Üstelik işin içinde Akşehir varsa, Nasreddin Hoca’nın torunları olduğumuzu hatırlamamak mümkün değil.

Hoca bugün yaşasaydı ve 1922 Akşehirspor’un başına gelenleri görseydi, muhtemelen eşeğe ters binip, “Bari böyle yönetelim; belki doğru yöne gideriz” derdi!

Türkiye Futbol Federasyonu Profesyonel Futbol Disiplin Kurulu’nun 02.10.2026 tarih ve 12 sayılı toplantısında aldığı karar, 1922 Akşehirspor açısından üzerinde uzun uzun düşünülmesi gereken bir tablo ortaya koydu.

Kulüp, üç ayrı maddeden cezalandırıldı.

Ve insan ister istemez şu soruyu soruyor:

Bir futbol kulübü, bir maçta yaptığı kural hatası nedeniyle hem hükmen mağlubiyet hem para cezası alıyor, hem de ayrıca başka bir talimat ihlali nedeniyle yeniden para cezasına çarptırılıyorsa, burada artık sadece futbolcuyu, teknik heyeti ya da bir maçı konuşmak yeterli midir?

Yoksa biraz daha yukarıya bakmanın zamanı gelmiş midir?

Hoca bir kuruş almıyor” ama kulüp ne kadar kaybediyor?

Hatırlanacağı üzere 1922 Akşehirspor Kulübü Başkanı Gürcan Uysal, Eskişehir mağlubiyetinin ardından taraftarların “Niyazi Hoca İstifa” tezahüratlarına katılmadıklarını açıklamış ve yönetim olarak teknik heyete desteklerinin tam olduğunu belirtmişti.

Başkan Uysal, Niyazi Kart ile çalışmaya devam edeceklerini ifade ederek, hocanın bugüne kadar kulüpten 1 kuruş bile para almadığını, yapılan tepkinin teknik adam tarafından hak edilmediğini söylemişti.

Bu açıklama elbette yönetimin tercihidir.

Fakat futbolun acı bir muhasebe yöntemi vardır:

Bir insanın kulüpten para almaması, kulübe para kaybettirmeyeceği anlamına gelmez.

İşte PFDK kararı tam da bu noktada önümüze başka bir soru koyuyor.

Bir teknik adamın ücret almaması ekonomik açıdan olumlu görülebilir. Peki yapılan bir kural hatası sonucunda kulüp hükmen mağlup oluyor, ayrıca para cezalarıyla karşı karşıya kalıyorsa, ortaya çıkan sportif ve ekonomik kaybın hesabını kim yapacak?

Uşak’ta 3-0 yetmedi, bir de hükmen 3-0!

1922 Akşehirspor, 4. haftada deplasmanda Uşakspor ile karşılaştı.

Maç zaten 3-0 kaybedildi.

Ancak futbolumuzun kendine özgü kara mizah hanesine bir satır daha eklendi:

3-0 kaybedilen maç, bir de PFDK kararıyla 3-0 hükmen mağlubiyet olarak tescillendi.

Yani skor tabelasına bakınca değişen bir şey yok.

Fakat kulübün kasasına, hanesine ve prestijine bakınca değişen çok şey var.

PFDK kararında aynen şöyle denildi:

“1922 AKŞEHİR SPOR Kulübünün, 27.09.2026 tarihinde oynanan UŞAK SPOR A.Ş.-1922 AKŞEHİR SPOR KULÜBÜ Nesine 3. Lig 2. Grup müsabakasında, Sportif Ekipman Talimatına aykırı eylem nedeniyle (Geçmiş yönetim döneminde forma yaptırılmaması nedeniyle bu cezası verildi.) FDT’nin 46/1. maddesi uyarınca takdiren ve neticeten 35.000.-TL PARA CEZASI ile cezalandırılmasına,

Aynı müsabakada 1922 AKŞEHİR SPOR Kulübünün, Futbol Müsabaka Talimatı’nın 22/d ve 23/4. maddeleri uyarınca (3-0) HÜKMEN MAĞLUBİYET CEZASI ile cezalandırılmasına”,

Buraya kadar olan bölüm, kural kitabının konusu. Sahada müsabakaya devam eden kadroda aynı anda en fazla 01.01.2001 öncesinde doğmuş 5 futbolcunun bulundurulması şart koşuluyor.

Asıl mesele ise şu:

Bu hata nasıl oldu?

Beş yaşlı oyuncu kuralı altıncıya nasıl çıktı?

Uşakspor karşısında ilk 11’de 5 yaşlı kategorisinde futbolcu bulunuyordu:

Akın Aracan – 1994 doğumlu

Samet Dağlı – 1993 doğumlu

Uğur Ahmet Özden – 2000 doğumlu

Yasin Akyol – 1995 doğumlu

Furkan Mehmet Tuncer – 1994 doğumlu

Buraya kadar sorun yok.

Ancak 28. dakikada Samet Dağlı oyundan çıkıyor, yerine 1997 doğumlu Can Demir giriyor. 74.dakikada ise 2000 doğumlu Mustafa Eraslan oyuna dahil oluyor.

Ve iddiaya göre tam burada hesap şaşıyor.

Saha içindeki yaşlı oyuncu sayısı beşten altıya çıkıyor.

Futbolda bazen altıncı oyuncu oyuna girer ve takım güçlenir.

Akşehirspor örneğinde ise altıncı yaşlı oyuncu oyuna girdiğinde TFF talimatı devreye giriyor.

Nasreddin Hoca'nın memleketinde insanın aklına ister istemez şu fıkra geliyor:

“Hocam, kaç yaşlı oyuncumuz var?”

“Beş.”

“Emin misin?”

“Eminim.”

“Bir daha say.”

“Bir, iki, üç, dört, beş...”

“Peki o altıncı kim?”

“Galiba TFF’nin bize gönderdiği sürpriz oyuncu!”

Kara mizah bir yana, profesyonel futbol kulübü yönetmenin en temel sorumluluklarından biri, oynanan müsabakanın statüsünü ve uygulanacak talimatları bilmektir.

Çünkü futbol yalnızca topun peşinden koşmak değildir.

Talimatın da peşinden koşacaksınız.

75 bin liralık başka bir soru

PFDK'nın aynı kararında bir başka ceza daha var.

Kurul aynen şöyle karar verdi:

“1922 AKŞEHİR SPOR Kulübünün, Antrenörlerin Statüsü ve Çalışma Esasları Talimatı’nın 7/1. maddesine aykırı eylemi nedeniyle (Yine geçmiş yönetimin hatasıyla Altyapı Antrenör Talimatı’na uyulmaması) aynı talimatın 7/5. maddesi uyarınca ve FDT’nin 13. maddesinin uygulanması suretiyle takdiren ve neticeten 75.000.-TL PARA CEZASI ile cezalandırılmasına”

Demek ki mesele yalnızca bir maçta yapılan oyuncu değişikliği değil.

35 bin lira.

75 bin lira.

Üstelik hükmen mağlubiyet.

Toplayınca ortaya 110 bin liralık para cezası çıkıyor.

Parasızlıktan kıvranan bir kulüp için bunun adı artık yalnızca “hata” mıdır?

Yoksa ders çıkarılması gereken ciddi bir yönetim sorunu mudur?

Kulübün ekonomik sıkıntıları bilinirken, bir kuruş dahi ücret almayan bir teknik adamın görev yaptığı süreçte yapılan hataların kulübe bundan çok daha fazla maliyet çıkarması, üzerinde düşünülmesi gereken ciddi bir çelişkidir.

Peki profesyonel kulüp müdürü ne iş yapar?

İşte asıl sorulması gereken sorulardan biri de budur.

Yönetim “profesyonel kulüp müdürü” getirdik diyorsa, o profesyonellik tam olarak nerede devreye girmektedir?

Teknik kadroya;

“Hocam, bu değişikliği yaparsanız sahadaki yaşlı oyuncu sayısı altıya çıkıyor.”

diyen biri yok muydu?

Ya da varsa, söyledi de kimse dinlemedi mi?

İkinci ihtimal doğruysa mesele daha da vahimdir.

Çünkü o zaman sorun bilgi eksikliğinden çıkıp yönetim mekanizmasının işleyişine dönüşür.

Bir kulübün profesyonel kadroları olacak, talimatları bilen insanlar görev yapacak, yöneticiler bulunacak ve bütün bunlara rağmen sahada bir oyuncu değişikliğiyle kural ihlali yapılacak...

Sonra da PFDK kararını okuyup hep birlikte:

“Vallahi biz de anlamadık!”

diyeceğiz.

Nasreddin Hoca buna bile bir cevap bulurdu.

“Üst akıl” nerede, altı kim sayacak?

Akşehirspor konusunda zaman zaman “uzaktan kumandayla yönetildiği” yönünde iddialar dile getiriliyor.

Bu iddiaların doğruluğu elbette ayrıca ortaya konulmalı.

Kimsenin elinde somut kanıt olmadan birilerini “üst akıl” ilan etmek doğru değildir.

Fakat şu soruyu sormak da taraftarın hakkıdır:

Kulübü kim yönetiyor?

Kararları kim alıyor?

Teknik tercihleri kim belirliyor?

Yönetim kendi iradesiyle mi hareket ediyor?

Yoksa kulübün üzerinde görünmeyen bir kumanda mı var?

Eğer gerçekten bir “üst akıl” varsa, rica edelim bir dahaki maçtan önce o akıl sahaya da uğrasın.

Çünkü görünen o ki üst akıl bulunurken altı oyuncuyu sayacak akıl unutulmuş!

Kara mizahın sınırları zorlanıyor ama mesele tam da burada düğümleniyor:

Bir kulüp yönetiliyorsa, kumanda kimde olursa olsun hesabı yönetim vermek zorundadır.

Taraftar seyirci değildir.

Bir başka konu da taraftarın tepkisi.

“Niyazi Hoca istifa” diye bağıran taraftarın karşısına geçmek, onların eleştirilerini yok saymak veya “Biz bu çağrıyı kabul etmiyoruz” demek yönetimin tercihidir.

Fakat taraftar da kulübün gerçek sahibidir.

Tribünde yağmurda, soğukta, deplasmanda takımının arkasında duran insanlara:

“Siz anlamazsınız, biz biliriz.”

denilecek bir futbol düzeni artık sürdürülebilir değildir.

Taraftarın her söylediği doğru olmak zorunda değildir.

Ama taraftarın söylediğini dinlemek zorundasınız.

Çünkü tribünün eleştirisini susturmak kolaydır.

O eleştirinin neden ortaya çıktığını çözmek ise yöneticilik ister.

Önce işi bileceksin, sonra yöneteceksin.

1922 Akşehirspor'un ihtiyacı olan şey kavga değil.

Suçlu aramak da değil.

Birbirine parmak sallamak hiç değil.

İhtiyaç duyulan şey çok daha basit:

İşini bilen insanlar.

Talimatı okuyacak.

Oyuncunun yaşını hesaplayacak.

Oyuncu değişikliğinin sonuçlarını bilecek.

Teknik heyetin görev ve sorumluluklarını takip edecek.

Profesyonel yapılanmayı gerçekten profesyonel şekilde işletecek.

Yönetim kurulunu bilgilendirecek.

Ve gerektiğinde teknik heyete:

“Hocam, bu olmaz.”

diyebilecek.

Çünkü yöneticilik, yalnızca maç günü protokol tribününde oturmak değildir.

Yönetmek, gerektiğinde kendi sevdiğiniz insanlara bile “yanlış yapıyorsunuz” diyebilmektir.

Şimdi herkesin önünde aynı soru var

1922 Akşehirspor yönetimi ve teknik kadro artık kamuoyuna bir açıklama yapmak durumunda.

Bu hata nasıl yapıldı?

Kim fark etmedi?

Kim uyarmadı?

Profesyonel kulüp müdürü varsa neden müdahale edilmedi?

Teknik kadro kuralı bilmiyor muydu?

Biliyorsa neden uygulamadı?

Yönetim biliyor muydu?

Biliyorsa neden önlem alınmadı?

Ve daha önemlisi:

Bundan sonra aynı hatanın tekrarlanmaması için ne yapılacak?

Çünkü mesele yalnızca 110 bin lira değil.

Mesele yalnızca hükmen mağlubiyet de değil.

Mesele bir kulübün yönetim anlayışıdır.

Akşehirspor bunu hak etmiyor

1922 Akşehirspor'un, kişisel hesaplaşmaların, kulislerin, “üst akıl” tartışmalarının veya kimsenin kimseyi dinlemediği bir yönetim anlayışının içinde kaybolmasına Akşehir seyirci kalmamalı.

Bu kulüp, Akşehir'in ortak değeridir.

Kim yönetirse yönetsin, bugün yönetimde olanlar yarın olmayabilir.

Ama 1922 Akşehirspor kalır.

İşte bu yüzden kimse kendi makamını kulübün önüne koymamalı.

Kimse “Ben bilirim” kolaycılığına kaçmamalı.

Kimse “Bize bir şey olmaz” rehavetine kapılmamalı.

Ve hiç kimse kulübü başkalarının aklıyla yönetmeye kalkmamalı.

Madem iyi niyetle bu göreve talip oldunuz, o halde artık ipleri gerçekten elinize alın.

Kendi doğrularınızla, kendi iradenizle, şeffaf biçimde yönetin.

Yanlış yaptıysanız kabul edin.

Hata yaptıysanız ders çıkarın.

Eksik varsa tamamlayın.

Ama en önemlisi, aynı hatayı ikinci kez yapmayın.

Çünkü Nasreddin Hoca'nın torunları olmak, yalnızca fıkralarla övünmek değildir.

Hoca'nın asıl mirası, en zor durumda bile olayın içindeki çelişkiyi görebilmek, soruyu doğru yere sorabilmek ve gerektiğinde kendisiyle bile dalga geçebilmektir.

Bugün Akşehirspor'un ihtiyacı olan da tam olarak budur.

Biraz akıl.

Biraz hesap.

Biraz liyakat.

Biraz da cesaret.

Ve mümkünse...

Maçtan önce talimat kitabını açacak kadar akıl!

Yoksa yarın bir gün yine aynı hikâyeyi okuruz:

Maç kaybedildi...

PFDK ceza verdi...

Kulüp para ödedi...

Yönetim şaşırdı...

Taraftar kızdı...

Ve Nasreddin Hoca mezarında dönüp:

“Eşeğe mi ters bindiniz, yoksa eşek mi sizi yönetiyor?”

diye sordu.

Artık bu soruya cevap verme sırası 1922 Akşehirspor yönetiminde.

Unutmayalım ki, 2006 yılında Konyalı bir teknik direktörün çalıştırdğı bir dönemde tüm uyarılara rağmen Akşehirspor TFF tarafından küme düşürülmüştü.

Bilenler Bilmeyenlere Söylesin...

Madem bazıları bilmiyor, bilenler de susuyor; o halde bilenler bilmeyenlere söylesin...

Futbol kulübü nasıl yönetilir?

Talimat nasıl okunur?

Oyuncu değişikliği yapılırken kurallar nasıl hesaplanır?

Teknik heyet nasıl denetlenir?

Profesyonel kulüp müdürü ne işe yarar?

Ve en önemlisi...

Bir kulübün ipleri gerçekten kimin elindedir?

Akşehir, Nasreddin Hoca'nın memleketi.

Burada fıkra çok, ama artık futbol kulübünün başına gelenler fıkrayı da aştı.

Birileri yukarıdan akıl veriyorsa, üst akıl biraz aşağıya insin.

Birileri uzaktan kumanda ediyorsa, kumandanın pillerini değiştirsin.

Yönetim gerçekten kendi iradesiyle yönetiyorsa, o zaman da kendi doğrularının ve kendi hatalarının sorumluluğunu alsın.

Çünkü işin sonunda hesap hep aynı yere çıkar:

Bilenler bilmeyenlere söylesin...

Bilmeyenler de bildiğini zannedenlerden biraz uzak dursun!

Ve lütfen...

Maç başlamadan önce kural kitabını bilen birine okutun.

Nasreddin Hoca'nın torunlarıyız diye her gördüğümüz eşeğe ters binmek zorunda değiliz!

Hele hele...

Eşeğin bizi nereye götürdüğünü bilmeden yolculuğa hiç çıkmayalım.

Zira, Hoca Para Almıyor Ama Kulüp Ceza Ödüyor!

İşte Profesyonel Futbol Disiplin Kurulu'nun 02.10.2026 tarih ve 12 sayılı toplantısında 1922 AKŞEHİRSPOR hakkında almış olduğu kararlar:

“1922 AKŞEHİR SPOR Kulübünün, 27.09.2026 tarihinde oynanan UŞAK SPOR A.Ş.-1922 AKŞEHİR SPOR KULÜBÜ Nesine 3. Lig 2. Grup müsabakasında, Sportif Ekipman Talimatına aykırı eylem nedeniyle FDT’nin 46/1. maddesi uyarınca takdiren ve neticeten 35.000.-TL PARA CEZASI ile cezalandırılmasına,

Aynı müsabakada 1922 AKŞEHİR SPOR Kulübünün, Futbol Müsabaka Talimatı’nın 22/d ve 23/4. maddeleri uyarınca (3-0) HÜKMEN MAĞLUBİYET CEZASI ile cezalandırılmasına”,

“1922 AKŞEHİR SPOR Kulübünün, Antrenörlerin Statüsü ve Çalışma Esasları Talimatı’nın 7/1. maddesine aykırı eylemi nedeniyle aynı talimatın 7/5. maddesi uyarınca ve FDT’nin 13. maddesinin uygulanması suretiyle takdiren ve neticeten 75.000.-TL PARA CEZASI ile cezalandırılmasına” karar verdi.

PFDK Kararlarını görmek için tıklayınız...

Yeni tarife yarından itibaren geçerli

Yeni ekmek fiyat tarifesi, yarından itibaren Akşehir genelindeki fırın ve marketlerde uygulanmaya başlanacak.

Edinilen bilgilere göre zam kararında, başta un ve mazot olmak üzere artan üretim ve işletme maliyetleri etkili oldu.

Buna göre Akşehir’de 200 gram ekmeğin yeni satış fiyatı 15 TL olarak uygulanacak.

Etkinlik boyunca öğrencilere düzenli hareket etmenin sağlıklı yaşam açısından önemi aktarılırken, doğanın korunması ve çevre bilincinin küçük yaşlarda kazanılmasının gerekliliğine de vurgu yapıldı.

Etkinlikte, sağlıklı yaşam alışkanlıklarının erken yaşlarda kazandırılması ve çocukların doğayla daha fazla vakit geçirmesinin önemi öne çıktı.

İlçe merkezindeki ana arterler, orta refüjler ve yaya yollarında yoğunlaştırılan çalışmalarla, yaz sezonundan kalma uzayan otlar temizleniyor. Gerçekleştirilen bu periyodik bakım faaliyetleri sayesinde cadde ve sokakların kış aylarına daha düzenli ve temiz bir görünümle girmesi sağlanırken, aynı zamanda sürücülerin trafikteki görüş güvenliği de artırılıyor.

Belediye yetkilileri, kış sezonu öncesinde ilçe genelindeki yeşil alan, refüj ve yaya yollarının yabani ot temizlik çalışmalarının planlı bir şekilde devam edeceğini kaydetti.

Yorumun ardından Akşehir Belediyesi Sahipsiz Hayvan ve Rehabilitasyon Merkezi’ni ziyaret ederek merkezde bulunan hayvanların durumunu yerinde gözlemledik.

Merkezde, köpeklerin yağışlı ve soğuk hava koşullarından korunabilmesi amacıyla çok sayıda kapalı barınak alanının bulunduğu görüldü. Köpeklerin kapalı alanlarda barınabildiği, genel olarak huzurlu ve güvenli bir ortamda oldukları gözlemlendi.

Yapılan incelemede, merkezde hayvanların hava şartlarından korunmasına yönelik kapalı alanların bulunduğu ve köpeklerin bu alanlardan yararlandığı görüldü.

Sosyal medyada yapılan yorum üzerine gerçekleştirilen bu ziyaretle, Akşehir Belediyesi Sahipsiz Hayvan ve Rehabilitasyon Merkezi’ndeki mevcut barınma koşulları yerinde görülmüş oldu.

Konya Büyükşehir Belediyesi, tarımsal üretimin farklı alanlarında olduğu gibi arıcılığın geliştirilmesi ve yaygınlaştırılması amacıyla da üreticilerin yanında olmaya devam ediyor.

Arıcılıkla uğraşan vatandaşlara yönelik sağlanan ekipman, eğitim ve altyapı destekleri, kent genelinde üretim kapasitesinin artırılmasına ve arı yetiştiriciliğinin daha bilinçli şekilde yürütülmesine katkı sunuyor.

Bu kapsamda Büyükşehir Belediyesi’nin yürüttüğü ekipman hibe programları kapsamında üreticilere sağlanan tam otomatik bal süzme makineleri, dinlendirme kazanları, polen tuzaklı kovanlar, sağım çadırları ve güneş enerjisi panelleri, küçük ölçekli işletmelerin üretim kapasitesini doğrudan katlarken ve birçok kişinin arıcılığa yönelmesini sağladı.

Özellikle güneş paneli desteği sayesinde gezginci arıcıların enerji ihtiyacı karşılanırken, teknolojik sağım ekipmanları da hem iş gücü tasarrufu sağladı hem de petekte bal kalmasını önleyerek firesiz üretime imkan tanıdı.

Hububat üretimiyle öne çıkan Konya'da arıcılık, son yıllarda stratejik bir üretim alanı haline gelirken, kayıtlı işletme sayısı son 10 yılda 1012'den 1700'ün üzerine çıktı, kovan varlığı ise 93 binden 140 bin civarına ulaştı.

"BOZKIR'A BAL DOLUM, PAKETLEME VE İŞLEME TESİSİ KURDUK"

Konya Büyükşehir Belediye Başkanı Uğur İbrahim Altay, tarla ve bahçe bitkilerinden hayvancılığa, arıcılıktan modern sulama tekniklerine kadar birçok alanda üreticilere hem destek sağladıklarını hem de eğitim programlarını hayata geçirdiklerini söyledi.

Arıcılık faaliyetlerini desteklemek amacıyla Göksu Taşeli Havzası Kalkınma Projesi kapsamında Bozkır ilçesinde bal dolum, paketleme ve işleme tesisi kurduklarını anımsatan Başkan Altay, "Bu yatırımla bölgedeki arıcılık faaliyetlerini geliştirmeyi ve yerel ekonomiye katkı sunmayı hedefliyoruz. Birçok ilçemizde, mahallemizde üreticilerimize farklı desteklerde bulunduk. Kovan ve bal sağım makinesi gibi teçhizat desteğiyle şehrimizi kovan ve koloni sayısını en fazla artıran iller arasına taşıdık. Konya’mızın üretim gücünü daha da artırmak, kırsalda yaşayan hemşehrilerimizin gelir kaynaklarını çeşitlendirmek ve üretimin sürdürülebilirliğine katkı sunmak için çalışmalarımızı sürdürüyoruz. Konya için, üreticilerimiz için çalışmaya ve şehrimizin tarımsal potansiyelini en iyi şekilde değerlendirmeye devam edeceğiz" ifadelerini kullandı.

Doğanhisar ilçesi Fırınlı Mahallesi'nde yaşayan 27 yaşındaki arıcılık bölümü mezun gezginci arıcı Onur Sapmaz, sağlanan teknolojik altyapının üretime önemli katkı sağladığını vurguladı.

Eskiden arıcılıkla uğraştıklarını ve 300-400 kovanla devam ederken Büyükşehir Belediyesi’nin sağladığı teknolojik destekler sayesinde üretimlerini 1000 kovana kadar çıkardıklarını dile getiren Sapmaz, şöyle konuştu:

"Belediyemizden polen tuzaklı 20 kovan, sağım çadırları, santrifüj bal sağım makinesi ve dinlendirme ekipmanları aldık. Eskiden dededen kalma, elle çevrilen makineler bizi çok yıpratıyordu. Şimdi tam otomatik, Türkçe dil seçeneği olan teknolojik makinelerimiz var; düğmeye bastığımız anda kendisi dönüyor. İlkbaharda Akşehir'de meyve çiçeğiyle başlayıp Yunak kırında kekik ve geven hasadı yapıyoruz. Ardından Sakarya'ya kestane balına, Muğla Bodrum'a çam balına gidiyoruz. Bizim bu gelişimimizi gören mahallemizde 3-4 olan arıcı sayısı 20 haneye yükseldi."

Muğla, Bodrum gibi sahil şeritlerine gittiklerinde kurdukları donanımlı çadırlarla dikkati çektiklerini belirten Sapmaz, "Ege'ye gittiğimizde orman şeridine bir diziliyoruz, hepsi Konyalı. Çadırlarda büyükçe 'Konya Büyükşehir Belediyesi' yazıyor. Egeliler gelip sistemimizi görünce şaşırıyor, 'Bizim bu teknolojiyi kullanmak için özel adam tutmamız lazım' diyorlar. Büyükşehir'in verdiği güneş panelleri sayesinde 35-40 derece sıcaklıkta jeneratör çalıştırmadan elektriğimizi üretiyor, buzdolabımızı bedava çalıştırıyoruz. Soğuk suyumuzu, içeceğimizi içip makinelerimizi çalıştırabiliyoruz" dedi.

Belediyenin sadece ekipman değil, saha uzmanlığı konusunda da sürekli yanlarında olduğunu vurgulayan Sapmaz, "Büyükşehir Belediyemiz teknik destek de veriyor. Herhangi bir hastalıkta, incelemede veya zehirlenme durumunda hemen uzman görevlilerini bize gönderiyorlar. Bize her türlü teknik bilgiyi aktarıyorlar, biz de analizlerimizi sunuyoruz. Sağ olsunlar çok ilgileniyorlar. Uğur İbrahim Altay Başkan'ımız destek verdikçe biz de büyümeye devam ediyoruz" diye konuştu.

Doğanhisar Fırınlı Mahalle Muhtarı Harun Sapmaz ise baba mesleğini sürdürdüklerini belirterek, "2016 yıllarında mahallemizde 2 bin ila 3 bin civarında olan kovan sayısı, Büyükşehir Belediyesinin teknolojik makine, kovan ve arı destekleriyle 7 bin seviyelerine çıktı. Eski düzen makinelerle sağım yaparken peteklerde çok fazla bal kalıyor, ziyan oluyordu ve bozulan petekleri atmak zorunda kalıyorduk. Yeni teknolojik sağım makineleri sayesinde peteklerde hiç bal kalmıyor. Bu da doğrudan ekonomimize ve kazancımıza katkı sağlıyor” ifadelerini kullandı.

Bölgenin en önemli meyve üretim merkezlerinden biri olan Gölçayır'ın 30 yılı aşkın süredir harabeye dönen halini yenileme sözünü de bu kapsamda verdiklerini ifade eden Belediye Başkanı Köksal, süreç içerisinde belediye mülkiyeti yanında çıkan şahıs arazisinden dolayı zorunlu olarak 18. madde uygulaması yaptıklarını, bu hukuki sürecin yaklaşık bir yıllık bir gecikmeye yol açtığını söyledi. Bu gecikmenin ardından projenin ihalesinin tamamlandığını belirten Başkan Köksal, enkaz halindeki eski binanın kaldırılarak yenisinin yapım sürecini resmen başlattıklarını ve hedeflerinin tesisi 2027 yılındaki meyve üretim ve satış sezonuna yetiştirmek olduğunu dile getirdi.

Yaklaşık 15 milyon TL ihale bedeliyle bir firma tarafından üstlenilen yeni hal projesi, günümüz üretim ve lojistik standartlarına tam uyumlu olarak tasarlandı. Proje kapsamında inşa edilecek yeni tesis; her biri 60 metrekare ana kullanım alanı ile ön ve arkasında yer alan 20'şer metrekarelik indirme-bindirme rampaları sayesinde toplam 100 metrekarelik birim alana sahip 10 adet dükkandan oluşacak. Tır ve kamyon gibi büyük tonajlı lojistik araçların rahatça yanaşabilmesine imkan tanıyan 4,50 metre kat yüksekliği, 1,20 metre subasman seviyesi ve 4 metrelik kepenk sistemleriyle donatılan bu modern hal binası, bölgenin tarımsal ticaretine uzun yıllar hizmet edecek.

Seminere İlçe Millî Eğitim Şube Müdürü Emrullah Öztürk başkanlık etti. Programda, İlçe Millî Eğitim Müdürlüğü Bilişim Koordinatörleri Mutlu Yılmazoğlu ve İsmail Büyükkaya tarafından EBA’nın eğitim-öğretim süreçlerinde etkin ve verimli kullanımına ilişkin bilgilendirme yapıldı.

Seminerde EBA platformunun sunduğu imkânlar, eğitim içeriklerine erişim, dijital eğitim kaynaklarının kullanımı ile öğretmen ve öğrencilerin EBA’dan daha etkin yararlanmasına yönelik uygulamalar ele alındı.

Program, okul yöneticileri ve öğretmenlerin sorularının cevaplandırılması ve görüş alışverişinin ardından sona erdi.

Gerçekleştirilen görüşmede, CAN-İLİM-DER bünyesinde faaliyet gösteren CAN-KURT Arama ve Kurtarma Ekibi’nin AFAD akreditasyon süreci ve hazırlıkların son durumu ele alındı.

CAN-İLİM-DER Başkanı A. Bahadır Örs, akreditasyon sürecinin ciddi sorumluluklar taşımasına rağmen ekip açısından heyecan verici olduğunu belirtti.

Örs, kısa süre içerisinde hazırlıkları tamamlayarak göreve hazır hale gelmek istediklerini ifade ederek, AFAD ve ilgili kurumların destekleri ile gönüllülerin katkıları sayesinde eğitimli ve donanımlı bir ekip oluşturmayı hedeflediklerini söyledi.

Örs ayrıca, Türkiye’nin afetlerden daha hızlı ve koordineli şekilde çıkabilmesi için kurumlar arası iş birliğinin önemine dikkat çekti.

AFAD Eğitmeni Serdar Gencer ise CAN-KURT ekibinin çalışmalarını yakından takip ettiğini belirterek, ekibin akreditasyon sürecinde sona yaklaşıldığını söyledi.

Gencer, yapılacak son hazırlık ve prova çalışmalarının ardından CAN-KURT’un akreditasyon sürecini tamamlamasını beklediklerini belirtti.

Ekibin birbirini iyi tanıyan gönüllülerden oluştuğunu ifade eden Gencer, olası bir afet ve acil durumda ekip üyelerinin koordineli şekilde görev yapabileceklerine inandığını dile getirdi.

Gencer, CAN-KURT Arama ve Kurtarma Ekibi’ne yaklaşan akreditasyon sınavında başarılar diledi.

Mecliste ayrıca, ödeneği yetersiz kalan belediye birimlerine, ödeneği fazla gelen birimlerden aktarım yapılmasına ilişkin teklif görüşülecek.

Gündemin son maddesinde ise belediye bünyesinde kullanılan elektrikli araçların şarj ihtiyaçlarının karşılanması ile kamu hizmetleri ve resmi ödemelerin aksamadan sürdürülebilmesi amacıyla Akşehir Belediyesi adına limitli kredi kartı çıkarılması ve çek koçanı alınması için Belediye Başkanı Dr. Ahmet Nuri Köksal’a yetki verilmesi konusu ele alınacak.

Seyfi'nin çocukluğu savaşın gölgesinde geçmişti. Babası Jandarma Halil Çavuş'tu. Üniformasıyla evden çıktığında arkasından uzun uzun bakar, akşam dönmesini beklerdi. Babasının yüzündeki yorgunluğu anlayamazdı ama eve her gelişinde taşıdığı ağır havayı hissederdi. Akşehir o yıllarda askerlerle doluydu. Garp Cephesi'nin karargâhı şehirdeydi. Evlerde subaylar ağırlanıyor, sofralar bölüşülüyor, kadınlar geceleri askerler için çalışıyordu.

Bir gece Seyfi, annesinin elindeki yüne bakıp ne ördüğünü sordu.

“Asker için çorap,” dedi annesi.

Seyfi şaşırdı. Ona göre askerler güçlüydü; üşümez, yorulmazlardı. O gece ilk kez savaşın başka bir yüzünü gördü. Cephede tüfek tutan askerin ayağı da üşüyordu. Onun üşümemesi için bir Anadolu kadını gecenin sessizliğinde ilmek ilmek çorap örüyordu.

Savaş, Seyfi'nin zihninde böyle yer etmeye başladı. Evlerde eksilen sandalyelerle, geceleri duyulan uzak top sesleriyle, büyüklerin alçak sesle konuşmalarıyla... Birilerinin oğlu cephedeydi, birilerinin kardeşi, birilerinin kocası.

Mustafa Kemal'in adı da o günlerde her yerdeydi. Seyfi onu önce sınıfta asılı resminden tanımıştı. Çocuk aklıyla onun büyüklüğünü anlayamıyordu; yalnızca herkesin saygıyla söz ettiği bir adam olduğunu biliyordu.

Bir gün amcası ona bir şiir verdi.

“Bunu ezberle. Gazi Paşa geldiğinde sen okuyacaksın.”

Seyfi o günden sonra şiiri dilinden düşürmedi. Evde okudu, sokakta okudu, yürürken kendi kendine tekrarladı. Sonunda beklenen gün geldi.

Akşehir İstasyonu insanlarla doluydu. Kadınlar çocuklarını yanlarına almış, yaşlılar biraz geride durmuş, askerler ve subaylar çevrede yerlerini almıştı. Kalabalık sanki birazdan olacakları beklerken nefesini tutmuştu.

Derken bir hareketlenme oldu.

Mustafa Kemal görünmüştü.

Seyfi'nin kalbi hızlandı. Sınıfta duvarda gördüğü yüz şimdi birkaç adım ötesindeydi. Amcası ona işaret edince Seyfi öne çıktı ve şiiri okumaya başladı. Sesi ilk anda titredi; sonra kendini toparladı. Şiir bittiğinde Mustafa Kemal ona doğru yürüdü ve karşısında çömeldi.

“Adın ne senin?”

“Seyfi.”

“Ne olacaksın?”

Seyfi hiç düşünmeden cevap verdi:

“Gazi Paşa gibi asker olacağım.”

Mustafa Kemal gülümsedi.

“Gazi Paşa'yı tanıyor musun?”

“Tanıyorum.”

“Nasıl tanıyorsun?”

“Bizim sınıfta resmi var.”

Bu cevap Mustafa Kemal'i güldürdü. Sonra elini uzatıp çocuğun yanağından bir makas aldı. Elini bir an Seyfi'nin yüzünde tuttu ve yanağını okşadı.

Seyfi yalnızca sıcaklığı hissetti. O elin, yıllar sonra bile unutmayacağı bir hatıraya dönüşeceğini bilmiyordu.

Aradan çok geçmeden Mustafa Kemal'in Akşehir'den ayrılacağı gün geldi. 24 Ağustos sabahı şehir yine istasyona ve yolların kenarlarına dolmuştu. Seyfi bu kez Gazi'yi göreceği için değil, onun gideceğini bildiği için hüzünlüydü.

Mustafa Kemal Akşehirlilere baktı. Bir yıldan uzun zamandır şehir askerini bağrına basmış, evlerini ve sofralarını açmıştı. Sonra kalabalığa seslendi:

“Bir yıl benim askerime burada baktınız. Askerimi beslediniz. Bunun karşılığını size zaferle ödeyeceğim.”

Seyfi'nin aklında yalnızca bir kelime kaldı: Zafer.

Mustafa Kemal atına bindi. Seyfi onu gözden kaybetmemeye çalıştı. Atın ayak sesleri uzaklaşırken Paşa bir ara başını çevirip şehre baktı. Seyfi elini yanağına götürdü. O sıcaklığı yeniden hissetti.

Sonra Mustafa Kemal gözden kayboldu.

İki gün sonra Kocatepe'den top sesleri yükseldi. Akşehir'de herkes cepheden gelecek haberleri beklemeye başladı. Afyon'un kurtuluşu, ordunun ilerleyişi ve sonunda İzmir'in kurtuluşu haberi geldiğinde şehirde büyük bir sevinç yaşandı. İnsanlar birbirlerine sarıldı, kadınlar ağladı, erkekler dualar etti.

Seyfi'nin zihninde savaşın anlamı da yavaş yavaş yerli yerine oturuyordu. Savaş, annesinin ördüğü çoraptı; babasının eve geç dönüşü, evlerde eksilen sandalyeler, bir kadının oğlunun ardından ettiği duaydı. Zafer ise bütün bunların sonunda gelen gözyaşıydı.

Seyfi büyüdü. Çocukken kurduğu askerlik hayali gerçekleşmedi. Askerî liseyi kazanmıştı; fakat annesini rüyasında ağlarken görünce okuldan kaçıp Saray köyüne gitti. Döndüğünde ağır bir cezaya uğradı ve okuldan ayrılmak zorunda kaldı. Fakat asker olamamak, o istasyondaki günü hafızasından silemedi.

Yıllar boyunca ne zaman Mustafa Kemal'in adı geçse eli farkında olmadan yanağına giderdi. Orada artık kimsenin göremediği bir hatıra vardı: Bir elin sıcaklığı.

Seyfi'yle yıllar sonra karşılaştığımda yüzü yaşlıydı. Fakat Mustafa Kemal'i anlatmaya başlayınca yüzündeki yıllar siliniyor, karşıma yeniden istasyonda şiir okuyan çocuk çıkıyordu. O günü anlatırken birden sustu. Eli yavaşça yanağına gitti.

“Buraya dokundu,” dedi.

Sonra gülümsedi.

“Ben o eli hiç unutmadım.”

Söyleyecek bir şey bulamadım. Çünkü bazı hatıraların üzerine başka sözler koymak, onları küçültür. Seyfi'nin anlattığı o küçücük karşılaşmanın içinde koskoca bir zaman saklıydı. Bir çocuğun saf dünyası, bir şehrin bekleyişi ve tarihin ağır adımları aynı noktada buluşmuştu.

Seyfi'den ayrıldıktan sonra akşamüstü istasyona gittim. Rayların yanında durup sessizliği dinledim. Uzaklardan gelen tren düdüğü beni yılların ötesine götürdü. Bir an için istasyon yeniden kalabalıklaştı. İnsanların arasından küçük bir çocuk çıktı. Elinde şiir vardı. Heyecanlıydı. Mustafa Kemal karşısında duruyordu.

“Adın ne senin?”

“Seyfi.”

“Ne olacaksın?”

“Gazi Paşa gibi asker olacağım.”

Sonra Mustafa Kemal eğildi ve elini çocuğun yanağına koydu.

Tren düdüğü duyuldu.

Görüntü dağıldı.

Akşamın son ışıkları rayların üzerine vuruyordu. Elim istemsizce yanağıma gitti. Bir an için o sıcaklığı ben de hisseder gibi oldum.

O zaman düşündüm: Bir milletin tarihi yalnızca meydanlarda yazılmazdı. Bazen bir annenin gecenin bir yarısında ördüğü çorapta, bazen cepheye giden bir askerin ardında bıraktığı sessizlikte, bazen de bir çocuğun yanağına bırakılan sıcak bir elde yazılırdı.

Tren yeniden düdük çaldı.

Seyfi'nin sözünü düşündüm:

“Ben o eli hiç unutmadım.”

Yıllar geçer, insanlar ölür, şehirler değişir. Trenler başka vagonlarla başka istasyonlara gider. Fakat bazı dokunuşlar kalır.

Çünkü bazı eller yalnızca bir çocuğun yanağına dokunmaz.

Bazı eller bir milletin hafızasına dokunur.

Ve bazı hatıralar, bir insanın ömründen daha uzun yaşar.

Yazar Notu: Bu öykü, yazarın yıllar önce gerçekleştirdiği sözlü tarih çalışmaları sırasında dinleyip kayıt altına aldığı ve Millî Mücadele’de Akşehir ve Akşehirlilerin Millî Mücadele ve Atatürk ile İlgili Anıları adlı eserinde yer verdiği Seyfi Yüksel’in hatırasından hareketle, yine yazar tarafından öyküleştirilmiştir.

"Allah’ın mescitlerini ancak Allah’a ve ahiret gününe inanan, namazı kılan, zekâtı veren ve Allah’tan başkasından korkmayan kimseler imar eder. İşte onların doğru yolu bulanlardan olmaları umulur." (Tevbe Suresi, 18) Ayet-i kerimede geçen "imar etmek" kavramı yalnızca fiziki yapıyı inşa etmeyi değil; oraları cemaatle doldurmayı, ilim ve hikmet meclisleriyle canlandırmayı da kapsar.

Mescitlerin ilki ve göz bebeği olan Mescid-i Nebevî, Sevgili Peygamberimiz (s.a.s.) döneminde sadece ibadet edilen bir yer değil; ilmin, sosyal dayanışmanın, adaletin ve devlet yönetiminin merkeziydi.

Peygamber Efendimiz (s.a.s.), camiye adımlayan her mümini ve orada hizmet edenlere müjdelemiştir: "Mescitlere devam etmeyi alışkanlık haline getiren birini görürseniz, onun imanına şahitlik edin." Başka bir hadis-i şerifte ise şöyle buyurmaktadır: "Kim Allah rızası için bir mescit inşa ederse, Allah da ona cennette bir ev inşa eder."

Camilerimizi anlamlı kılan bir diğer ulvi unsur ise, hiç şüphesiz din görevlilerimizdir. İmam-hatiplerimiz, müezzinlerimiz, vaizlerimiz ve Kur'an kursu öğreticilerimiz; Peygamber Efendimizin mihrabını, minberini ve kürsüsünü temsil eden birer irfan elçisidir. Doğumdan ölüme, neşeden kedere hayatın her anında insanımızın yanında yer alan din görevlileri, toplumun manevi mimarlarıdır.

Din görevlileri, sadece namaz kıldıran memurlar değil; toplumun dertleriyle dertlenen, kederine ortak olan, birlik ve beraberliğimizi pekiştiren gönüllü rehberlerdir. Camilerimiz ise toplumun her kesimini kucaklayan birer ilim, irfan ve ahlak merkezleridir.

Bugün bize düşen görev, camilerimizi geçmişte olduğu gibi yine hayatımızın merkezine yerleştirmektir. Gençlerimizi, çocuklarımızı ve kadınlarımızı mihrabın sıcaklığıyla, minberin hikmetiyle buluşturmaktır. Camileri sadece yaşlıların değil, toplumun her ferdinin huzur bulduğu birer sığınak haline getirmektir.

Samimiyet ve gayretle mihrapta, minberde ve kürsüde hizmet eden Akşehir müftüsü Ahmet Müjdeci hocamız başta olmak üzere, tüm din görevlilerimizin Camiler ve Din Görevlileri Haftası’nı tebrik ediyor; ahirete irtihal etmiş olanlarına Allah’tan rahmet, hayatta olanlara ise sağlıklı ve bereketli bir ömür diliyorum…

Ayrıca yeni müftülük hizmet binasının, şehrimize hayırlı olmasını temenni ediyorum.

Ne yazık ki bu, yıllardır karşılaştığımız yanlış bir alışkanlık.

Oysa yangın tüpü, muayene istasyonundaki bir kontrol maddesini geçmek için değil, ihtiyaç anında kullanılmak için araçta bulunur. Çünkü araç yangını, “Muayenen ne zaman?” diye sormaz.

Elektrik tesisatındaki bir arıza, yakıt kaçağı, motor bölümünde oluşan aşırı ısınma ya da trafik kazasının ardından meydana gelebilecek bir yangın, saniyeler içerisinde büyüyebilir. Böyle bir anda küçük bir yangına başlangıç aşamasında müdahale edebilmek ile yalnızca çaresizce izlemek arasında bazen araçta bulunan basit bir yangın söndürücü vardır.

Elbette burada önemli olan yalnızca yangın tüpünü bagaja koymak da değildir.

Yangın söndürücünün kullanılabilir durumda olması, periyodik kontrollerinin yapılması ve sürücünün gerektiğinde nasıl kullanacağını bilmesi gerekir. Yıllarca aracın bir köşesinde unutulmuş, durumu hiç kontrol edilmemiş bir tüp de kişiye sahte bir güven duygusu verebilir.

Aynı durum ilk yardım çantası için de geçerlidir.

İlk yardım çantasını yalnızca “araçta bulunması gereken malzemelerden biri” olarak görmek yanlış olur. Trafik kazasında meydana gelen küçük ya da büyük bir yaralanmada, profesyonel sağlık ekipleri olay yerine ulaşıncaya kadar ihtiyaç duyulabilecek temel malzemeler burada bulunur.

Ancak kaçımız zaman zaman ilk yardım çantamızı açıp içindeki malzemeleri kontrol ediyoruz?

Eksilen malzeme var mı?

Kullanım süresi dolmuş bir ürün bulunuyor mu?

Gerçekten ihtiyaç duyduğumuz anda kullanabileceğimiz durumda mı?

Reflektör de çoğu zaman önemini ancak araç yolda kaldığında anladığımız bir başka güvenlik ekipmanıdır. Özellikle gece saatlerinde veya görüş mesafesinin düşük olduğu durumlarda, arkadan gelen sürücüleri tehlikeye karşı önceden uyarmak, ikinci bir kazanın önlenmesi açısından son derece önemlidir.

Aslında mesele yalnızca yangın tüpü, ilk yardım çantası veya reflektör değildir.

Mesele güvenlik kültürüdür.

Bir güvenlik malzemesini yalnızca kontrol edileceğimiz gün yanımıza alıyorsak, kuralı yerine getiriyor gibi görünürüz; ancak tedbiri gerçekten almış olmayız.

Trafikte güvenlik yalnızca emniyet kemeri takmakla, hız sınırına uymakla veya aracın teknik bakımını yaptırmakla sınırlı değildir. Beklenmedik bir durumda kullanabileceğimiz temel ekipmanların araçta hazır bulunması da bu sorumluluğun bir parçasıdır.

Belki o yangın tüpünü yıllarca hiç kullanmayacağız.

Umarım da kullanmak zorunda kalmayız.

Fakat ihtiyaç duyacağımız gün, “Keşke araçta olsaydı” demenin hiçbir faydası olmayacaktır.

Bu yüzden araç muayenesinden önce arkadaşımızdan, komşumuzdan ya da başka bir araçtan yangın tüpü ödünç almak yerine, kendi aracımızın güvenlik ekipmanlarını tamamlamalıyız.

Çünkü yangın tüpü ödünç değil, sürekli olmalı.

Muayene birkaç dakikada biter.

Ama trafikteki sorumluluğumuz, kontağı her çevirdiğimizde yeniden başlar.

Ben Akşehir’in eksildiğini biraz böyle fark ediyorum. Şehirler bir gecede değişmiyor. Bir dükkân kapanıyor, yerine başka bir tabela geliyor. Tanıdığınız esnafın yüzü kayboluyor, çocuk sesleri azalıyor. Sonra bir gün, yıllardır bildiğiniz bir yerin önünden geçip “Burada eskiden ne vardı?” diye düşünüyorsunuz.

Yerler kalıyor, ama o yerlerde yaşadığımız hayat değişiyor.

Akşehir’in çarşısında yürürken bunu daha çok hissediyorum. Bazı dükkânların önünden geçerken yalnızca bir yeri değil, yıllar önceki hâlimizi de hatırlıyoruz. Çocukken aynı sokaklar daha uzundu. Eve geç kalabilmek için yolları bilerek uzatırdık. Şimdi birkaç dakikada geçtiğimiz sokaklarda, o günlerden kalan küçük ayrıntıları arıyoruz. Akşehir’in sokakları mı küçüldü, biz mi büyüdük?

Belki ikisi de.

Sonra Nasreddin Hoca’yı, Akşehir Gölü’nü, eski fotoğrafları düşünüyorum. Bir şehrin hafızasının yalnızca tarihî yapılardan oluşmadığını anlıyorum. Bir fıkra da hafızadır. Bir gölün çocukluğumuzdaki hâli de.

Eski bir tabela, bir ağaç, bir dükkânın önü, yıllardır görmediğimiz bir yüz de…

Akşehir’in trenini de bu yüzden ayrı bir yere koyuyorum.

Bir tren yalnızca insanları taşımaz; gidenleri, dönenleri, uğurlayanları ve bekleyenleri de taşır. Bir peronda bazen bir şehrin hikâyesi birikir. Belki de bir şehrin en büyük kaybı, eski binalarının yıkılması değildir.

O binaların hikâyesini anlatacak insanların azalmasıdır.

“Biz çocukken burada…”

“Eskiden şu dükkân vardı…”

diye başlayan cümlelerin giderek seyrekleşmesidir.

Akşehir değişsin. Yeni dükkânlar açılsın, yeni insanlar gelsin, yeni hikâyeler başlasın. Değişmek hayatın kendisi.

Ama eski hikâyelerin üzeri tamamen örtülmesin.

Şehirleri şehir yapan yalnızca taşları ve sokakları değil, insanların onlara yüklediği anlamdır. Yıllar sonra yine Akşehir’in bir sokağından geçeceğiz. Bugün tanıdığımız bazı yerler olmayacak. Başka binalar, başka tabelalar, başka yüzler göreceğiz. Sonra yine durup soracağız:

“Burada eskiden ne vardı?”

İşte o zaman cevabı verecek birilerinin hâlâ olması dileğiyle…

Ender Kalkan, 1002 numaralı sandıkta 4. meslek grubunda oyunu kullandı. Oy kullanmasının ardından açıklamalarda bulunan Kalkan, yeni dönemin iş dünyası için hayırlı olması temennisinde bulundu.

Kalkan, “İş dünyamız için hayırlı olsun. Akşehir Ticaret ve Sanayi Odası’nın yeni dönemi hepimize hayırlı olsun.” dedi.

“Yeni yatırımların gün yüzüne çıktığı bir dönem olacak”

Gazetemiz muhabiri Merve Gökdemir’in sorularını yanıtlayan Kalkan, önceki dönemde altyapı çalışmalarına ağırlık verdiklerini, yeni dönemde ise bu çalışmaların sonuçlarının alınacağı bir süreç beklediklerini ifade etti.

Kalkan, yeni yatırımların ve fabrikaların ortaya çıkmasıyla birlikte Akşehir iş dünyasında hareketliliğin artacağını belirterek, altyapısı hazırlanan çalışmaların yeni dönemde somut sonuçlara dönüşeceğini söyledi.

Seçimlerde meslek gruplarına göre belirlenen isimler şöyle:

1. Meslek Grubu: Tuncay Yılmaz, Hüseyin Acaroğlu, Mustafa Yıldız
2. Meslek Grubu: H. Ahmet Sücüllüoğlu, Hasan Çetin, Levent Mavcıoğlu
3. Meslek Grubu: Avşin Duman, Taner Somuncu, Sinan Yaman
4. Meslek Grubu: Mesut Uzun, Ender Kalkan
5. Meslek Grubu: Fatih Koç, İsmail Köse
6. Meslek Grubu: Orhan Ertuğrul, Serkan Şahin, Tekin Sak
7. Meslek Grubu: Yasin Özüdoğru, Kamil Sak
8. Meslek Grubu: Celal Şen, Ömer Alkan
9. Meslek Grubu: Halit Şahin, Kenan Karasu
10. Meslek Grubu: Erol Erdem, Mustafa Aynacı
11. Meslek Grubu: H. Hüseyin Sarı, Mehmet Azkın
12. Meslek Grubu: Beytullah Yarar, Seçkin Çıplak
13. Meslek Grubu: Ahmet Türkcan, İmdat Öztürk

Yönetim olarak teknik heyete desteklerinin tam olduğunu vurgulayan Uysal, Niyazi Kart ile birlikte çalışmayı sürdüreceklerini ifade etti.

Başkan Gürcan Uysal açıklamasını şu sözlerle tamamladı:

"Bu adam bugüne kadar kulüpten 1 kuruş bile para almadı; yapılan bu tepkiyi hak etmiyor. Biz yönetim olarak bu istifa çağrılarını kesinlikle kabul etmiyoruz."

HAKEMLER: Yakup Özhan, Mehmet Furkan Kılınç (1. Yrd. Hakem), Muhammed Nuri Kuzu (2. Yrd. Hakem), Tuncay Bilen (4. Hakem)

GÖZLEMCİ: Ahmet Cengiz Duman

TEMSİLCİ: Özcan Yıldırım

1922 AKŞEHİRSPOR: Yusuf, Can, Mustafa, Furkan Mehmet, Ömer Faruk, Ali, Osman Tokay, Emirhan, Osman Gümüş, Uğur Ahmet, Akın

TEKNİK DİREKTÖR: Ozan Dombaz

ESKİŞEHİRSPOR: Bora, Ahmet Lütfi, Ozan İsmail, Ahmet Dereli, Beyhan, Mehmet, Ertuğrul, Kerem, Mustafa Eren, Arda, Hasan

TEKNİK DİREKTÖR: Hakan Şapçı

SARI KARTLAR: Dk.43 Mustafa, Dk.53 Ali, Dk.93 Ömer Faruk (1922 Akşehirspor), Dk. 45+1 Kerem, 90+1 İsmail Kulet (Eskişehirspor)

KIRMIZI KART: Niyazi Kart (1922 Akşehirspor Sportif Direktörü)

GOLLER: Dk. 25 ve 35 Hasan (Eskişehirspor)

25.dakikada Eskişehirsporlu Hasan, kaleci Yusuf ile karşı karşıya kaldığı pozisyonda topu ağlara göndererek deplasmanda takımını 1-0 öne geçirdi.

35.dakikada ilk golün sahibi Hasan, sağ kanattan aldığı pasla topu kaleci Yusuf’un üstünden aşırtarak kendisinin ve takımının ikinci golünü kaydetti: 0-2.

43.dakikada 1922 Akşehirspor’da Mustafa hakemden sarı kart gördü.

45+1’de Eskişehirsporlu Kerem sarı kart gördü ve ilk yarı Eskişehirspor’un 2-0’lık üstünlüğüyle sona erdi.

Devre arasında bitiş düdüğüyle birlikte sahanın içine girerek hakemlerin üzerine yürüyen 1922 Akşehirspor Sportif Direktörü Niyazi Kart ise kırmızı kart gördü.

Kırmızı Beyazlılar ikinci yarıya Osman Gümüş’ün yerine Arif Asaf’ı oyuna dahil etti.

49.dakikada 1922 Akşehirspor‘da Arif Asaf’ın ceza sahası dışından çektiği şutta top direğin yanından auta çıktı.

53.dakikada 1922 Akşehirspor’da Ali sarı kart gördü.

58.dakikada sahanın en iyilerinden biri olan Eskişehirspor’lu Hasan ceza sahasında önüne düşen topu üçüncü kez filelere göndererek takımının ve kendisini golünü atarak hattrick yaptı. 0-3

60.dakikada 1922 Akşehirspor‘da Emirhan oyundan alındı yerine Semih Berk dahil oldu. Eskişehirspor’da da Ozan İsmail çıktı Tayfun girdi.

71.dakikada Eskişehirspor’da Beykan’ın yerine İsmail, Hasan’ın yerine de Mert oyuna girdi.

78.dakikada1922 Akşehirspor‘da Osman Tokay yerine Yasin, Eskişehirspor’da Kerem’in yerine Atalay, Ahmet yerine Osman oyuna girdi.

83.dakikada Ali’nin yerine Ali Can oyuna dahil oldu.

93.dakikada Ömer Faruk sarı kart gördü.

İkici yarının sonuna 3 dakika uzatma verildi.

90+1’de Eskişehirspor’da İsmail sarı kart gördü.

Karşılaşma Eskişehirspor’un 3-0’lık galibiyeti ile sona erdi.

Kongrede divan başkanlığı ve üyeliklerine Aynur Özcan, Ömer Koç, Şemsettin Güneş ve Ayşe Yöntem seçildi.

Daha önce Yeni Parti Akşehir Kurucu İlçe Başkanı olarak görevlendirilen Sevim Uzun, kongrede tek aday olarak ilçe başkanlığı için yarıştı. Uzun, yapılan seçim sonucunda delegelerin oylarıyla Yeni Parti Akşehir İlçe Başkanı seçildi. Uzun’un kurucu ilçe başkanı olarak görevlendirilmesi Ağustos ayında kesinleşmişti.

Kongrede partililere hitap eden Uzun, kısa sürede teşkilatlanma çalışmalarının tamamlandığını belirterek, dayanışma ve birlikte çalışma vurgusu yaptı.

Konuşmasında Akşehir’deki siyasi çalışmalarına ilişkin hedeflerini de açıklayan Uzun, görev döneminin ilk yılında ilçenin tüm mahallelerini ziyaret edeceklerini, parti programı ve projelerini vatandaşlara anlatacaklarını söyledi.

Uzun, bir yıllık görev süresi içerisinde üye sayısını bin 500’e çıkarmayı hedeflediklerini belirtti. Ayrıca parti çalışmalarında katılımcı ve şeffaf bir yönetim anlayışının esas alınacağını, üyelerle düzenli değerlendirme toplantıları yapılacağını ifade etti.

Sandık çalışmalarına da değinen Uzun, her sandıkta müşahit ve sandık gönüllülerinin görevlendirilmesini hedeflediklerini söyledi.

Siyasi mücadelede zorluklar karşısında kararlı duruşun önemine dikkat çeken Uzun, konuşmasında Ekrem İmamoğlu ve bazı belediye başkanlarına da değindi.

Uzun, bundan sonraki süreçte siyaset yapacak ve aday olacak kişilerin zor dönemlerde de duruşlarını korumaları gerektiğini belirterek, “Gemiden korkan trene binmesin” ifadesini kullandı.

Kongre sonucunda Yeni Parti Akşehir İlçe Yönetim Kurulu şu isimlerden oluştu:

Sevim Uzun, Nergis Filizfidan Ak, Ayşe Akbulut, Yaşar Baloğlu, Ahmet Baygın, Adem Baykondu, Zafer Berkant, İzzet Kaldan, Ercüment Tufan Oflas, Şaban Oğul, Merve Oğuz Erkan, Turgay Özbay, Ayla Öztaş, Muhammet Seyhan, Yalın Sümer, Zühtü Şahin, Saim Tunçez, Cihangir Türkyılmaz ve Hakan Uçar

Teknolojiyi eğitim ve pedagojik yaklaşımlarla buluşturarak uluslararası platformlarda başarılı çalışmalar gerçekleştiren Akşehirli öğretmenler, elde ettikleri Kalite Etiketleriyle ilçenin eğitim alanındaki yenilikçi çalışmalarına katkı sağladı.

12 Akşehirli öğretmen ödül aldı

Törende eTwinning Kalite Etiketi almaya hak kazanan Akşehirli öğretmenler ve görev yaptıkları kurumlar şöyle: Canan Ceylan – Çakıllar Hürriyet İlkokulu, Şükran Ercan – Şehit Zeynep Sağır İmam Hatip Ortaokulu, Alaaddin Gölcür – Akşehir Hacı Sıddıka Baysal Fen Lisesi, Dilek Akbulut – Nasreddin Hoca Mesleki ve Teknik Anadolu Lisesi, Fadimana Kayhan – Akşehir Hacı Sıddıka Baysal Fen Lisesi, Gözde Kaplan – Akşehir Nene Hatun Anaokulu, Hacer Şenyiğit – Yıldırım Bayezid İlkokulu, Irmak Ecer – Akşehir İlkokulu, Melda Anbanazlı – Akşehir İlçe Millî Eğitim Müdürlüğü, Nezaket Özbakır – Akşehir Lisesi, Selime Karaman – Nasreddin Hoca İlkokulu ve Sevda Çırpan – Akşehir İlçe Millî Eğitim Müdürlüğü

Akşehir’in eğitimdeki yenilikçi çalışmalarını uluslararası platformlara taşıyan öğretmenler, aldıkları eTwinning Kalite Etiketleriyle önemli bir başarıya imza attı.

Konya merkezli olmak üzere 8 ilde yürütülen operasyon kapsamında, FETÖ ile irtibatlı ve iltisaklı olduğu değerlendirilen 20 şüpheli yakalanarak gözaltına alındı.

Emniyetteki işlemlerinin ardından adli makamlara sevk edilen şüphelilerden 5’i tutuklanarak cezaevine gönderildi. Diğer 15 şüpheli ise adli kontrol şartıyla serbest bırakıldı.