunun kültürel değerlerden uzaklaştıkları anlamına gelmediğini belirterek şöyle konuştu:

"Gençler neyi seviyorsa onu dinler. Ama bir Anadolu türküsü söylendiğinde hep birlikte eşlik edebiliyorlar. Bu bizim için çok kıymetli. Gençleri eleştirmek yerine anlamaya çalışmalıyız. Çağ değişiyor, iletişim araçları değişiyor, yaşam biçimleri değişiyor ama gençler bizim geleceğimiz. Yarın bu ülkeyi onlar şekillendirecek."

Türk halk müziğinin sadece bir müzik türü olmadığını vurgulayan Musa Eroğlu, türkülerin toplumun tarihini ve kültürel kimliğini geleceğe taşıyan en önemli değerlerden biri olduğunu ifade etti.

"Ben türküyü anlatıyorum, bir başkası tarihi anlatıyor, bir diğeri edebiyatı… Hep birlikte kültürümüzü yaşatıyoruz. Festivaller de bunun en güzel buluşma noktalarıdır."

"Akşehir Çok Önemli Bir Şehir"

Akşehir'in tarihî ve kültürel değerlerine de dikkat çeken Eroğlu, Nasreddin Hoca'nın dünya mizahındaki yerinin çok özel olduğunu söyledi.

"Akşehir çok önemli bir şehir. Tarihine baktığınızda bunu açıkça görüyorsunuz. Dünyada mizah denildiğinde tartışmasız bir Nasreddin Hoca gerçeği var ve onun merkezi burası. Elbette Akşehir'in kirazını da anlatacağız ama önce tarihimizi, kimliğimizi ve kültürümüzü insanlara sevdirerek anlatmalıyız."

Röportajın sonunda organizasyonda emeği geçenlere teşekkür eden Musa Eroğlu, şu ifadeleri kullandı:

"Beni Akşehir'e davet ederek türkülerimi halkımızla buluşturma fırsatı veren Belediye Başkanımıza teşekkür ediyorum. Festivalin düzenlenmesinde emeği geçen herkese gönülden teşekkür ediyor, tüm Akşehirlilere sevgi ve saygılarımı sunuyorum."

67. Uluslararası Akşehir Nasreddin Hoca Şenliği kapsamında gerçekleşen bu özel söyleşide Musa Eroğlu'nun verdiği mesajlar, yalnızca müziğin değil kültürün, tarihin ve genç kuşaklara duyulan güvenin de altını çizdi.

Akşehir’de Türkiye birinciliği elde eden öğrenciler şöyle: Atatürk Ortaokulu öğrencisi Mehmet Gülcü, Mualla Nigar Yamaç Ortaokulu öğrencisi Tolgahan Yüksel ve Şehit Zeynep Sağır Anadolu İmam Hatip Ortaokulu öğrencisi Ege Makas

Üç öğrenci de LGS’de sorulan tüm soruları doğru cevaplayarak 500 tam puan aldı ve Türkiye birincileri arasında yer aldı.

Akşehir İlçe Millî Eğitim Müdürlüğü tarafından yapılan açıklamada, Türkiye birincisi olan öğrenciler tebrik edilirken, başarıda emeği bulunan öğretmenlere, okul yöneticilerine ve öğrenci velilerine teşekkür edildi.

Açıklamada, “Başarılarıyla ilçemize büyük bir gurur yaşatan öğrencilerimize eğitim hayatlarının bundan sonraki dönemlerinde de sağlık, mutluluk ve başarılar diliyoruz” ifadelerine yer verildi.

Akşehir’den LGS’de Büyük Başarı

Elde edilen bu sonuçla Akşehir, LGS 2026’da üç Türkiye birincisi çıkararak eğitim alanındaki güçlü başarısını bir kez daha ortaya koydu. Öğrencilerin başarısı, ilçede büyük sevinç ve gururla karşılandı.