“-Babalığın nasıl yapılacağını bilmiyorum. Babamı hiç tanımadım ki, o beni hiç sevemedi” dedi.

Evet benim babam, babasını daha bir yaşında olmadan Dersim’de Kutu deresinde şehit vermişti. Onun hiç babası olmamıştı. Onun hiç kardeşi olmamıştı. O dedesine “-Baba” diyerek büyümüştü. Annesinin biricik evladı, gözünün bebeği, kısaca her şeyi idi. Rahmetli babaannem onu gözünden çok sakınırdı. Bir şey olacak diye oğlunun üzerine titrerdi.

1950’lerde köyde okul olmadığı için okumayı kendi kendine öğrendi. Müthiş zeki ve yetenekliydi. Beceri gücü üst düzeydeydi. Çocuk yaşta evdeki bütün kırılanı döküleni tamir edebiliyordu. Zamanla yapamayacağı mobilya yoktu.

Çok genç yaşta çatı ustalarının yanında çalışarak kısa zamanda çatı yapmayı öğrenmişti. 16 yaşından itibaren kendi başına köyde en zor çatıları bile yapabiliyordu. 17'sinde köyde bir zenginin evinin çatısını yaparken zengin kişi öğle yemeğinde sofraya sadece ekmek koymuştu. Babam: “-Ne yiyeceğiz” deyince zengin de: “-Ekmek var ya” dedi. O zaman çatı işini bırakıp köyü terk etti ve şehre taşındı.

1960'lı yıllardı, Türkiye’de daha şehirlere göçler başlamamıştı ancak o çoktan kararını vermişti. Şehre (Trabzon’a) geldi. “Karayollarına marangoz, yapı ustası alıyorlar” dediler. Hemen başvurdu. Denemelerde istediklerini o kadar güzel yaptı ki yaşı 18'den küçük olsa da onu işe aldılar.

Bu arada annesi onu kendi köyünden uygun bulduğu bir kızla evlendirdi. Annesi ve eşi köyde kendi ise şehirde olduğu için her cumartesi, pazar köye gelir, köy işlerine yardım ederdi.

Yaşı yirmiye gelince askerliği çıktı. Askerde becerileri sayesinde Ankara’da Genelkurmay Başkanlığı’nda görevlendirildi. Kendi kendine okumayı öğrenen yetim çocuğun etrafında hep harp okulunu bitiren bir sürü general ve subaylar vardı. Sonraki dönemlerde çocuğuna adını koyacak kadar etkilendiği generalin birine: “-Komutanım, siz nasıl böyle oldunuz” deyince komutan kısa cevap verdi: “-Okuyarak.” O an içinden; “Bizden geçti ama çocuklarımı okutacağım, söz veriyorum” dedi. Bu arada babam bana da şehit babasının adını vermişti.

Askerlik dönüşü Karayolları 10. Bölge’de çalışmaya devam etti. İlkokulu ve ortaokulu dışardan bitirmiş. Kalfalık ve ustalık belgelerini almıştı. Karayolları nerede bir şantiye kurarsa babam oraya giderdi. Doğu Karadeniz'de Artvin, Rize, Gümüşhane, Giresun, Trabzon illerini, ilçelerini dolaştı, tam 40 yıl yorulmadan çalıştı ve en büyük amacı olan çocuklarını okuttu.

Annesinin “-Şehirde yaşayamam” diyerek köyde kalması nedeniyle her hafta sonu 40 kilometre yoldan onun yanına giderdi. Sonra şehir şehir dolaşmak istemeyen eşi ve çocukları da annesinin yanında köyde kalmıştı.

Aradan epey yıl geçti. 3-4 yaş arayla tam 7 tane çocuğu oldu. Kendine verdiği sözü unutmadı. Çocuklarını ilkokuldan sonra köyde ortaokul ve lise olmadığı için onları şehre getirdi. Böylece köyde ilk kez birisi çocuklarını okutmak istiyor ve şehre getiriyordu.

Tabi ki ben de bu kervana katılmıştım. Ağabeyim ortaokula giderken ben ilkokuldan mezun oldum. Babam şehre gideceğimizi söyleyince köyümüzde koyunları olan bir köylümüzün oğlu ile sınıf arkadaşı olduğum için onsuz ortaokula gitmem dedim. Bunun üzerine babam o köylümüze giderek “-Her sene birkaç koyun sat, çocuğunu okutacağım” deyip bizimle birlikte arkadaşımı ortaokula merkeze getirdi. Sadece onu değil, birçok arkadaşımın şehre gelip okumasına katkı yaptı.

Kardeşlerimden hepsi okumaya başlayınca babam maddi olarak zorlanmaya başlamıştı. Sonunda o bir işçiydi ve geliri belliydi. Annem köyden babama takviye yaparken bizim de sınıfta kalmak aklımızın ucundan bile geçmezdi.

Liseyi bitirip önce ağabeyim sonra ben üniversiteyi kazandık. Artık ayrı şehirlerdeydik. Maddi olarak daha da zorlanan babam maaşını veren muhasebeciye benim adresimi vererek: “-Her ay bu adrese yüklü bir miktar gönder” dedi. Bunu öğrendiğimde “-Neden baba” dedim. Babam: “-Biz parasız kalalım oğlum ama yaban ellerde sen kalma” dedi.

Çocukları olarak hepimizin tek düşüncesi bir an önce mezun olup devlet işine girmekti. Çünkü benim babam para için kimseye boyun eğmemiş. Bizim de boyun eğmemizi istemiyordu. “-Devlete iş yapın, paranızı vermezse bile önemli değil. O devlet zaten bizim devletimizdir” derdi.

Üniversiteyi bitirdiğimde okuduğu üniversitede kendisine gönderdiği paranın az olduğundan şikâyet eden kardeşime: “-Bak a mezun oldu. Bu ay maaşım neredeyse ikiye katlandı artık daha fazla para gönderebilirim” demişti.

Nitekim hepimiz üniversiteyi okuduk ve devlette hak ederek liyakatimizle işe başladık.

Babam her zaman büyüklerine saygılı, iyi bir evlattı. Babaannesine o kadar güzel bakmıştı ki o da ölünceye kadar babama dua etmişti. 24 yaşından sonra bütün hayatını ona ve çocuklarına harcayan annesini hep başının üstünde tutardı. Benim babam hep dik durdu, canı yansa da ağlamazdı. Çok sevdiği annesinin ölümünde bile gözyaşlarını bize hiç göstermedi. Ancak 7 yıl önce ağabeyimin vefat etmesinden sonra ilk kez babamın gözlerinde yaşlar gördüm. Nedenini de herhalde yaşlanınca duygusallaştım derdi. “Müdürüm” diye sevdiği oğlunu kaybetmek 80 yıldır dimdik ayakta duran koca çınarı içten yaralamıştı.

Arkamızda dağlar gibi duran babama sağlıklı uzun ömürler diliyorum.

Not: Hep beni de yaz oğlum diyen babama geçen yıl (2025) Babalar Günü’nde bu yazıyı yazdım. Ancak gözlerimden yaş akması ve boğazımın düğümlenmesi sonucu ona bunu okuyamadım. Ne yazık ki elim bir olay sonucu 12 Ağustos 2025’de babamı kaybettim. Gözyaşlarımla bu babalar gününde okudum. İnanıyorum ki o bir yerlerden beni duyuyor. Babama Allah (CC) rahmet eylesin. Mekanı cennet olsun.

Afetler, yangınlar, kazalar, kaybolma vakaları veya çeşitli acil durumlar yaşandığında sahada gördüğümüz birçok insan, bunu bir meslek olarak değil, gönüllü olarak yapmaktadır. Kendi işinden, ailesinden, dinlenme zamanından fedakârlık ederek ihtiyaç duyulan yere koşan bu insanlar, aslında toplumun görünmeyen kahramanlarıdır.

Gönüllülük bazen gece yarısı gelen bir telefonla yatağından kalkabilmektir. Bazen hafta sonu tatilinden vazgeçip eğitim almak, tatbikata katılmak veya ihtiyaç sahiplerine ulaşabilmektir. Bazen de hiç tanımadığınız insanların hayatına dokunabilmek için emek vermektir.

Bu nedenle gönüllülüğü yalnızca “boş zaman değerlendirme etkinliği” olarak görmek, verilen emeğin büyüklüğünü göz ardı etmek anlamına gelir. Çünkü gönüllülük; bilgi ister, eğitim ister, disiplin ister ve en önemlisi süreklilik ister. Özellikle arama kurtarma, ilk yardım, yangınla mücadele ve afet yönetimi gibi alanlarda görev yapan gönüllüler, aylarca hatta yıllarca eğitim alır, kendilerini geliştirir ve olası görevler için hazır beklerler.

Toplum olarak çoğu zaman gönüllülüğün yalnızca sonuçlarını görüyoruz. Bir kurtarma operasyonunu, bir yardım faaliyetini veya bir sosyal sorumluluk çalışmasını izliyoruz. Ancak o sonucun arkasında yüzlerce saatlik eğitim, hazırlık, planlama ve fedakârlık bulunduğunu çoğu zaman fark etmiyoruz.

Unutulmamalıdır ki güçlü toplumlar yalnızca kamu kurumlarıyla değil, aynı zamanda güçlü bir gönüllülük kültürüyle ayakta kalır. Devletin ve kurumların gücü elbette çok önemlidir; ancak afet anlarında, kriz zamanlarında ve toplumsal dayanışmanın gerektiği her noktada gönüllülerin katkısı da büyük bir değer taşımaktadır.

Bugün çevremizde gördüğümüz birçok olumlu değişimin arkasında, hiçbir maddi karşılık beklemeden çalışan insanların emeği vardır. Onları harekete geçiren şey kazanç değil, faydalı olabilme düşüncesidir. İşte gönüllülüğü değerli kılan da budur.

Bir hususu da özellikle vurgulamak gerekir. Atalarımızın dediği gibi, “Marifet iltifata tabidir.” Gönüllülük karşılık beklenerek yapılan bir faaliyet değildir. Ancak yapılan emeğin görülmesi, takdir edilmesi ve değer verilmesi son derece önemlidir. Eşlerine, çocuklarına, ailelerine,istirahatlerine ve işlerine ayıracakları zamandan fedakârlık ederek toplum için koşturan insanların emeklerinin görülmesi, yalnızca onları mutlu etmekle kalmaz; aynı zamanda yeni gönüllülerin yetişmesine ve mevcut gönüllülerin motivasyonlarının artmasına da katkı sağlar.

Bu nedenle belediyelerimizin, kaymakamlıklarımızın, kamu kurumlarımızın ve toplumun tüm kesimlerinin gönüllü faaliyetleri desteklemesi, görünür kılması ve takdir etmesi büyük önem taşımaktadır. Çünkü takdir edilen emek büyür, örnek olur ve daha fazla insanın iyilik yolunda adım atmasına vesile olur. Topluma hizmet etmeyi görev bilen insanların yalnız bırakılmaması, moral ve motivasyonlarının yüksek tutulması, aslında toplumun geleceğine yapılan bir yatırımdır.

Gönüllülük, zamanı kalan insanların yaptığı bir uğraş değil; zamanı değerli gören insanların yaptığı bir tercihtir. Çünkü gönüllüler sahip oldukları en kıymetli şeyi, yani zamanlarını toplum için harcarlar.

Toplumsal dayanışmanın, yardımlaşmanın ve sorumluluk bilincinin güçlendiği bir gelecek dileğiyle…

Gönüllülük bir boş zaman faaliyeti değil, güçlü bir toplumun temel taşıdır.

Üniversite kategorisinde Akşehir Kadir Yallagöz Sağlık Yüksekokulu Hemşirelik Bölümü öğrencisi Huriye Küçük, lise kategorisinde ise Hacı Sıddıka Baysal Fen Lisesi öğrencisi Mustafa Furkan Doncu, Türkiye genelinde ilk 90 kişi arasına girme başarısı gösterdi. Her iki öğrenci de Konya il sıralamasında 6'ncı sırada yer alarak umre ödülünü kazandı.

Yarışma sonucunda ilçe genelinde üniversite kategorisinde ilk 4'e giren, lise kategorisinde ise ilk 3'e giren öğrencilere ödülleri Akşehir İlçe Müftüsü Ahmet Müjdeci tarafından makamında takdim edildi.

Akşehir İlçe Müftülüğü tarafından yapılan açıklamada, umre ödülü kazanan öğrenciler tebrik edilerek kutsal yolculuklarını sağlık ve huzur içerisinde tamamlamaları temennisinde bulunuldu.

Akşehir’in il olması yönündeki taleplerinin ayrıcalık istemek anlamına gelmediğini vurgulayan Aytaç, “Bizler ayrıcalık değil, adalet istiyoruz. Akşehir’in sahip olduğu potansiyelin objektif kriterlerle değerlendirilmesini ve hak ettiği değerin verilmesini talep ediyoruz” dedi.

Anahtar Parti Konya İl Başkanı Abdullah Kaplan’ın Akşehir’in il olma talebini gündeme taşımasını önemli bulduklarını belirten Aytaç, Kaplan’ın Akşehirlilerin duygularına tercüman olduğunu söyledi.

Serdar Aytaç açıklamasının sonunda, Akşehir’in hak ettiği değeri alması için mücadele etmeyi sürdüreceklerini belirterek, “Akşehir sahipsiz değildir. Akşehir susmayacaktır. Akşehir hak ettiği değeri mutlaka alacaktır” ifadelerini kullandı.

Akşehir’deki Seyyid Mahmud Hayrani Derneği de Muharrem ayı boyunca ihtiyaç sahibi vatandaşlara lokma ve yardım faaliyetlerini sürdürürken, düzenlenen programlarda Kerbela şehitleri için dualar edildi.

Ziyaret kapsamında konuşan Seyyid Mahmud Hayrani Derneği Başkanı Mahmut Akkaraman, Ehl-i Beyt sevgisinin ve Kerbela bilincinin yaşatılmasının önemine dikkat çekerek, “Peygamber Efendimizin bizlere emanet olarak bıraktığı Ehl-i Beyt’i anmak ve bu zor günlerde yanımızda olduklarını göstermek üzere derneğimizi ziyaret eden Akşender Yönetim Kurulu Başkanı Sayın Abdulkadir Susam ve yönetimine teşekkür ediyorum. Yas-ı Matem ayındayız, hüzünlüyüz. Kerbela’nın acıları aradan geçen asırlara rağmen yüreğimizi dağlamaya devam ediyor. Bu vesileyle derneğimize lokma ve hayır bağışında bulunan tüm canlara şükranlarımı sunuyorum” dedi.

Ziyaretlerde bölgenin ekonomik yapısında önemli bir yere sahip olan tarım sektörüne ilişkin değerlendirmelerde bulunan heyet, üreticilerin taleplerini dinleyerek karşılıklı görüş alışverişinde bulundu. Ticaret Borsası yetkilileriyle yapılan görüşmelerde ise tarımsal üretimin geliştirilmesi ve çiftçilerin desteklenmesine yönelik konular masaya yatırıldı.

Heyet daha sonra ilçe merkezinde esnaf ziyaretleri gerçekleştirerek vatandaşlarla bir araya geldi. Esnafın ekonomik koşullara ilişkin görüş ve taleplerini dinleyen parti temsilcileri, vatandaşlarla sohbet ederek gündeme ilişkin değerlendirmelerde bulundu.

İYİ Parti heyeti ayrıca, 27 Haziran’da Ankara’da düzenlenecek olan “Bayrak Mitingi” için vatandaşlara davette bulunarak programa katılım çağrısı yaptı. Parti yetkilileri, mitingin milli birlik ve beraberlik vurgusuyla gerçekleştirileceğini belirtti.

Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı'nın bu konudaki yaklaşımı açıktır. Çocukların yüzlerinin görünmesi veya kimliklerini ortaya çıkarabilecek detayların paylaşılması çoğu durumda uygun değildir. Bu nedenle fotoğrafların mozaiklenmesi ya da arkadan çekilmesi gibi yöntemler uygulanır. Çünkü bugün masum görünen bir paylaşım, yarın bir çocuğun karşısına hiç istemediği şekilde çıkabilir.

Asıl düşündürücü olan, yapılan uyarılara rağmen bu hassasiyetin göz ardı edilmesidir. Gazetecilik yalnızca haber yapmak değil, kamu yararını gözetmek ve zarar vermemektir. Aynı sorumluluk sosyal medya yöneticileri ve içerik üreticileri için de geçerlidir. Çocuklar, beğeni veya etkileşim uğruna kullanılabilecek birer içerik malzemesi değildir.

Burada cevap bekleyen bir soru daha var: Bakanlık ve ilgili kurumlar bu tür paylaşımları takip etmiyor mu? Takip ediyorsa, çocukların mahremiyetini ihlal eden içeriklere neden müdahale edilmiyor?

Mesele bir fotoğraftan ibaret değildir. Mesele, devlet koruması altındaki çocukların mahremiyetine ne kadar değer verdiğimizdir. Çünkü bir haber unutulabilir; ancak internete düşen bir fotoğraf yıllarca kalabilir.

Buzluk mağarası Dereçine’nin en önemli ve bilinen mağarasıdır. Elmas Deresi’nin güney kısmında, 2519 metrede bulunmaktadır. Mağara yazın buz üretmesi ile ünlüdür. Buzluk Mağarası’nın duvarlarında buzların oluşması, mağaranın biçimi ve iklim ile ilgilidir. Yaz aylarında mağaranın duvarlarından sızan su, mağara dışındaki sıcaklığının yüksek olması nedeniyle buharlaşır. Buharlaşmayla meydana gelen sıcaklık kaybı, soğumaya ve sonuçta mağara duvarlarının buz tabakası ile kaplanmasına yol açmaktadır. Kış aylarında özellikle dağlarda kar olduğu zamanlarda mağara, yazın olduğunun aksine dış ortama göre sıcak bir havaya sahiptir. Mağaradan kışın buhar çıktığı söylenir.

09.01.2021 tarihinde Dereçine eşrafından Hilmi Oral Aytemir ile zorlu bir yolculuk sonrası mağaraya ulaştık. Mağaraya ulaştığımızda, hava sıcaklığı -4’tü. Mağarada buza tesadüf edemedik. Dereçine halkının bize anlattığı kadarıyla bildiğimiz, mağaranın kış aylarında buz tutmadığı olayı, bir hakikat idi. Mağaranın içine zorlukla girdiğimizde, içerinin +3.5 derece olduğunu ölçtük. Tabiatın insanoğluna sunduğu bu lütuf turizm açısından da ilerleyen zamanlarda gerektiği ilgiyi görecektir. Yöre halkı mağaradaki buzların şifalı olduğuna inanmaktadır. Mağara’nın bir de efsanesi vardır.

Buzluk mağarasına şu şekilde çıkılır: Sultan Dağları’nın doruklarına yakın bölgede, meşe ormanları arasından toprak yolla Kirazlı Yaylası’na kadar araçla gitmek mümkündür. Buzluk Mağarası’na ulaşmak için, Kirazlı Yaylası’ndan itibaren 3 saatlik zorlu bir yürüyüş gerekmektedir. Ardıç ve fındık ormanları arasında bulunan patikadan yürüyerek önce Kapıkayalar’a daha sonra Yongalı mevkisinden Elmas Deresi’ne ulaşılır. Dereden itibaren, karşı yamaçlardaki kayalıklara doğru tırmanmak gerekir.

BUZLUK MAĞARASI EFSANESİ

Dereçine Kasabasında bulunan buzluk mağarası ile ilgili birde bir efsane anlatılmaktadır, bu efsane ise şöyledir:

“Bursa'nın Osmanlı Devleti’nin başkenti olduğu 1300’lü yılların ortalarında, padişahın bir yakını hastalanır. Hekimler, hastalığının çaresinin "buz" olduğunu söylerler. Yazın ortasında buz nereden bulunacaktır? O sırada sarayda muhafız olarak bulunan Dereçineli bir asker, huzura çıkar ve kendisinin buz bulabileceğini söyler. Askerin emrine develer, katırlar verilir ve asker yola çıkar. Günlerce yol gider, sonunda Sultan Dağları’ndaki Buzluk Mağarası’na gelir. İstediği kadar buzu, samanların içerisinde muhafaza etmek suretiyle, yaz sıcağında Karahisar’dan Bursa’ya götürür. Bu işten fazlasıyla memnun olan Padişah, askere sorar: "Dile benden ne dilersen?" Asker, köyünde başını sokacak bir evinin olmadığını söyler ve kendine bir ev yapılmasını diler. Padişah ferman buyurur: "Tiz bu askerin köyüne bir ev yapın...” Hemen Dereçine’nin en güzel yerine asker için saray yavrusu bir ev yapılır. Hatta eve üç katlı olarak başlanır; ama evin yapıldığı yer rüzgâra açık olduğu için iki katlı olarak tamamlanır...

Günümüzde Dereçineliler, Kemal Mahallesi’nde, Davulkaya’nın tam ardına düşen alanda, padişah fermanı ile yapılan evin harabelerinin olduğunu söylemektedirler.

Not: Dereçine Eşrafından Hilmi Oral Aytemir ile efsanede bahsi geçen askerin halk tarafından kabul gören ev yerine 10.01.2021 tarihinde gittik. Ev; Kemal Mahallesi’nde bulunan Sarı Kemal Mescidi’nin batı kısmındadır. Alanda eve ait olduğu düşünülen bazı temel taşları bulunmaktadır.

Bir ev boşaltılırken dolaplar, çekmeceler ve raflar gözle görülür şekilde boşalır. Ama insanın içinde kalanlar öyle kolay yer değiştirmez. Bazı anılar bir kutuya sığmaz. Bazı kırgınlıklar bir koliye konulamaz.

Bazı özlemler ise hangi şehre gidilirse gidilsin, sessizce bizimle gelir.

Belki de bu yüzden yeni bir başlangıç yapmak, sadece yeni bir adrese geçmek değildir. Çünkü adres değişir ama insan kendinden çıkıp başka bir yere taşınamaz.

Hayat boyunca çoğumuz yük sandığımız şeyleri taşırız. Kimi geçmişini, kimi pişmanlıklarını, kimi söyleyemediği sözleri... Bazen de yük dediğimiz şeyler aslında bizi ayakta tutan şeylerdir. Bir hatıra, bir ses, bir çocukluk kokusu ya da yıllar önce kurulmuş bir hayal.

Bunu bazen çok beklenmedik anlarda fark eder insan. Bir hastane koridorunda, bekleme salonunda, zamanın en yavaş aktığı bir anda… Yanında taşıdığın tek şey çantan değildir; yıllardır ertelenmiş bir cümle, içinden hiç çıkmamış bir korku da seninledir.

Ya da bir tren yolculuğunda, camdan dışarı bakarken… Yanından hızla geçen şehirler değil sadece giden; bir dönemdir, bir alışkanlıktır. Ve insan o an anlar, asıl hareket edenin dış dünya değil iç dünya olduğunu.

Bazen de bir evin mutfağında olur bu yüzleşme. Her şey yerli yerinde görünür ama insanın içinde bir şey eksik durur. O eksiklik ne kaybolmuş bir eşya ne de unutulmuş bir anahtardır. Daha çok, söylenmemiş bir sözün ağırlığıdır.

İnsan zamanla şunu fark ediyor: Taşınan eşyalar değil, anlamlar. Bir masanın, bir fotoğrafın, bir kitabın ağırlığı fiziksel değil. Onlara yüklediğimiz hikâyeler.

Belki de bu yüzden bazı insanlar yıllarca aynı yerde yaşadıkları halde kendilerini ait hissedemezken, bazıları hiç bilmedikleri bir şehirde eve dönmüş gibi hisseder.

Çünkü aidiyet, haritalarda işaretlenen bir nokta değil; insanın içinde kurduğu görünmez bir bağdır.

Hayat bazen bırakmayı öğretir, bazen de taşımayı. Ama ikisi arasında önemli bir fark vardır. Bırakmak unutmak değildir. Taşımak da yüklenmek değildir.

Belki mesele, neyi sırtımızda taşıdığımız değil; neyi kalbimizde taşımaya devam ettiğimizdir.

Çünkü insan en çok eşyalarını değil, kendine dair olanı taşır.

İnsan, gittiği yeri değil; yanında taşıdıklarını değiştirir.

Peki sen, gerçekten geride bıraktığını sandığın şeyleri hiç taşımadın mı?

Yaşları 5 ile 6 arasında değişen öğrencilerin ani ses ve su baskını nedeniyle korku ve panik yaşadığı öğrenildi. Olayın ardından okul yönetimi tarafından öğrenci velilerine bilgilendirme mesajı gönderildi.

Veli Yaşananları Anlattı

Olay sırasında okulda bulunan öğrenci velilerinden Sevgi Solmaz, yaşananları şu sözlerle anlattı:

“Okulumuzun öğrencilerinin çıkış saatleri yaklaşmıştı. Ben de kızımı almak için okul önünde bekliyordum. Aniden sınıftan bir patlama sesi duyuldu. Öğretmenlerimiz öğrencileri hemen sınıftan tahliye etti. Gördüğüm manzara, öğrencilerin panik halinde öğretmenleri eşliğinde dışarı çıkmasıydı. Çocuklarımız yaşadıkları korkunun etkisiyle velilerini beklerken ağlamaya başladılar. Öğrendiğimize göre okulun su tesisatında yaşanan bir problem nedeniyle sınıfı su basmış. Çocuklarımızı emanet ettiğimiz okullarda güvenli bir şekilde eğitim görmeleri anayasal hakkımızdır. Yetkililerin gerekli önlemleri almasını istiyoruz.”

Yaşanan olayın ardından su baskınından etkilenen sınıfta temizlik ve gerekli kontrollerin yapılabilmesi amacıyla bir gün süreyle eğitime ara verildiği öğrenildi. Olayda herhangi bir yaralanma yaşanmazken, öğrencilerin güvenliği için gerekli tedbirlerin alındığı belirtildi.

Bir zamanlar Anadolu ozanları da benzer duygularla söylemişlerdi. Acıyı anlatırken aynı zamanda insanlığın daha iyi olabileceğine dair bir iz bırakmaya çalıştılar. Belki sanatın en önemli yanı da budur: Dünyayı tek başına değiştiremez ama insanların kalplerinde bir şeyleri canlı tutabilir. Doğaya, hayvanlara ve insanlara yapılan kıyımı konu olan eserler, yaşadığımız çağın tanıklığıdır. Bugün duyduğumuz üzüntü de o tanıklığın bir parçası.

Aklıma sizin bir karalama geldi.

Bir çocuk sustuğunda

Dünya biraz eksilir

Bir anne ağladığında

Gökyüzü de kirlenir

Savaş kazanır derler

Haritalar değişir de

Toprağa düşen insanın

Yokluğu hiç değişmez

Dünyadaki savaşlar ve ülkemizin geleceğine dair kaygıları hepimizin taşıdığını biliyorum.

İnsan tek başına dünyayı değiştiremez. Ama merhametin eksilmemesi için kendi payına düşeni yapabilir

Dünya döner yükü ağır

Kimi sevinç kimi kahır

Bir ses kalır yıllar boyu

İnsanı insan yapan sır

İşte bu noktada, yıllar içinde sessiz sedasız büyüyen Kırmızı Karıncaların hikâyesi ayrı bir yere sahiptir.

Çünkü Kırmızı Karıncalar, 2000’li yılların başında Belediye Başkanımız Dr. Ahmet Nuri Köksal tarafından kurulmuştu. Bu nedenle Sayın Başkanın bu takımla olan bağı, sıradan bir idari ilişkinin çok ötesindedir. Yıllar boyunca onu, maçlardan önce ve sonra soyunma odasında futbolcularıyla birlikte sevinirken, üzülürken, zaman zaman bir yönetici gibi değil, takımın bir parçası gibi yaşanan duyguları paylaşırken görme fırsatım oldu.

Mütevazı şartlarda başlayan bu yolculuk, bugün yüzlerce çocuğa ulaşan, aileleriyle birlikte binlerce insana dokunan büyük bir aileye dönüştü. Takım ruhu, dürüstlük, mücadele, disiplin ve centilmenlik; Kırmızı Karıncaların en büyük başarısı oldu.

Bu başarı tesadüf değildi. Son iki yılda antrenör Samed Ayvaz’ın özverili çalışmalarıyla Kırmızı Karıncalar başarıdan başarıya koştu. İki yıl üst üste gol kralı ve asist kralı çıkaran takım, sahadaki başarısını istikrarlı bir şekilde sürdürdü. Ancak daha önemlisi, çocuklar sadece futbol oynamayı değil; birlikte sevinmeyi, kaybetmeyi, yeniden ayağa kalkmayı da öğrendiler.

Geçtiğimiz hafta ise Kırmızı Karıncalar için yeni bir dönemin kapıları aralandı. Artık Gelişim Ligi’nde mücadele edecek olan takımın seçmelerine tam 360 futbolcu adayı katıldı. Antalya’dan, Isparta’dan, Manisa’dan, Afyon’dan, Karaman’dan ve birçok şehirden gelen gençler, bu ailenin bir parçası olabilmek için Akşehir’de buluştu.

Bir zamanlar birkaç çocuğun peşinden koştuğu hayal, bugün Türkiye’nin farklı şehirlerinden gençleri kendine çeken bir futbol okuluna dönüşmüş durumda.

Bugün Akşehirspor’un 3. Lig sevincini yaşarken, bu sevincin kalıcı olmasını sağlayacak olanın güçlü bir altyapı olduğunu da unutmamak gerekir.

Bu vesileyle başta Belediye Başkanımız Dr. Ahmet Nuri Köksal olmak üzere, Akşehirspor yönetimine, fedakârca çalışan yönetim kurulu üyelerine, teknik heyete ve futbolcularımıza teşekkür ediyorum.

Ancak bazı emekler vardır ki, onları birkaç cümleyle anlatmak kolay değildir.

Altyapı sorumlusu Hasan Hüseyin Gömürt, yıllardır çocuklarımızı yalnızca bir sporcu olarak değil, adeta kendi evladı gibi bağrına bastı. Hastalıkta, ekonomik sıkıntılarda, aile içi sorunlarda, ergenliğin getirdiği zorluklarda onların yanında oldu. Samimiyetiyle, sabrıyla ve babacan tavrıyla yüzlerce gencin hayatına dokundu. Hatta kutsal topraklarda umre vazifesini yerine getirirken bile aklı takımındaydı; çocuklarını takip etti, onlar için dualar etti. Böylesine içten bir gönül bağı, futboldan çok daha büyük bir değerdir.

Spor İşleri Müdürü Mustafa Kanat ise belki saha kenarında en az görünen ama en çok emek veren isimlerden biri oldu. Çocuklarımızın forma, malzeme, ulaşım, yemek ve diğer tüm ihtiyaçlarının eksiksiz karşılanması için gece gündüz demeden çalıştı. Karda, kışta, çamurda; yorulmadan, şikâyet etmeden büyük bir sorumluluk duygusuyla görevini yerine getirdi. Çocuklarımızın yüzündeki tebessümde, sahadaki özgüvenlerinde ve elde edilen başarılarda onun da büyük emeği vardır.

Kırmızı Karıncaların başarısında katkısı bulunan yönetim kurulu üyelerimize, ailelere ve ismini burada tek tek sayamadığımız nice gönül insanına da ayrıca teşekkür etmek gerekiyor. Çünkü bir çocuğun elinden tutmak, aslında bir şehrin geleceğine dokunmaktır.

Büyük başarılar çoğu zaman manşetlere çıkan isimlerle değil; sessizce emek veren insanların sabrı, fedakârlığı ve dualarıyla inşa edilir.

Belki kupalar zamanla unutulur…

Ama bir çocuğun hayatına dokunan insanlar unutulmaz.

Ve bugün Akşehirspor’un 3. Lig sevincini yaşarken, yarınların teminatı olan Kırmızı Karıncaların hikâyesine emek veren herkese gönülden teşekkür ediyoruz.

Çünkü güçlü takımlar kurmak mümkündür.

Asıl mesele, güçlü nesiller yetiştirebilmektir

Yaz mevsimi, bütün güzelliğiyle yüzünü gösterirken aynı zamanda iyi değerlendirilmesi gereken bir hasat mevsimidir.

Okulların tatile girdiği yaz dönemi, çocukların hayatı öğrenme yolculuğunda önemli fırsatlar sunar. Asıl olan, hayatı doğru anlamak ve öğrenip öğretmektir. Çocukların boşluğa düşmeden hayat yolculuklarına emin adımlarla devam edebilmeleri için onlara hak ettikleri ilgi, sevgi ve değerin verilmesi gerekir.

Çocukların kâmil insan olarak yetişebilmeleri için sorumluluk, azim, cesaret, basiret, adalet, merhamet ve fedakârlık gibi değerlerle; üstün ahlak, edep ve terbiye anlayışıyla yetiştirilmeleri hayati önem taşımaktadır.

Her çocuk ayrı bir dünyadır. Çocuklar göz aydınlığı, dünyanın en güzel süsü ve milletlerin geleceğidir. Aynı zamanda anne ve babalar için bir imtihan vesilesidirler. Salih evlatlar, anne ve babalarının amel defterlerinin açık kalmasına vesile olacak en büyük nimetlerden biridir.

Çocuklar sevgi dolu, etraflarına neşe saçan ve mutluluk kaynağı olan varlıklardır. Ancak çocuk yetiştirmek bilgi, sabır ve tecrübe isteyen bir sanattır. Onları yetiştirirken sadece bedenî gelişimlerini değil; akıl, ruh, vicdan ve sosyal yönlerini de geliştirecek şekilde çok yönlü ve sağlıklı bireyler olarak yetiştirmek gerekir.

Çocukların kişiliklerine saygı gösterilmeli, onlara değer verilmeli ve ilgiyle yaklaşılmalıdır. Onları anlamaya ve dinlemeye çalışırken duygusal ihtiyaçları da karşılanmalıdır. Enerjilerini doğru alanlara yönlendirmek için oyun, spor ve güçleri ölçüsünde aile işlerine yardımcı olmaları teşvik edilmelidir. Oyun, çocuklar için sadece eğlence değil, aynı zamanda bir hayat eğitimidir. Oyun sayesinde sosyalleşir, özgüven kazanır, hayal dünyalarını geliştirir, azim ve sabır gibi birçok güzel haslet edinirler.

Yaz tatilinde çocukların bilgi, görgü ve tecrübelerini artıracak kurslara katılmaları, kitap okumaları, geziler yapmaları, faydalı arkadaş çevrelerinde bulunmaları ve çeşitli çalışmalar içerisinde yer almaları onları geleceğe hazırlayan önemli fırsatlardır. Yaz mevsimi verimli geçirildiğinde sadece çocuklar değil; aileler, millet ve bütün insanlık kazanacaktır.

Çocukların maneviyatlarının maddiyattan daha güçlü olması, hayatlarını da daha sağlam temeller üzerine kurmalarını sağlayacaktır. Bu konuda Yüce Allah şöyle buyurmaktadır:

“Ey iman edenler! Kendinizi ve ailenizi, yakıtı insanlar ve taşlar olan ateşten koruyun...” (Tahrîm, 66/6)

Hiçbir anne baba çocuğunu ateşe atmak istemez. Bunun için çocukların maddî eğitimlerinin yanında manevî yönden de güçlü yetişmeleri büyük önem taşır. Maneviyatla güçlenen çocuklar hem dünya hayatında hem de ahiret hayatında huzur ve başarıya ulaşacaklardır. Anne babaların evlatlarına bırakabilecekleri en değerli miras da güzel ahlak, sağlam karakter ve güçlü bir maneviyattır.

Ziyarete Garnizon Komutanı Hüseyin Şen, Sosyal Hizmetler Müdür Yardımcısı Melike Enginar ve AKŞAD Başkanı İsmail İnce katıldı. Heyet, Ekrem Öz’e geçmiş olsun ve hayırlı olsun dileklerini ileterek hac ibadetinin kabul olmasını temenni etti.

Samimi bir ortamda gerçekleşen ziyarette, Kıbrıs Gazisi Ekrem Öz ile bir süre sohbet edilerek sağlık durumu ve hac yolculuğuna ilişkin değerlendirmelerde bulunuldu. Ziyaret sırasında gazilerin toplum için taşıdığı değer ve fedakârlıkların önemine de vurgu yapıldı.

Kıbrıs Gazisi Ekrem Öz, nazik ziyaretlerinden dolayı misafirlerine teşekkür ederek duyduğu memnuniyeti dile getirdi.

Etkinlik kapsamında Atatürk Ortaokulu öğrencileri tarafından sergilenen halk oyunları gösterisi izleyicilerden büyük beğeni topladı. Gösterinin ardından Metin Tuncez tarafından sünnet şöleni ve sergi açılışı duası yapıldı.

Daha sonra kurumda kalan ve sünnet olan 7 çocuk için tebrik töreni düzenlendi. Çocuklar özel günlerinde tebrik edilirken, mutlulukları davetliler tarafından paylaşıldı.

Tebrik töreninin ardından protokol üyeleri tarafından yıl sonu sergisinin açılışı gerçekleştirildi. Kurdele kesiminin ardından açılan sergide çocuklar ve kursiyerler tarafından hazırlanan el emeği ürünler ziyaretçilerin beğenisine sunuldu.

Sünnet şöleni ve sergi açılış programı, serginin gezilmesi ve hatıra fotoğraflarının çekilmesiyle sona erdi.

Programa Akşehir Belediye Başkanı Dr. A. Nuri Köksal, Aile ve Sosyal Hizmetler Konya İl Müdürü Arif Topal, İlçe Emniyet Müdürü Beytullah Ekerbiçer, İlçe Jandarma Komutanı Üsteğmen Yıldıray Erdem, İlçe Milli Eğitim Müdür Vekili İbrahim Gülcü, Akşehir Ticaret ve Sanayi Odası Başkanı Ender Kalkan, önceki dönem Akşehir Belediye Başkanı Salih Akkaya, siyasi parti temsilcileri, Gülümseyen Çocuklar Derneği Yönetim Kurulu üyeleri, kurum yöneticileri, personel ve davetliler katıldı.

İstinaf Mahkemesi Kararı Verdi

Olayla ilgili yürütülen soruşturma sonucunda açılan davada ilk derece mahkemesi tarafından bir sanık 4 yıl 6 ay, diğer sanık ise 8 yıl 9 ay hapis cezasına çarptırılmış, iki sanık hakkında ise beraat kararı verilmişti.

Kararın istinafa taşınmasının ardından dosyayı inceleyen Konya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesi yeniden yargılama yapılmasına hükmetti. Görülen karar duruşmasında mahkeme heyeti, tutuklu sanıklardan Burhan Ç.'nin "Nitelikli dolandırıcılık" suçundan aldığı 4 yıl 6 aylık hapis cezasını 3 yıl 4 aya indirirken, Ferhat S.'nin cezasını 8 yıl 9 aydan 11 yıl 3 aya yükseltti. Tutuksuz yargılanan M. T. ve Süleyman O. hakkında ise yeniden beraat kararı verildi.

Avukat Aydınöz: "Adalet Yerini Bulmadı"

Bekir Çetin’in avukatı Özgül Akın Aydınöz, dosyada yer alan bilirkişi raporlarının iki sanığın suça iştirak ettiğini açık şekilde ortaya koyduğunu belirterek, beraat kararlarının adalet duygusunu zedelediğini ifade etti.

Aydınöz, suçun üç veya daha fazla kişi tarafından işlenmiş olması nedeniyle bir sanığın cezasının artırıldığını, diğer sanığın ise etkin pişmanlık hükümlerinden yararlanması nedeniyle cezasında indirime gidildiğini söyledi.

Bekir Çetin: "Evim ve Arsam Elimden Gitti"

Dolandırıcılık mağduru Bekir Çetin, mahkeme kararına tepki göstererek, "Suç delilleri ortada olmasına rağmen esas sanıklar hakkında beraat kararı verildi. Yeniden adaletin tecelli etmesini istiyorum. Arsam ve evim elimden gitti. Yaşlı ve yalnız yaşamama rağmen beni bu duruma düşürdüler" dedi.

Kızı Rana Çetin: "8 Yıldır Adalet Arıyoruz"

Bekir Çetin’in kızı Rana Çetin ise beraat kararının kesinleştiğini ve Yargıtay yolunun kapandığını belirterek olağanüstü hukuk yollarına başvuracaklarını söyledi.

Rana Çetin, yıllardır babasının arazisini satın almaya çalıştığını iddia ettiği kişinin beraat ettiğini belirterek, "8 yıldır adliye koridorlarında adalet arıyoruz. Bilirkişi raporlarıyla sabit olduğunu düşündüğümüz iddialara rağmen beklediğimiz sonucu alamadık" ifadelerini kullandı.

Katılımcılarla bir arada olmaktan duyduğu memnuniyeti dile getiren Sarıtaş, “Sizlerle bir arada olmaktan büyük mutluluk duyduk. İyi ki varsınız. Sizlerden aldığımız güçle mücadele etmekten onur duyuyoruz.” dedi.

Programda konuşan Eğitim-İş Konya Şube Başkanı Bahattin Ertuğrul ise sendikanın ülke genelinde yürüttüğü faaliyetler hakkında bilgi verdi. Hak arama mücadelesinde üyelerin katkılarının önemine dikkat çeken Ertuğrul, dayanışma etkinliklerinin sendikal birlikteliği güçlendirdiğini belirterek bu tür organizasyonlara destek vermeyi sürdüreceklerini ifade etti.

Ertuğrul ayrıca programın hazırlanmasında emeği bulunan Eğitim-İş Akşehir Temsilcilik Başkanı İbrahim Sarıtaş’a, Temsilcilik Sekreteri Umut Akbulut’a ve katkı sağlayan tüm üyelere teşekkür etti.

Eğitim-İş Akşehir Temsilciliği’nin düzenlediği yıl sonu dayanışma yemeği, birlik, beraberlik ve dayanışma mesajlarının verilmesinin ardından sona erdi.

Bir elinde dizgin,
bir elinde ekmek kavgasıydı hayat.
Geçerdin mahallenin içinden,
sessiz bir gölge gibi
ama omzunda bir evin ağırlığıyla.

Kimse yazmadı adını destanlara,
ne bir meydanda yankılandı sesin,
ne bir gazete satırına sığdı ömrün.
Ama ben bilirim babam:
o tek atlı araba
yalnız yük taşımazdı—
bir evin umudunu,
bir annenin sabrını,
bizim yarınlarımızı taşırdı.

Avuçların nasırdı,
terin gömleğinin yakasında kururdu.
Akşam eve döndüğünde
yorgunluk senden önce girerdi kapıdan.
Yine de gülümserdin,
çünkü sofrada ekmek vardı,
çünkü alın teri helaldi,
çünkü insan başını eğmezdi emeğin önünde.

Şimdi yollar değişti,
nal sesleri çekildi zamandan.
Ama ben ne zaman uzak bir ses duysam
içimde sen yürürsün yine
tek atlı zamanın üstünde.

Ve bugün Babalar Günü…

Bir gölgenin serinliği,
bir çınarın sessiz direnci gibi
yanımızda duran bütün babalara…
Ömrünü evladına emanet edenlere,
terini ekmeğe, sevgisini yüreğe katanlara…

Hayatta olanların elleri,
aramızdan ayrılanların adı eksik olmasın.

Babalar Günü kutlu olsun.

İmplantın Başarısını Ne Belirler?

Bir implantın uzun ömürlü ve başarılı olmasını sağlayan en önemli unsurlar:

• Doğru vaka seçimi
• Kemik yapısı ve ağız sağlığı
• Hekimin cerrahi deneyimi
• Protez planlaması
• Hastanın ağız hijyeni

Yani sadece “yerli mi yabancı mı” sorusu tek başına belirleyici değildir.

Yabancı İmplantlar Neden Daha Çok Bilinir?

Yabancı implant markaları uzun yıllardır piyasada olduğu için daha geniş bir klinik veri ve kullanım geçmişine sahiptir. Bu nedenle:

• Daha fazla bilimsel yayın
• Daha uzun takip çalışmaları
• Küresel yaygınlık

gibi avantajlarla bilinirler. Ancak bu durum her zaman “daha iyidir” anlamına gelmez.

Yerli İmplantlar Ne Durumda?

Son yıllarda yerli implant sistemleri de ciddi bir gelişim göstermiştir.
Günümüzde birçok yerli marka:

• Uluslararası standartlara uygun üretim
• Gelişmiş yüzey teknolojileri
• Uygun maliyet avantajı

sunabilmektedir. Bu nedenle doğru marka ve doğru planlama ile başarılı sonuçlar elde etmek mümkündür.

En Önemli Gerçek: Marka Değil Planlama

İmplant tedavisinde en kritik nokta şudur:
👉 Başarıyı implantın menşei değil, doğru planlama belirler.

Yanlış planlanan en iyi implant bile başarısız olabilirken, doğru planlanan orta segment bir implant uzun yıllar sorunsuz kullanılabilir.

Hastalar İçin Doğru Yaklaşım

Hastaların sadece marka karşılaştırması yerine şu sorulara odaklanması daha doğrudur:

• Bu implant benim kemiğime uygun mu?
• Hekim bu sistemi ne kadar deneyimli kullanıyor?
• Tedavi planı doğru mu yapılmış?
• Ağız bakımım buna uygun mu?

Sonuç

“Yerli mi yabancı mı daha iyi?” sorusunun tek bir cevabı yoktur. Her iki sistem de doğru koşullarda başarılı olabilir. Önemli olan marka değil, doğru teşhis, doğru planlama ve doğru uygulamadır.

Unutmayın:
İmplant tedavisinde başarıyı isim değil, uygulama belirler.

Yetkililer, bölgeyi kullanacak olan sürücülerin ve yayaların trafik işaretçilerine, yön tabelalarına riayet etmeleri konusunda uyarılarda bulundu. Yıkım çalışmalarının tamamlanmasının ardından caddenin yeniden normal trafik akışına açılacağı bildirildi.