Türkiye; Türkiye’den büyük olduğunu, onlarca devlet kuran bir medeniyetin devamı olduğunu, Batı ittifakına köksüz veya sonradan eklemlenmiş bir ‘’devletçik’’ olmadığını, aksine yüzyıllar boyunca küresel nizamı ve coğrafi dengeleri belirlemiş bir imparatorluğun varisi olduğunu, görsel hatırlatmalarla ve diplomatik tavırlarıyla müttefiklerinin zihinlerine kazıdı.

Yabancı basın ve köşe yazarlarının en çok dikkatini çeken sahne, Cumhurbaşkanlığı Külliyesi’ndeki karşılama töreni oldu.

Cumhurbaşkanlığı muhafız alayı’nın yanı sıra Osmanlı askeri Yeniçerileri ve İmparatorluğun farklı dönemlerini temsil eden tarihi üniformalı askerlerin tören kıtasında yer alması, aynı zamanda Türk ve Müslümanım diyen herkesi gururlandırdı.

Dünyanın en eski askeri bandosu olan mehteran’ın sesi eşliğinde Külliye’ye giren dünya liderlerine, Türk askeri geleneğinin 1952’den (NATO’ya giriş) çok daha geriye, yüzlerce yıl öncesine uzanan köklü bir süreklilik olduğu mesajını görsel bir şovla vermiş oldu.

Cumhurbaşkanı Erdoğan ve Türk heyeti, ikili görüşmelerde ve genel oturumlarda Türkiye’nin bugün Ukrayna-Rusya savaşında, Balkanlar’da, Ortadoğu’da ve Kuzey Afrika’da yürüttüğü dengeli ve arabulucu politikasını, Osmanlı’nın bu coğrafyalarda yüzyıllar boyunca sağladığı barış ortamına dayandırdı.

Müttefiklere şu mesaj net olarak verildi:

Biz bu coğrafyayı sonradan öğrenmedik; burası bizim tarihi etki alanımız ve burada düzeni ancak bizim tarihsel aklımız kurabilir.

Osmanlı İmparatorluğu’nun askeri ve diplomatik mirasının bu denli güçlü şekilde masaya getirilmesi, müttefikler nezdinde Türkiye'nin coğrafi mecburiyetini ve bağımsız hareket edebilme kapasitesini tescilledi. Ve bu durum, bazı kazanımları da beraberinde getirmiş oldu.

Küresel Arabulucu Rolünün Tescillenmesi:

Türkiye’nin NATO içinde hem Doğu (Rusya/Çin) hem de Batı dünyasıyla aynı anda konuşabilen tek aktör konumunu perçinledi. Zirve sonuç bildirisinde, Karadeniz Tahıl Koridoru benzeri diplomatik süreçlerin yönetilmesinde ve bölgesel krizlerin çözümünde Ankara’nın merkezi rolüne özel bir paragraf açıldı. Ve Türkiye'nin, ittifak içinde sadece "emir alan bir kanat ülkesi" olmadığı "strateji üreten bir merkez" olduğunu tescilledi.

Karadeniz ve Boğazlar Üzerindeki Mutlak Egemenlik:

Osmanlı’dan kalan en büyük miraslardan biri olan Montrö Boğazlar Sözleşmesi’nin delinmezliği, zirvede bir kez daha sarsılmaz kırmızı çizgi olarak masaya kondu. Bazı müttefiklerin Karadeniz’e yönelik farklı planlarına karşı Türkiye, Osmanlı’dan beri Karadeniz’in güvenliğinin kilidinin kendisinde olduğunu hatırlattı ve ittifakın Karadeniz politikasını tamamen Türkiye’nin onay ve koordinasyonuna bağlayan bir uzlaşı sağladı.

Askeri Teknolojide kendi kendine yetebilme saygınlığı:

Osmanlı’nın son dönemlerinde ve Cumhuriyetin başlarında, yaşanan dışa bağımlılık acılarını ve Cumhuriyet dönemindeki ambargoları hafızasında tutan Türkiye, bu zirveyi yerli savunma sanayiinin Çelik Kubbe, KAAN, İHA ve SİHA’larla gövde gösterisine dönüştürüldü. Osmanlı’nın Tophane-i Amire’den gelen askeri üretim geleneğinin bugün asimetrik teknolojiyle yeniden canlandığını gören müttefikler, Türkiye’ye yönelik gizli ve açık savunma sanayii ambargolarını tamamen kaldırma taahhüdü vermek zorunda kaldılar.

Bulgar Yazar Sophia Proneikos'un Nato zirvesi sonrasındaki paylaşımından;

‘’Yirmi birinci yüzyılın en güçlü askeri ittifakının liderleri, Cumhurbaşkanlığı Sarayında dünyanın en eski askeri bandosu olan Mehterin sesleriyle karşılandı; önlerinde ise Osmanlı İmparatorluğu’nun farklı yüzyıllarını temsil eden tarihi kıyafetler içindeki askerler duruyordu.

Olağanüstü bir tarihsel süreklilik duygusu:

1949’da savaş sonrası dünyanın sembolü olarak kurulan bir askeri ittifak, kökleri 13. yüzyıla uzanan bir askeri geleneğin müziği eşliğinde bir cumhurbaşkanlığı sarayına girdi. Mehter hiçbir zaman sıradan bir askeri bando olmadı, o bir silahtı.

Osmanlı orduları Belgrad’a, Konstantinopolis’e, Rodos’a, Mohaç’a veya Viyana’ya yürüdüğünde ilk duyulan şey devasa kös davullarının gümbürtüsüydü; ardından zurnaların keskin sesi, sonra borular ve çarpan ziller. Bu müzik yalnızca orduya eşlik etmiyordu, ordunun bir parçasıydı. Amacı askerleri eğlendirmek değil, savaş başlamadan çok önce düşmana bir imparatorluğun üzerlerine doğru geldiğini hissettirmekti.

Avrupa’nın Osmanlı İmparatorluğu’yla karşılaşmalarından sonra Batı ordularının yavaş yavaş Osmanlı davullarını, zillerini ve “Türk tarzı” nı benimsemesi tesadüf değildir.

İşte bu yüzden bu töreni büyüleyici buldum; bazen tarih bir uygarlığı kılıçla fethetmez. Bir ritim yeterlidir. Geçmiş bir yük değil, bir dildir. Ve bu dili konuşmayı bilen uluslar tarihlerini yalnızca konuşmalarla anlatmaz; bazen birkaç davul vuruşu yeterlidir.’’

Velhasıl; Ankara Zirvesi'nde Osmanlı geçmişinin hatırlatılması basit bir nostalji değildi. Türkiye, Batı dünyasına karşı, biz 1952'de sizin kurduğunuz masaya oturan geçici bir ortak değiliz; biz bu coğrafyada masayı kuran ve koruyan tarihsel iradenin ta kendisiyiz, duruşunu sergiledi. Bu tarihsel özgüven, müttefiklerin Türkiye'nin askeri, diplomatik ve teknolojik taleplerine çok daha büyük bir saygıyla yaklaşmasını sağlayan, büyük bir psikolojik kazanım oldu.

5 Temmuz'dan itibaren şenlik alanında kurulan çadırlarda satış yapan, özellikle tekstil ve züccaciye sektöründe faaliyet gösteren işletmelerin yaptığı satışların ne kadarı fiş veya fatura ile belgelendirilmektedir? Aynı günlerde yılın 365 günü kira ödeyen, personel çalıştıran, SGK primi yatıran, vergisini eksiksiz ödeyen ve Akşehir sokaklarında faaliyet gösteren yerleşik esnafın belge düzeni ile bu geçici satış noktalarının belge düzeni aynı mıdır?

Eğer aynı değilse, burada oluşan vergi adaletsizliğinin sorumlusu kimdir?

Son yıllarda Gelir İdaresi Başkanlığına bağlı Akşehir Vergi Dairesi ekipleri birçok sektörde hasılat tespitleri yapmakta, fiş ve fatura düzenini yerinde denetlemektedir. Devlet kayıt dışı ekonomiyle mücadele ederek vergi adaletini sağlamaya çalışmaktadır. Bu yaklaşım son derece doğrudur.

Peki aynı hassasiyet şenlik alanlarında faaliyet gösteren geçici satış noktaları için de gösteriliyor mu?

Yıl boyunca bütün mali yükümlülüklerini yerine getiren, yüksek kira, personel gideri, vergi ve finansman maliyetleri altında ayakta kalmaya çalışan Akşehir esnafı, birkaç günlüğüne gelen ve aynı yükümlülüklere katlanmayan satıcılarla nasıl eşit şartlarda rekabet edecektir?

Bugün Türkiye'nin en önemli ekonomik sorunlarından biri likidite krizidir. Küçük ve orta ölçekli işletmeler yüksek faiz, daralan talep ve artan maliyetler nedeniyle tarihinin en zor dönemlerinden birini yaşamaktadır. Böyle bir dönemde yerel yönetimlerin önceliği, şehir ekonomisini güçlendirmek ve yerel ticareti desteklemek olmalıdır.

Oysa biz ne görüyoruz?

Beş gün sürecek etkinlikler, konserler ve geçici satış alanları...

Elbette kültürel etkinlikler yapılmalıdır. İnsanlar eğlenmeli, şehir sosyal hayatını yaşamalıdır. Ancak kamu yönetimi yalnızca bugünü değil, yarını da hesaplamak zorundadır. Yapılan her organizasyonun yerel ekonomi üzerindeki çarpan etkisi analiz edilmelidir. Şehre kısa vadede hareketlilik sağlayan ancak uzun vadede yerel esnafı zayıflatan uygulamalar, sürdürülebilir kalkınma anlayışıyla bağdaşmaz.

Diğer taraftan yıllardır şehir merkezinde haksız rekabeti önlemek amacıyla çeşitli uygulamalar yapılmaktadır. Esnafa kaldırımların işgal edilmemesi söylenmektedir. Ruhsat denetimleri yapılmaktadır. Belirli kurallara uyulması istenmektedir.

Bütün bunlar doğrudur.

Ancak aynı kamu otoritesinin metrelerce uzunlukta satış çadırları kurarak, büyük ihtimalle Akşehir'de ikamet etmeyen ve elde ettiği gelirin önemli bölümünü şehir dışına taşıyacak satıcılara alan açması nasıl açıklanacaktır?

Bir taraftan yerel esnafa kurallar koyarken, diğer taraftan o esnafın müşteri kitlesini geçici satış alanlarına yönlendirmek hangi adalet anlayışıyla bağdaşmaktadır?

Yerel yönetimlerin görevi yalnızca etkinlik düzenlemek değildir; aynı zamanda şehir ekonomisini korumaktır.

Şenliklerin amacı Nasreddin Hoca'nın evrensel mirasını tanıtmak, Akşehir'in marka değerini yükseltmek, kültür turizmini geliştirmek ve şehrin ekonomik geleceğine katkı sağlamaktır.

Peki bugün şenlik programının ne kadarı gerçekten Nasreddin Hoca'yı anlatmaktadır?

Programın ne kadarı Akşehir'in kültürel kimliğini öne çıkarmaktadır?

Şenlik bütçesinin ve etkinliklerin ne kadarı doğrudan Akşehir esnafına, Akşehir sanatçısına, Akşehir üreticisine ve Akşehir ekonomisine katkı sağlamaktadır?

Şenliklerin bütünselliğinin yüzde kaçı gerçekten Akşehir'le bağdaşmaktadır?

Bu soruların cevabı verilmeden yapılan her organizasyon eksik kalacaktır.

Çünkü Akşehir sadece konserlerden ibaret değildir.

Akşehir; Nasreddin Hoca'dır, Ahilik kültürüdür, yerel üreticidir, alın teridir, yılın 365 günü kepenk açan esnafıdır.

Gerçek halk belediyeciliği yalnızca meydanları doldurmak değil; o meydanların çevresinde ekmeğini kazanmaya çalışan insanların hakkını da koruyabilmektir.

Kamu gücü piyasayı düzenlemek için vardır; piyasayı bozmak için değil.

Eğer piyasadaki rekabeti bozan uygulamaların en önemli aktörü kamu kurumları hâline geliyorsa, bunun üzerinde ciddi şekilde düşünmek gerekir.

Çünkü güçlü şehirler; güçlü yerel ekonomileriyle, güçlü esnafıyla ve adil rekabet ortamıyla büyür.

Ve son söz...

Vay benim Akşehir'im vay...

Nasreddin Hoca'nın adını taşıyan bir şehrin, onun adalet, hikmet ve sağduyu mirasını yalnızca afişlerde değil; ekonomik, sosyal ve yönetsel kararlarında da yaşatması gerekmez mi?

​Neden Buraya Geldik?

​Bu tablo sadece bir "kötü sezon" sözüyle geçiştirilemez. Bir tarafta insanların varını yoğunu altına gömüp çekildiği bir bekleme odası, diğer yanda komşu coğrafyalardaki savaş yangınlarının pompaladığı akaryakıt ve enerji zamları... Maliyetini kurtaramadığı için her yıl daha fazla borç batağına saplanan çiftçimiz ve tüm bunlara inat, şatafatından ödün vermeyen "lüks hayat" düşkünlüğü... Ekonominin direksiyonunu kıran temel etkenler bunlar.

​Durum o kadar vahim bir boyuta ulaştı ki, artık "siftah edemedik" sözü yerini çok daha trajikomik bir hale bırakıyor. Yakındır; esnafımızın dükkan camlarında "Bugün bu esnaf siftah edememiştir" yazısını görürsek hiç şaşırmayalım.

​Sadece küçük esnaf değil, büyük ölçekli fabrikalarımız da aynı sancının pençesinde. Çarklar dönüyor gibi görünse de, o çarkların dişlileri arasında öğütülen yine alın teri, yine emek. Vergi, Bağ-Kur ve sigorta primlerinin altında beli bükülen iş insanlarımız, sadece hayatta kalma mücadelesi veriyor.

​Kış Kapıda, Umut Nerede?

​Eğer bu yaz, "yaz" gibiyse; Allah kışın bizi korusun! Temmuz sıcağında dahi dükkan kapattıran bu ekonomik iklim, kışın soğuğuyla birleştiğinde Akşehir’de kepenklerin ne kadarı havada kalacak, kestirmek zor.

​Bu gidişatın sonu nereye varır, kestirmek güç. Ancak bilinen bir gerçek var ki; esnafın ve üreticinin sabrı, taşınabileceği yükün sınırına dayandı. Allah, Akşehir’in cefakar esnafına, fabrikasından dükkanına kadar tüm iş insanlarımıza önce sağlık, sonra sabır, en nihayetinde de hayırlı kazançlar nasip etsin.

​Yoksa bu çark, bu maliyetlerle daha fazla dönmeyecek; bu vitrinler, bu sessizlikle daha fazla ışıldamayacak.

Çarpışmanın etkisiyle sürücülerden Hasan K. yaralandı. İhbar üzerine olay yerine sağlık ve polis ekipleri sevk edildi. Yaralı, sağlık ekiplerinin ilk müdahalesinin ardından Akşehir Devlet Hastanesi Acil Servisine kaldırılarak tedavi altına alındı.

Görevlendirmenin ardından Akşehir Ticaret ve Sanayi Odası Yönetim Kurulu Başkanı Ender Kalkan, Mithat Teker’i tebrik ederek yeni görevinde başarılar diledi.

Başkan Kalkan, Teker’in bilgi, tecrübe ve katkılarıyla Oda çalışmalarına önemli destek sağlayacağına inandığını ifade etti.

Akşehir Ticaret ve Sanayi Odası tarafından yapılan açıklamada ise, “Yönetim Kurulu Başkan Yardımcılığı görevine getirilen Mithat Teker’e yeni görevinde başarılar diliyor, görevlendirmenin odamıza, üyelerimize ve iş dünyamıza hayırlı olmasını temenni ediyoruz” ifadelerine yer verildi.

Akşehir İlçe Müftüsü Ahmet Müjdeci, ilçede faaliyet gösteren Yaz Kur’an Kurslarını ziyaret ederek öğrencilerle buluştu. Kurslarda eğitim gören çocuklarla sohbet eden Müftü Müjdeci, öğrencilerin derslerine katılarak yapılan çalışmalar hakkında bilgi aldı.

Ziyaretleri sırasında din görevlileri ve Kur’an kursu öğreticileriyle görüşen Müjdeci, kursların işleyişi ve eğitim faaliyetleri hakkında değerlendirmelerde bulundu.

Çocukların camilere ve Kur’an kurslarına gösterdiği ilgiden duyduğu memnuniyeti dile getiren İlçe Müftüsü Ahmet Müjdeci, Yaz Kur’an Kurslarının çocukların dini ve ahlaki gelişimleri açısından önemli bir yere sahip olduğunu ifade etti.

Müftü Müjdeci, kurslara katılan öğrencilere ve destek veren ailelere teşekkür ederek, yürütülen hizmetlerin hayırlara vesile olmasını temenni etti. Öğrencilere ve öğreticilere eğitim sürecinde başarılar diledi.

Adliye binasında gerçekleştirilen karşılama töreninde Başsavcı Uzun'u adliye yöneticileri, hakimler, cumhuriyet savcıları ve adliye personeli karşıladı. Göreve başlamasının ardından tebrikleri kabul eden Uzun'un, Konya'da adalet hizmetlerinin daha etkin, hızlı ve verimli yürütülmesine yönelik çalışmalarına başladığı bildirildi.

Mehmet Uzun Kimdir?

1979 yılında Akşehir’de doğan Mehmet Uzun, İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi'nden mezun oldu. Meslek hayatına cumhuriyet savcısı olarak başlayan Uzun; Mersin'in Tarsus ilçesi, Kütahya'nın Altıntaş ilçesi ve Şanlıurfa'nın Birecik ilçesinde görev yaptı.

İlk Cumhuriyet Başsavcılığı görevini Amasya'nın Merzifon ilçesinde üstlenen Uzun, daha sonra Mardin Midyat Cumhuriyet Başsavcılığı ile Kastamonu Cumhuriyet Başsavcılığı görevlerinde bulundu.

2021 yılında yayımlanan HSK Kararnamesi ile Kütahya Cumhuriyet Başsavcılığı görevine atanan Mehmet Uzun, 2026 Yaz Kararnamesi ile Konya Cumhuriyet Başsavcılığı görevine getirildi.

Pervasız Gazetesi olarak, Konya Cumhuriyet Başsavcılığı görevine başlayan Sayın Mehmet Uzun’a yeni görevinde başarılar diliyor, görevinin hayırlı olmasını temenni ediyoruz.

Açıklamada, okul bünyesinde oluşturulan yenilikçi eğitim sınıfları ve gelişmiş bilişim altyapısı sayesinde öğrencilerin teknolojiyi etkin şekilde kullanabildiği belirtildi. Proje tabanlı eğitim modeliyle öğrencilerin araştıran, sorgulayan, üreten ve problem çözme becerileri gelişmiş bireyler olarak yetiştirilmesinin hedeflendiği ifade edildi.

Okulun öğrencileri, dünyanın en büyük uzay ve teknoloji organizasyonlarından biri olan NASA International Space Apps Challenge yarışmasına katılarak Akşehir'i uluslararası platformda temsil etti.

Hazırladıkları projeler sayesinde öğrencilerin takım çalışması, yazılım, mühendislik ve analitik düşünme becerilerini geliştirme fırsatı yakaladığı, aynı zamanda uluslararası düzeyde önemli bir deneyim kazandığı kaydedildi.

Akşehir Şehit Selçuk Özer Anadolu Lisesi'nde eğitim faaliyetlerinin yalnızca sınıf ortamıyla sınırlı olmadığı belirtilirken, düzenlenen üniversite tanıtım gezileri, kültürel etkinlikler ve şehir dışı eğitim programlarıyla öğrencilerin farklı üniversiteleri yakından tanıma imkanı bulduğu ifade edildi.

Bu etkinliklerin öğrencilerin kariyer planlamasına katkı sunduğu ve vizyonlarını geliştirdiği vurgulandı.

Okulda halk oyunları, sanatsal faaliyetler, kültürel çalışmalar ve sosyal sorumluluk projeleriyle öğrencilerin milli ve manevi değerlere bağlı bireyler olarak yetişmeleri destekleniyor.

Öte yandan farklı spor branşlarında elde edilen il ve bölge dereceleriyle okulun sportif alandaki başarısını da sürdürdüğü belirtildi.

Açıklamada, deneyimli öğretmen kadrosu ve etkin rehberlik hizmetleri sayesinde öğrencilerin akademik, sosyal ve kişisel gelişimlerinin yakından takip edildiği ifade edildi.

Her öğrencinin bireysel yeteneklerinin keşfedilmesine önem verildiği, potansiyellerini ortaya çıkaracak çalışmaların sürdürüldüğü kaydedildi.

Akşehir Şehit Selçuk Özer Anadolu Lisesi'nde eğitim faaliyetlerinin Milli Eğitim Bakanlığı'nın Türkiye Yüzyılı Maarif Modeli doğrultusunda yürütüldüğü belirtilerek öğrencilerin; Akademik başarıyı hedefleyen, Milli ve manevi değerlere bağlı, Eleştirel düşünebilen, Problem çözme becerisi gelişmiş, İletişim ve iş birliği güçlü, Araştıran, üreten ve proje geliştirebilen bireyler olarak yetiştirilmesinin amaçlandığı ifade edildi.

Derslerde yalnızca bilgi aktarımının yapılmadığı, öğrencilerin uygulama, araştırma ve üretim süreçlerine aktif katılımının teşvik edildiği vurgulandı.

Okul yönetimi, amaçlarının yalnızca sınav başarısı elde eden öğrenciler yetiştirmek olmadığını; çağın ihtiyaçlarına uyum sağlayabilen, araştıran, sorgulayan, üreten ve değerlerine bağlı bireyler yetiştirmek olduğunu ifade etti.

Üreticiyi üretimin her aşamasında desteklemeyi sürdüren Konya Şeker, 2026-2027 kampanya döneminde de mali destek ödemelerine aralıksız devam ediyor. Sulama ihtiyacının önem kazandığı ve girdi maliyetlerinin arttığı dönemde üreticilerin yükünü hafifletmeyi amaçlayan Konya Şeker, 566 milyon 633 bin TL tutarındaki pancar sulama avansını ve 98 milyon 118 bin TL'lik ekim avansını 13 Temmuz 2026 Pazartesi günü üretici ortaklarının hesaplarına yatırmaya başlıyor. Konuya ilişkin değerlendirmelerde bulunan PANKOBİRLİK Genel Başkanı ve Konya Pancar Ekicileri Kooperatifi Yönetim Kurulu Başkanı Ramazan Erkoyuncu, her zaman üreticinin yanında olmaya devam ettiklerini belirterek şunları söyledi: “Konya Şeker olarak üretici ortaklarımızı mali açıdan desteklemek ilk önceliklerimiz arasında yer alıyor. Bu kapsamda 13 Temmuz 2026 Pazartesi günü saat 17.00’den itibaren üretici ortaklarımızın hesaplarına 566 milyon 633 bin TL tutarında pancar sulama avansını ve 98 milyon 118 bin TL tutarında ekim avansını yatırmaya başlıyoruz. Toplamda 664 milyon 751 bin TL'lik ödeme gerçekleştirmiş olacağız. Çiftçilerimiz ürettikçe, bu toprakların bereket ve cömertliği devam edecek, bölge tarımının ülke tarımsal hasılasına katkısı her geçen gün artacaktır. Üreticilerimizin alın teri ve emeğinin karşılığını almasında önemli bir katkı sağlayacak olan ödemelerimizin hayırlı olmasını temenni ediyor, bereketli bir sezon diliyorum.”

İlçe Tarım ve Orman Müdürlüğü yetkilileri, hububat hasadında meydana gelebilecek ürün kayıplarının önlenmesinin hem üretici hem de ülke ekonomisi açısından büyük önem taşıdığına dikkat çekti. Bu kapsamda biçerdöver kontrollerinin hasat sezonu boyunca aralıksız devam edeceği belirtildi.

Akşehir İlçe Tarım ve Orman Müdürlüğü, verimli bir hasat sezonu geçirilmesi, kaliteli üretimin sürdürülebilirliği ve üreticilerin emeklerinin korunması amacıyla saha denetimleriyle birlikte rehberlik faaliyetlerini de sürdürüyor.

Tuzlukçu'nun coğrafi ve kültürel değerlerini yansıtan ürünler arasında yer alan Tuzlukçu Pekmezi, kendine özgü aroması ve doğal lezzetiyle etkinliğin en çok ilgi gören ürünlerinden biri oldu. Katılımcılar tarafından yoğun ilgi gören pekmez, Tuzlukçu'nun gastronomi potansiyelini bir kez daha ortaya koydu.

Konya Kültür Günleri kapsamında gerçekleştirilen tanıtımlarla Tuzlukçu'nun yalnızca yöresel yemekleri değil, aynı zamanda kültürel mirası da ziyaretçilere aktarıldı. İlçenin farklı kültürlerin izlerini taşıyan mutfak geleneği, etkinliğe katılan vatandaşlardan büyük beğeni topladı.

Konya Büyükşehir Belediyesi'nin organizasyonuyla düzenlenen etkinlik, Tuzlukçu'nun gastronomi değerlerinin tanıtılmasına önemli katkı sağlarken, ilçenin yöresel ürünlerinin daha geniş kitlelere ulaşmasına da fırsat sundu.

Eğitim-İş Akşehir Temsilcilik Başkanı İbrahim Sarıtaş imzasıyla yayımlanan açıklamada, 5-10 Temmuz tarihleri arasında gerçekleştirilen şenliğin Akşehir'i kültür ve sanatla buluşturduğu vurgulandı.

Açıklamada, konserler, tiyatro gösterileri, sergiler, masal anlatımları ve çocuk etkinlikleriyle şenliğin her yaştan vatandaşı bir araya getirdiği belirtilerek, organizasyonun kentin kültürel mirasına önemli katkı sunduğu ifade edildi.

Eğitim-İş Akşehir Temsilciliği, başta Akşehir Belediyesi olmak üzere belediye çalışanlarına, kültür ekibine, yerel ve ulusal basın mensuplarına, UNESCO Türkiye Milli Komisyonu'na, Akşehir Nasreddin Hoca ve Turizm Derneği'ne, şenlikte görev alan öğretmenlere, sanatçılara, yabancı halk dansları topluluklarına ve organizasyona sahip çıkan Akşehir halkına teşekkür etti.

"Esnaf Bir Ailenin Çocuğu Olarak Ticaretin İçinde Büyüdüm"

1983 yılında Yunak ilçesinde doğan Fatih Yıldırımer, ilk ve orta öğrenimini Yunak'ta, lise eğitimini Konya'da, üniversite eğitimini Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti'nde, yüksek lisansını ise Selçuk Üniversitesi'nde tamamladı.

İş hayatına çocuk yaşlarda babasının yanında başladığını belirten Yıldırımer, üniversite ve askerlik sonrası aile işletmesinde aktif görev aldığını ifade ederek şunları söyledi:

"Esnaf bir ailenin çocuğuyum. Ticareti küçük yaşlardan itibaren yaşayarak öğrendim. Üniversite sonrasında Yunak'taki aile işletmemizde çalışmaya başladım. Daha sonra Opet bayiliğini alarak ilçemize kurumsal bir markayı kazandırdık."

Akaryakıt sektöründeki yatırımların zamanla farklı alanlara yayıldığını belirten Yıldırımer, müşteri taleplerinin yeni projeleri beraberinde getirdiğini söyledi.

Yunak'ta bölgenin ilk yarı olimpik yüzme havuzunu inşa ettiklerini anlatan Yıldırımer, ardından havuz başı düğün salonu ve kapalı düğün salonu yatırımlarını gerçekleştirdiklerini belirtti.

Tarım, yem, gübre ve lastik sektörlerinde de faaliyet gösterdiklerini ifade eden Yıldırımer, daha sonra Akşehir'de Shell akaryakıt istasyonunu devralarak kapsamlı bir yenileme çalışması yaptıklarını söyledi.

Burger King ve Arabica Cafe Yatırımı

Akşehir'deki yatırım sürecini anlatan Fatih Yıldırımer, yalnızca akaryakıt satışı yapan bir tesis yerine insanların zaman geçirebileceği sosyal yaşam alanları oluşturmayı hedeflediklerini belirtti.

Bu kapsamda istasyon bünyesinde Burger King ve ardından Arabica Cafe yatırımlarını hayata geçirdiklerini söyleyen Yıldırımer, "Müşterilerimizin taleplerini dikkate alıyoruz. Ailelerin rahatlıkla vakit geçirebileceği modern yaşam alanları oluşturmayı amaçlıyoruz." dedi.

"Rekabette Fiyat Değil Kalite Önemlidir"

Akaryakıt sektöründeki rekabeti değerlendiren Yıldırımer, hizmet kalitesinin fiyat rekabetinden çok daha önemli olduğuna dikkat çekti.

"Biz kaliteyle rekabet ediyoruz. Hizmet anlayışı, tesislerin temizliği, müşteri memnuniyeti ve güven bizim için önceliklidir."

Enerji maliyetlerindeki artışın sektör üzerindeki baskısını da değerlendiren Yıldırımer, sabit kâr marjları nedeniyle maliyet artışlarının işletmeleri doğrudan etkilediğini söyledi.

En Büyük Hedef: Akşehir'e Modern Bir Otel

Röportajın en dikkat çeken bölümünde yeni yatırım planlarını açıklayan Fatih Yıldırımer, Akşehir için önemli bir turizm yatırımı hazırlığında olduklarını açıkladı.

"Akşehir'de kaliteli, beş yıldız standartlarında hizmet verecek ulusal bir otel markasını ilçemize kazandırmak istiyoruz. Gerekli fizibilite çalışmalarımız ve marka görüşmelerimiz devam ediyor."

Turizm potansiyeline dikkat çeken Yıldırımer, böyle bir yatırımın hem şehir ekonomisine hem de bölge turizmine önemli katkılar sağlayacağını ifade etti.

"Gençler Cesur Olmalı"

Genç girişimcilere de tavsiyelerde bulunan Yıldırımer, başarı için disiplinli çalışmanın önemine vurgu yaptı.

"Yaptıkları işi hiçbir zaman küçümsemesinler. İşlerini en iyi şekilde yapmaya odaklanan gençler mutlaka fırsat yakalayacaktır."

Yurt Dışı Hedefi de Gündemde

Türkiye'deki yatırımlarını büyütmeyi sürdüren Yıldırımer, ilerleyen süreçte yurt dışına açılmayı da planladıklarını belirtti.

"Önceliğimiz bölgemizde planladığımız yatırımları tamamlamak. Ardından uluslararası yatırımları da değerlendirmek istiyoruz."

"Akşehir'in Güveni Bize Güç Veriyor"

Akşehir'de gerçekleştirdikleri yatırımların bekledikleri karşılığı gördüğünü söyleyen Yıldırımer, vatandaşların gösterdiği ilginin kendilerine yeni projeler üretme konusunda motivasyon sağladığını ifade etti.

"Akşehir halkının bize duyduğu güven ve gösterdiği ilgi, daha büyük yatırımlar yapma konusunda bize cesaret veriyor. Bölgemize değer katacak projeleri hayata geçirmeye devam edeceğiz."

Harekete geçen trafik ekipleri, görüntülerdeki araç ve sürücünün kimliğini belirleyerek gerekli işlemleri başlattı. Yapılan incelemelerin ardından sürücüye 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu kapsamında 311 bin TL idari para cezası uygulandı.

Araç 60 Gün Trafikten Men Edildi

Sürücünün daha önce de aynı ihlal nedeniyle işlem gördüğü tespit edilirken, araç 60 gün süreyle trafikten men edilerek bağlandı. Ayrıca sürücünün ehliyeti de daimi olarak iptal edildi.

Son yıllarda özellikle ileri yaşta, yön bulmakta zorlanan veya zaman zaman bulunduğu ortamdan farkında olmadan uzaklaşabilen vatandaşlarımızla ilgili kayıp ihbarlarıyla daha sık karşılaşıyoruz. Yakın zamanda Seydişehir'de ve Akşehir'de yaşanan olaylar da bunun en somut örnekleri oldu. Çok şükür her iki vatandaşımıza da sağ olarak ulaşıldı. Ancak bu olaylar bize bir gerçeği bir kez daha hatırlattı: Arama çalışmaları, kayıp ihbarıyla değil; kaybolmadan önce alınan tedbirlerle kolaylaşır.

Peki aileler neler yapabilir?

Öncelikle, yakınınızın güncel bir fotoğrafını telefonunuzda mutlaka bulundurun. Yıllar önce çekilmiş fotoğraflar yerine, bugünkü görünümünü yansıtan net bir fotoğraf arama ekipleri için çok daha değerlidir.

Arama çalışmalarının temelini oluşturan en önemli bilgi ise en son görüldüğü noktadır. Kayıp ihbarlarında ekiplerin ilk sorduğu soru, "En son nerede görüldü?" olur. Çünkü oluşturulacak arama planı bu bilgi üzerine kurulur. Yanlış ya da eksik verilen bilgiler, ekiplerin zaman kaybetmesine ve kritik saatlerin boşa harcanmasına neden olabilir.

Yakınınız evden çıkarken üzerinde bulunan kıyafetin rengi, ayakkabısı, şapkası, bastonu veya yanında taşıdığı çanta gibi ayrıntılar mutlaka bilinmelidir. Arama çalışmalarında bu bilgiler, ekipler kadar vatandaşlardan gelecek ihbarların doğrulanmasında da büyük önem taşır. Bazen sadece doğru tarif edilen bir kıyafet, kayıp bir vatandaşın kısa sürede bulunmasına vesile olabilir.

Yaşlı yakınınızın sık gittiği yerleri önceden not edin. Eski evi, çocukluğunun geçtiği mahalle, cami, park, mezarlık, komşusu ya da her gün uğradığı market... Bu bilgiler, arama ekiplerinin öncelikli değerlendirdiği alanlardır.

Mümkünse üzerinde isim ve en az iki yakının telefon numarasının bulunduğu küçük bir bilgi kartı taşımasını sağlayın. Bu basit tedbir, onu gören duyarlı bir vatandaşın veya görevli ekiplerin yakınlarına kısa sürede ulaşmasını sağlayabilir.

Teknolojinin sunduğu imkânlardan da yararlanılabilir. GPS özellikli akıllı saatler, konum paylaşabilen bileklikler ve benzeri takip cihazları, özellikle yönünü bulmakta zorlanan kişiler için önemli bir destek sağlayabilir.

Yakınınızın günlük alışkanlıklarını da iyi bilin. Hangi saatlerde dışarı çıktığı, hangi güzergâhı kullandığı, hangi duraklarda beklediği veya hangi noktalara uğradığı gibi bilgiler, arama planlamasında önemli avantaj sağlar.

Ve belki de en önemli konu...

Böyle bir durumda "Birazdan gelir." düşüncesiyle saatlerce beklemeyin. Kaybolma ihtimali varsa vakit kaybetmeden 112 Acil Çağrı Merkezi'ne bilgi verin. Arama kurtarma çalışmalarında ilk saatler, başarı ihtimalini artıran en kritik zaman dilimidir.

Unutmayalım; arama kurtarma ekipleri geniş alanları tarayabilir, teknolojik imkânlardan faydalanabilir, gece gündüz demeden görev yapabilir. Ancak ekiplerin en büyük yardımcısı ne drone'dur ne de termal kameradır. En büyük yardımcı; ailelerden gelen doğru, eksiksiz ve zamanında bilgidir.

Yakın zamanda Seydişehir ve Akşehir'de yaşanan kayıp olaylarında da bir kez daha gördük ki; en son görüldüğü noktanın doğru bilinmesi, üzerindeki kıyafetin renginin doğru tarif edilmesi ve sık gittiği yerlerin paylaşılması, arama çalışmalarının hızını ve başarısını doğrudan etkiliyor.

Belki bugün ayıracağınız birkaç dakika, hazırlayacağınız küçük bir bilgi notu veya alacağınız basit bir tedbir, yarın saatler sürecek bir aramayı dakikalara indirebilir.

Çünkü doğru bilgi, doğru aramayı başlatır. Bazen doğru zamanda paylaşılan tek bir bilgi, bir insanın yeniden sevdiklerine kavuşmasına vesile olabilir.

Önemsediğim Almanya-Paraguay eşleşmesi maçı ben İstanbul'dan Antalya’ya yola çıktığım sırada başlamış oldu. Maç öncesi hem bizim elenmemize sebep olan Paraguay’ın oyununu merak ediyor hemde Paraguay’ın Almanya’yı saf dışı etmesi umutlarını besliyordum. Uçağa binmek üzereyken maçın 1-1 devam ettiğini öğrenince bu kezde uzatmalarda değilse de penaltılarda Paraguay’ın Almanya’yı saf dışı etmesini bekler oldum. Hatta bu düşüncemi ailemle de paylaştım. Geç saatlerde yapılan yolculuk sonrası maçın neticesini ancak sabah öğrendim. Tam da benim tahmin ettiğim gibi Almanya penaltı atışları ile Paraguay tarafından kupa dışına gönderilmiş. Bu müjdeli haberin peşine ise Paraguay'ın hocası Gustavo Alfaro’nun anlamlı sözleri karşıma çıktı. Hoca şöyle diyordu,

"Formamızda ki çizgiler o kızıl toprakların izidir. O topraklarda yalın ayak oynayarak, anne babalarımızın çocukları antrenmana götürmek için yaptığı fedakarlıklarla, ay sonunu getiremeyen ebeveynlerin çabalarıyla büyüdük. Bu galibiyet, kanla ütopyanın mutlak bir birleşimiydi ve imkansız gibi görünen bir şeyi gerçeğe dönüştürmemizi sağladı. Bu tamamen bir öz saygı ve inanmışlık göstergesidir."

Bu anlamlı sözleri okuyunca, 10 Haziran öncesi Dünya Kupası başlamadan siz Pervasız okurları için başladığım ancak bitiremediğim yazıya geri dönme gereği duydum. Zira hoca benim size futbol üstüne değinmek istediğim konunun parelelinde laflar etmişti. Sonuçta hocanın sözleri, yarım kalan bu yazının size ulaşmasına da aracılık etmiş oldu.

Paraguay’ın başarı haberi peşine, Fas'ın da Hollanda'yı kupa dışına ittiğini de öğrenince yazıyı tamamlamak kaçınılmaz oldu. Tüm bu güzel haberlerin devamında diğer maçlarda da mazlum ülke takımlarının favori gösterilen takımları saf dışı bırakacaklarını düşünüyorum.

Hep "batı" dediğimiz kokuşmuş düzen mi kazanacak. Artık futbol; inancı olan, gayret gösteren herkesin kazanabileceği, başarılar elde edebileceği bir alan. Bunu da bu dünya kupasında bir çok takım/ülke ispat ediyor. Tıpkı Paraguay, tıpkı Fas örneğinde olduğu gibi.

Simon Kuper'in kült eseri olan, "Futbol Asla Sadece Futbol Değildir" kitabında değindiği gibi futbolun; sadece bir oyun olmadığını, onun ülkeler arasındaki sosyo kültürel ve politik boyutu da içerdiğini alınan sonuçlarla görmüş oluyoruz.

Kuper bu kült eserinde, dünyanın dört bir yanını gezerek futbolun bir oyundan ziyade savaşları, ırkçılığı, sömürgeciliği, ulus kimliklerini ve ideolojileri yansıtan derin bir toplumsal fenomen olduğunu vurguluyor.

Bende futbol için tıpkı Kuper gibi düşünüyorum. Futbol, dünden bugüne yeşil sahaların sınırlarını aşan küresel bir güçtür. Bazen cunta rejimleri kanlı operasyonlarını, Dünya Kupaları ile perdelemiş, bazen istihbarat kurumları kulüpleri doğrudan yönetmiş, bazen diktatörler finansal güçleriyle rekabeti ve liyakati ortadan kaldırmış, bazen faşist rejimler stadyumları ideolojik bir aygıta çevirmiştir. Futbol, yalnızca yirmi iki kişinin bir topun peşinde koşarak mücadele ettiği bir oyun değil, insan ilişkilerine yön veren toplumsal bir işlev olmuştur. Topun peşinden koşanlar elbette aradıkları umudun peşinden koşmuşlardır. Ancak futbol; bazen ötekinin varoluş çığlığı, bazen bir inancın tapınağı, bazende bir ulusun onuru olmuştur. Dolayısıyla Simon Kuper’in deyişiyle; “Futbol Asla Sadece Futbol Değildir” tespitine katılmamak mümkün değil.

23. sü devam eden organizasyonun final maçı 19 Temmuz 2026 tarihinde Türkiye saati ile 22:00'de oynanacak. O tarihe kadar yapılacak maçlar sonucunda, bu yazınında bir devamına gereksinim olacağı kesin.

Sonuç: “Futbol Asla Sadece Futbol Değildir” düsturu ile benim gibi çoğu ülke insanımızın da aklından geçtiği üzere, Avrupa ülkeleri ya da favori gösterilen ülkeler dışında farklı ülkelerin başarılı olmalarını diliyorum.

Yeşillikler arasında, küçük, bir o kadar da şirin bir köyü andıran bir mahalle Köycez Mahallesi. İşte bu yüzden olsa gerek ki, adına Köyceğiz (Köycez; köy gibi, köyü andıran bir yer) demişlerdi belki de...

Vakti zamanında Ermenilerin burada yaşayıp yaşamadığıyla ilgili ortada farklı iki görüş bulunmakta.

Bir görüşe göre; Köycez, Ermenilerin de oturduğu bir mahalle olabilir miydi?

Köycez'e yürüme mesafesindeki, Çimenli Mahallesinde, eskiden Ermeni İstepanos İptidai-Rüşdi Mektebi olarak inşa edilmiş olan, Cumhuriyet Döneminde ise Gazi İlkokulu olarak hizmet veren okul binası ile aynı avlu içerisinde ki Ortodoks Ermeni Kilisesi, ayrıca civardaki; başta Tekke Çayı kıyısındaki papazın evi ve de halk arasında Gavur Hamamı denilen Yukarı Hamam'ın varlığı; Ermenilerin Çimenli Mahallesine çok yakın konumdaki Köycez Mahallesinde oturabilecekleri tezini kanıtlar gibiydi sanki.

Ancak, Elif Yiğitler ve Osman Kunduracı tarafından, Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Sanat Tarihi Programı kapsamında ki akademik doktora tezi ile bağlantılı olarak yazılan ve Hacettepe Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Dergisinde (kabul tarihi13.01.2026 ) yayınlanan "Akşehir'de Bulunan Gayrimüslim Yapıları" başlıklı makalede (Sayfa:551-576); Çimenli Mahallesinin hızlı nüfus artışıyla birlikte Ermeni cemaatin imar faaliyetlerini gerçekleştirdiği bir merkez olduğundan, Ermeni azınlığın Akşehir'de yaşadığı bölgenin, merkezinde Ermeni Kilisesinin konumlandığı Çimenli Mahallesi Değirmen Sokaktan başlayarak Anıt Mahallesi Hacıhamza Sokak civarına kadar yayıldığından söz edilmektedir. Ayrıca, civarda Top Yeri'nin hemen karşısında çay kenarına konumlanmış sıralı, birbirinden güzel bazı Ermeni evleri de bulunduğuna göre, ki bunlardan birisi de Tuncer Öz'e ait "Papazın Evi" dir. Etrafta bu kadar Ermeni yerleşimi varken, bir km'den daha az yürüme mesafesi olan Köycez Mahallesi tarafında Ermenilerin yaşamış olabileceği tezi akıllara gelse de; yukarıda bahsi geçen akademik araştırmaya dayalı makalede ise Ermenilerin yerleşip yaşadığı yer olarak Köyceğiz Mahallesinden hiç mi hiç söz edilmemektedir.

Osmanlı Tahrir Defterlerine bakıldığında, 1466 yılı itibarıyla Ermenilerin Akşehir kaza merkezinde, Rum nüfusun ise Akşehir'e bağlı Bermende, Monos(Monas), Zulmanda, Zıvarık, Doğanhisar ve Gezi köylerinde yaşadıkları anlaşılmaktadır.

19.yüzyılda, Osmanlı'da ki Tanzimat (1839) ve Islahat (1856) Fermanları gibi reformist düzenlemeler sonucu, azınlıkların yeni hak ve imtiyazlar elde etmesiyle, Akşehir merkezinde; özellikle Ermenilerin yerleştiği Çimenli Mahallesi Değirmen Sokağı merkez olarak baz aldığımızda, bu bölgede yaşayan Ermenilerin nüfusunda hızla artış olduğu gözlenmiştir. 1893 yılında yapımına başlanan İstanbul Bağdat Demiryolu Hattının Akşehir'den geçmesi de şehrin sosyo ekonomik yapısını olumlu yönde etkileyerek şehre gelen Ermeni nüfusun artmasında rol oynamıştır. Demiryolu hattının Akşehir'den geçişi ve gar binasının yapımı sürecinde Alman mühendisleri de Akşehir'de konaklayarak şehrin imar dokusu ve özellikle konut yapımıyla ilgili iz bırakacak şekilde katkıda bulunmuşlardır.

Tanzimat sonrası dönemde, Anadolu'nun her yerinde olduğu gibi, Akşehir'de de ticaretle uğraşan gayrimüslimlerin sayısında artış olmuştu. Bu nüfus artışı, Akşehir'in sosyal yapısında değişime sebep olurken aynı zamanda gayrimüslim yapıların, yoğunlaşmasına da vesile olmuştur.

Söz konusu hak ve imtiyazlar gereğince, azınlıklar dini inançlarını serbestçe yaşama, kendi okullarını kurma ve sosyal hayatta daha çok yer almak gibi çeşitli haklara sahip olmuştu. Ermenilerin Akşehir'de, özellikle merkez olarak seçtikleri Çimenli Mahallesi ve civarında kendilerine tanınan bu imtiyazdan yararlanarak 19. yüzyılda ruhsatlı olmak kaydıyla; 2 kilise, 4 okul, 1 hamam ve çok sayıda bina ve konut inşa ettikleri görülmekteydi. Bu binalardan sadece Ermeni Kilisesi, Ermeni İstepanos İptidai-Rüşdi Mektebi (Gazi İlkokulu), Yukarı (Gavur) Hamamı, Papazın Evi (Tuncer Öz evi) başta olmak üzere, çoğu Ermeni konutu sağlam bir şekilde günümüze ulaşmayı başarmıştır.

Akşehir İlçe merkezinde yaşayan Ermeni cemaat tarafından yapılmış 19. yüzyıla tarihlendirilen bu yapılar Ermeni cemaatin ikamet ettiği ve Ermeni Kilisesi’nin merkezinde konumlandığı Çimenli Mahallesi Değirmen Sokak civarında birbirine yakın konumlarda inşa edilmiştir...

Akşehir'deki Ermeniler, I. Dünya Savaşı patlak verdiğinde, Osmanlı Hükûmeti tarafından çıkarılan Geçici Tehcir Kanunu( Sevk ve İskan Kanunu) uyarınca1915 yılının Mayıs ayından itibaren şehri terk etmeye başlamışlardır.

Farklı olan diğer bir görüşe göre de, Köyceğiz Mahallesinde daha çok yerleşik düzene geçmiş Yörükler ve Türkmenler oturmaktaydı. Köyceğiz'deki evlerin cumbalı veya köşklü diye güzelce tabir olunması, Ermeni yapı ustalarınca yapılmış olabileceği tezini akla getirse de, bu da tek başına yeterli bir kanıt değildi. Elbetteki karşılıklı kültürel etkileşimler olmuştu. Ermenilerin zanaat işleri, yapı ve duvar ustalığı, diş teknisyenliği, kuyumculuk, tahta oymacılığı gibi ustalık gerektiren alanlarda yetkinliği bilinen bir gerçekti. Ermeniler, tüccar-zanaatkar ve eğitime meraklı bir azınlıktı. Sosyal yaşamda bir arada olmanın getirdiği karşılıklı iletişim ve etkileşim gereği Ermeni ustaların yanında yetişmiş yerli halktan epeyce insan bulunmaktaydı. Ancak buna rağmen Ermenilerin Köycez'de yoğun olarak yerleşip yaşadığına dair, bu tezi doğrulayacak esaslı bir tarihsel belge ya da kayda rastlanmamıştır.

Bununla birlikte, Çukurova Üniversitesi Türkoloji Araştırmaları Merkezinin ve TBMM arşiv kayıtlarının incelenmesiyle konuya ışık tutan önemli bilgilere de ulaşılmıştır. Şöyle ki:

Akşehir'in günümüzde Köyceğiz Mahallesi olarak geçen bölgesine yerleşen Yörük ve Türkmen topluluklarının bölgeye gelişi, temel olarak 16. yüzyıl Osmanlı tahrir ve iskan politikalarına dayanmaktadır. Köycezliler ile de yapılan görüşmelerde Köycez'in Yörük ve Türkmen Mahallesi olduğu söylenmektedir.

Akşehir ve Köyceğiz/Baştekke yöresine yapılan yerleştirmenin tarihi detayları ise şöyle ortaya konuluyordu:

*15. ve 16. Yüzyıl Göçleri: Osmanlı döneminde 1500'lü yıllardan itibaren (Yavuz Sultan Selim ve Kanuni Sultan Süleyman devirleri), Akşehir, Antalya, Alaiye ve Menteşe dolaylarında yaşayan konar-göçer Yörük ve Türkmen cemaatleri, devletin iskan politikaları gereği düzenli aralıklarla bu topraklara yerleştirilmeye başlandı.

**18. Yüzyıl İskanları: Bölgedeki konar-göçer hayatı disipline etmek amacıyla 1726 yılından itibaren Osmanlı yöneticisi Bozoklu Ömer Paşa gibi isimler, Yörükleri bölgeye sistemli bir şekilde yerleştirmekle görevlendirilmiştir...

Köyceğiz Mahallesi, yakın tarihte mühim bir afet yaşayarak yerleşim değişikliği yaşamıştır. Akşehir'in Köyceğiz Mahallesinde 13.5.1967 günü meydana gelen su baskını(sel) ve heyelan sebebiyle, mahalledeki 78 konutun ağır hasar gördüğü, riski yüksek olan Baştekke köyünün yerinin değiştirilmesinin bile gündeme alındığı; bölgeye acilen yardımda bulunulması ve ağaçlandırma çalışmaları yapılması için Konya Milletvekilli Nazif Kurucu tarafından TBMM'de Köy İşleri Bakanlığına yazılı önerge verildiği, TBMM arşiv kayıtlarından anlaşılmaktadır. Yaşanan bu heyelan ve sel felaketinin yarattığı tahribatın onarılabilmesi için gerekli yardım ve ödenek tahsisi sağlanmıştı. Sonuçta gerekli yardımlar bölgeye ulaştırılmış Tarım Bakanlığınca Baştekke köyünün de bulunduğu bölgede, Sultandağları'nda ağaçlandırma çalışmalarına da başlanmıştı.

Bütün bu verilerden de anlaşılacağı üzere, Köyceğiz Mahallesi geçmişten bugüne Yörük ve Türkmenlerin ağırlıklı olarak yaşadığı çok eski bir yerleşke, Akşehir'in en eski mahallelerinden biridir. Bu tespiti destekler içerikte ki önemli sayılabilecek diğer kanıtlar arasında da, mahallenin Baştekke köyüne doğru olan öte yanında Köyceğiz Mezarlığının bulunması ve ömrünün son yıllarını Akşehir'e yerleşerek geçirmiş olup 1514 yılında vefat ettiğinde Köyceğiz Mahallesi'nin Baştekke yolu üzerindeki kabrine defnedilmiş olduğu TDV İslam Ansiklopedisi kayıtlarında bahsi geçen ünlü mutasavvıf ve müfessir Ni'metullah Nahçıvânî'ye ait açık türbenin varlığı da yer almaktadır.

TDV İslam Ansiklopedisi kayıtlarında; Taşköprizâde, Ni‘metullah Nahçıvani hakkında şu bilgileri verir; çok önemli bir tefsiri ve birçok eseri olmasına rağmen Ni‘metullah hakkında çok az bilgi bulunmasının sebebi; onun fakirliği zenginliğe tercih etmesinde, şan ve şöhretten kaçarak kendisini gizlemesinde yatmaktadır. Ni‘metullah eserlerinde, rüşvet karşılığı şer‘î hilelere başvurarak insanlara fetva veren ve dünyalık peşinde koşan fakihleri(İslam alimi ve hukukçusu) fâsıklıkla(hak yolundan sapmak, günah işlemekle) itham etmiş, müslümanları bid‘atlara (dinde yeri olmayan sonradan icat olunan inançlara tapanlara)ve bâtıl isteklere sevkeden, haramları helâl ve dinin emrettiği şeyleri haram kılarak şeyhlik iddiasında olan sahte şeyhleri lânetlemiştir.

Köyceğiz Mahallesi, kökleri Osmanlı dönemine dayanan ve tarih boyunca çeşitli göçler ile doğal afetlerle şekillenmiş köklü bir yerleşim yeridir. Mahalle, 16. yüzyıldan itibaren tasavvufi ve kültürel bir merkez olarak daha da önem kazanmıştır...

Tekke köyüne doğru giderken, dağin iki yamacindaki iki katlı müstakil, cumbalı evleriyle, şimdilerde yaşlıların çocukluk hatıralarında kalan, cennetten bir köşe, daha çok müstakil bir yerleşkeydi Köycez Mahalllesi. Gūrūl gūrūl akan Tekke Çayı mahallenin tam ortasından şehre doğru akıp gidiyordu. Boğazdan ovaya doğru esen rüzgarlarıyla, yapraklari nazlı nazlı sallanan kavak ağaçlarıyla, insana serinlik, ruhlarına huzur veren bir gūzelliği vardı Köycez'in. Buranın insanları az ötedeki Akşehir'in merkezine, işlerine, çarşısına , pazarına bazen yūrūyerek bazen de sūslū semerli eşekleriyle gidip gelirlerdi. Köycez bugün için neredeydi diye sorarsanız; Baba Nimetullah Nahcivani'nin türbesine varmadan önce, fakat daha çok Gavur Hamamı'na yakın olan tarafta, çayın her iki yamacındaki evlerin kümelendiği bir yerdeydi. O vakitler şehrin merkezinden Köycez'e faytonla gelenler Gavur Hamamı'nda iner ordan öteye, Köycez'e yürüyerek giderlermiş...

Köycez'de doğup büyümüş ve orada yaşamış olan herkes, Köycez'i anılarında sürekli yaşatır ve anlatmadan duramaz. Bir zamanlar Köycez'deki dedesinin evine gelip gitmiş, oranın havasını koklamış olan Hilmi Erte'nin anılarından yola çıkarak onun Köycez ile ilgili anlatılarına şöyle bir göz gezdirelim; Köycezliler, Akşehirde çoğunlukla geleneksel zanaatle uğraşan, işlerinde ustalaşmış kişilerdi. Genellikle, at araba yapımı ve koşumculuk işiyle; saraçlık, semercilik, ayakkabıcılık, bakırcılık kalaycılık, sobacılık, marangozluk, gibi el becerisi ve ustalik gerektiren işlerle uğraşırlardı. Böylesi mesleklerden bazılarında Köycezlilere el vermiş ilk ustaları da Ermeni ustalardı. Çoğu kişi zanaatı onların yanında öğrenmişti. Köycez'in kadınları ise, yarı kargir ahşap evlerinin altındaki ahırlarda besledikleri inek, keci gibi hayvanların sūtlerinden yaptıkları yoğurt, peynir ve tereyağ gibi ūrūnleri şehre götūrūp, yoğurt pazarında satarlardi. Ocaklarında, kuzine sobalarında yakmak için dağdan çalı çırpı toplayarak, sırtlarında Köycez'e getirirlerdi. Çayın öte yakasındaki evlerde oturan komşu ya da akraba kadınlarıyla iletişim kurabilmek için bağırarak konuşmaya çalıştıklarından olsa gerek, sesleri dağın her iki yamacında arada bir yankılanırdı, diyor Hilmi Erte anılarını anlatırken. Ayrıca şunları da eklemeyi hiç unutmuyor; "Annem Köycezliydi, dedemlere bazı hafta sonları kalmaya giderdik.Bazı günler, sabahın erken saatlerindeTekke ūzerinden,Yalvaç tarafına giden deve kervanındaki develerin, çan sesleriyle uyanırdık. 60'lı yılların başlarında, dedemlerin evinde ve sokak başında etrafı biraz da olsa aydınlatan, zayıfta olsa ışık veren bir sokak lambası vardı. Sofrada çarşı ekmeğinden ziyade, mahalle fırınından çıkmış mis kokulu yağlı ekmek ve ev yapımı Köycez ekmeği yediğimizi hatırlıyorum. Köycez'in sokakları taş döşeliydi. İnsanların ayakları takılıp düşebilirdi. Dağlardan gelen pınar suları yazın sıcağında karpuz çatlatacak kadar soğuk akardı, icmeye doyamazdınız...

Sonrasında, aşırı yağışla, dağ yamaçlarından gelen, heyelan ve sel Köycez'i yıktı geçti. İnsanlar, hayvanlar, evler sele kapıldı. Daha sonra da şehrin Ucuzluk tarafında, 70 Evler diye yaptırılan evlere yerlestirilen mahalle sakinleri, kaybolan Köycez'in özlemini içlerinde duyarak yaşamlarını sürdürdüler..."

Köycez ve civarında dağ yamaçlarının bir zamanlar bağlık olduğuna dair kayıtlarda muhtelif türden bilgiler mevcut. 19.yy ve 20 yy'ın başlarında Ermeniler sadece Akşehir de değil Anadolu'nun her bir köşesinde bağcılık ve şarapçılıkla uğraşmaktaydı. Akşehir'in her bir tarafında bağcılığın bir zamanlar çok ileri düzeyde olduğuna dair önemli bilgiler edindik. Başta Akşehir Gölü'ne yakın Tuzlukçu Havzası ve Bermende olmak üzere Akşehir'in pek çok köyünde, şimdilerde türü yok olmuş değişik cinsten üzümler yetiştirilmekteydi. Akşehir'in Ucuzluk tarafında, Sultandağları'nın yamaçları Hıdırlığın hemen yanı başından itibaren alabildiğine bağlıktı. Kimbilir bu bağlarda ne tür üzümler yetiştiriliyordu?

Akademik araştırmalarıyla pek çok projede yer alan Anadolu Üniversitesi'nde görevli Dr. Zekiye Doğan, bir dergide yayımlanmış makalesinde; Akşehir'de yetişen üzüm türleri hakkında şunları belirtmektedir:

Bir zamanlar Anadolu'daki mevcut bağların çoğu yaşlı, geleneksel niteliklerini koruyan bağlardı.. Akşehir’de de durum aynıydı. Dekara üzüm verimi 350 kg'a varıyordu. Akşehir’de en önemli bağ alanı, Akşehir Gölü Tuzlukçu havzasıdır. Akşehir’de, Konya’nın diğer bölgelerinde yetişmeyen ilçeye özgü pek çok üzüm çeşiti vardı. Bir zamanlar, sofralık ve şıralık olarak Akşehir'de yetiştirilen yöreye özgü üzüm çeşitleri ise şunlardı;

1-Buzağı Boku: Konik,mavi-siyah, 3 çekirdekli,

2-Büzgülü: Silindirik,yeşil-sarı, 2 çekirdekli,

3-Dik Ak Üzüm: Silindirik yeşil-sarı taneli,

4-Dik Kızıl Üzüm:Silindirik, bordo,3 çekirdekli,

5-Dimrit Kızıl üzüm:Pembe 1 çekirdekli,

6-Er Dimrit:Kaba,siyah Dimrit (1-2çekirdek)

7-Gelin Öldüren:Konik, pembe, 1-2 çekirdekli,

8-Haki Erce:Konik, siyah taneli, 2 çekirdekli,

9-Sık Büzgülü:Silindirik siyah, 2 çekirdekli,

10-Siyah Dimrit:Siyah, bir- iki çekirdekli,

11-Siyah Gemre:Siyah, bir- üç çekirdekli,

12-Tavşan Böbreği:Konik, mavi siyah(3)

13-Tavuk Üzümü:Silindirik, elipsoidal, sarı

14-Tilki Kuyruğu:Konik ,sarı yeşil(2-4)

15-Zeytin Üzümü:Konik, Mavi Siyah(1-3)

16-Yuvarlak Çekirdeksiz: (Akşehir, Beyşehir)...

Akşehir Gölünün zamanla kuruması, üzüm bağlarının yaşlanması ve hastalanması gibi doğal nedenlerin yanı sıra insanların bilinçsiz tarım ilaçları kullanması ve daha fazla gelir getiren ürünlere yönelmeleriyle Akşehir’e özgü bağcılığın gelişmesi mümkün olamamış ve özgün karakterli üzüm türlerinin giderek yok olmasına neden olmuştur...

Acaba bu üzüm türlerinden hangileri Köycez ve Çimenli'nin yamaçlarındaki bağlarda yetiştiriliyordu? Dik Ak ve Dik Kızıl Üzüm cinslerinin aynı zamanda şaraplık ve şıralık üzüm olarak Ermeniler tarafından yetiştirildiğine dair elimizde kayıtlı bilgiler var. Ya da günümüzde Akşehir'e özgü bu yerel üzüm türlerinden hangileri varlığını sürdürmektedir? Belki de kıyıda köşede kalmış bazı özgün ve yerel üzüm türleri hala daha vardır. Aklımda geçmişe dair cevabı olmayan nice deli soru dolaşıp durmakta. Özgün ve yerel üzüm türlerin varlığı, korunması ve sürekliliği, üzerinde önemle durulması, çalışılması ve araştırılması gereken bir konudur...

* * *

1967 felaketinden dört beş yıl sonraydı. Köycez'de kıyıda köşede ayakta kalabilmiş birkaç evde hayat bir süre daha devam ediyordu. Ortaokula yeni başladığım seneydi. Köycez tarafında ki o evlerden birinde oturan sınıf arkadaşımın daveti üzerine, okul çıkışı birlikte evlerine gittiğimiz günü hatırlıyorum.

Arkadaşımın annesi ile babası çalışmak için Almanya'ya gitmiş gurbetçilerdendi. Sessiz, vakur ve ağırbaşlı bir çocuktu. Sohbet sırasında, "Bir iki yıla kalmaz beni de yanlarına alacaklar." demişti. O gün, dış kapıdan içeri adımımızı attığımızda, onarım görmüş eski bir evin ön bahçesinde bizi ninesi karşılamıştı. Bir süre oturup sohbet etmiştik. Yaşlı kadın, derin bir iç çekerek etrafı süzdü ve hüzün dolu bir sesle şöyle dedi: "Evladım, buralarda bir zamanlar Köycez diye, yeşillikler arasında adeta cennetten bir köşe sayılan güzel bir mahalle vardı. İnsan sesleri, çocuk cıvıltıları eksik olmazdı. Şimdi ise bak... O günlerden geriye hiçbir şey kalmadı..." Yaşlı kadının bu sözleri, felaketin yalnızca evleri değil, insanların hatıralarını, komşuluklarını ve bir mahallenin ruhunu da alıp götürdüğünü anlatmaya yetiyordu...

Akşehir'in kaybolan en eski bir mahallesiydi Köyceğiz Mahallesi. Yerel ağızla Köycez diye anılırdı. Bir zamanlar hayatın, komşuluğun ve hatıraların iç içe geçtiği o güzelim mahalle, tabiatın acımasız yüzü karşısında sessizce tarihe karıştı. Geriye ise yalnızca hafızalarda yaşayan anılar ve yüreklerde derin bir özlem bıraktı...

"Dolu Dolu Bir Şenliği Geride Bıraktık"

Açıklamasında öncelikle yakın zamanda tamamlanan 67. Uluslararası Nasreddin Hoca Şenliği'ne değinen Başkan Köksal, organizasyonun başarısına vurgu yaptı. Şehrin 7 farklı noktasında 6 gün boyunca süren etkinliklerin Akşehir'e büyük bir canlılık kattığını ifade eden Köksal, şunları söyledi:

"Sizlerin yoğun katılımıyla 67. Uluslararası Nasreddin Hoca Şenliği'ni geride bıraktık. Altı gün boyunca şehrimizin 7 ayrı noktasında konserden çocuk tiyatrolarına, sergiden halk oyunlarına, söyleşilerden mizah sokağı etkinliklerine kadar dolu dolu bir şenlik yaşadık. Gelen binlerce konuğumuz şehrimize sosyoekonomik hareketlilik katarken şenliğimiz farklı ulusal TV kanallarında da haber oldu. Emeği geçen başta belediye çalışanlarımız olmak üzere herkese teşekkür ediyorum."

15 Temmuz'dan İtibaren 15 Gün İzinli

Şenlik sonrası hemşerilerinden müsaade isteyerek sağlık ve dinlenme iznine çıkacağını belirten Akşehir Belediye Başkanı Dr. A. Nuri Köksal, mesajını şu sözlerle tamamladı:

"Vesilenizle ve izninizle 15 Temmuz'dan itibaren 15 günlüğüne hem rutin sağlık kontrollerim hem de bir süre dinlence amaçlı izine ayrılıyorum. Sağlıcakla görüşmek üzere Allah'a emanet olunuz."

Başkan Köksal'ın 15 günlük izin süresinin ardından yeniden görevinin başına dönmesi bekleniyor.

İşletmelere Özel Üç Farklı Destek Paketi: Gümüş, Altın ve Elmas

Projenin sadece bir sponsorluk çalışması olmadığının altını çizen Başkan Aydın Ceylan, esnaf ve işletmeler için görünür bir model tasarladıklarını belirtti. Proje kapsamında işletmeler; Gümüş, Altın ve Elmas Destek Noktası paketlerinden kendilerine uygun olanı seçerek kulübe resmî destekçi olabilecek.

Sadece esnaflar değil, dileyen her vatandaş da "Gönüllü Destek Sertifikası" alarak bu hareketin bir parçası haline gelebilecek.

QR Kodlu ve Seri Numaralı Resmî Etiket Dönemi

Projenin şeffaf ve güvenilir bir sistemle yürütüleceğini vurgulayan Ceylan, sistemin işleyişi hakkında şu bilgileri verdi:

"Her destek noktası, seri numaralı ve QR kodlu resmî etiket ile kayıt altına alınacak. Böylece vatandaşlarımız Akşehirspor’a destek veren işletmeleri kolayca tanıyabilecek ve alışverişlerinde bu iş yerlerini tercih edebilecek."

"Bu Proje Bir Ortak Değer Hareketidir"

Başkan Aydın Ceylan, açıklamasını tüm şehre çağrıda bulunarak tamamladı:

"1922 Akşehirspor olarak, şehrimizin takımını yalnızca sahada değil, şehrin her sokağında ve her iş yerinde yaşatacak yeni bir projeyi hayata geçiriyoruz. Bu proje; Akşehir’in takımına, geleceğine ve ortak değerlerine sahip çıkma hareketidir. Projemizin tüm detaylarını ve başvuru sürecini hazırladığımız tanıtım videosu ile kamuoyunun bilgisine sunuyoruz. Tüm hemşehrilerimizi ve işletmelerimizi bu ortak yürüyüşe davet ediyor, destek veren herkese şimdiden teşekkür ediyorum."

Ekiplerin koordineli çalışması sonucu yangın, çevrede bulunan ekili alanlara sıçramadan kontrol altına alınarak söndürüldü. Bölgede soğutma çalışmaları da gerçekleştirildi.

Yangında mera alanında zarar oluşurken, olayda herhangi bir can kaybı ya da yaralanma yaşanmadığı öğrenildi. Yangının çıkış nedeninin belirlenmesine yönelik inceleme başlatıldı.