İnsanlar sürekli bir yere yetişme telaşında.
Başarıya, huzura, mutluluğa, paraya, iyileşmeye…
Ama en çok atlanan durak hep aynıdır: kendi içi.
Herkes yol soruyor.
“Ne yapmalıyım?”
“Hangi yolu seçmeliyim?”
“Nasıl kurtulurum?”
Oysa asıl soru şudur:
“Ben şu an neredeyim?”
Kendine uğramadan çıkılan yolculuklar uzun sürer ama bir yere varmaz.
Çünkü yönünü bilmeyen insan için her yol yanlıştır.
Bugün birçok genç neden çalışamadığını bilmiyor.
Birçok yetişkin neden bu kadar yorulduğunu.
Birçok insan neden aynı döngünün içinde sıkışıp kaldığını…
Sebep çoğu zaman karmaşık değildir, sadece rahatsız edicidir:
Durup kendine bakmadılar.
Çünkü durmak cesaret ister.
Yavaşlamak, insanı kendisiyle karşılaştırır.
Sessizlikte bahaneler çalışmaz.
Oysa bütün kadim öğretiler aynı yere işaret eder:
İnsan kendine bakmadan yolunu bulamaz.
Felsefe buna “kendini bil” der.
Psikoloji “fark et” diye adlandırır.
Din “hesaba çekilmeden önce kendini hesaba çek” diye uyarır.
Bilim ise şunu söyler: İnsan ancak durduğunda otomatik pilottan çıkar.
Kendine uğramak;
bir akşam kendine şu soruyu sormaktır:
“Bugün beni gerçekten ne yönlendirdi?”
Bir olay tekrar ediyorsa, tesadüf değildir.
Aynı ilişki, aynı hata, aynı pişmanlık…
İnsan dönüp bakmadığı sürece hayat aynı sahneyi yeniden oynar.
Kendine uğrayan biri şunu fark eder:
Sorun çoğu zaman dışarıda değildir.
Yön eksikliği içerdedir.
Bu yüzden hedefe varamayanların çoğu yanlış yolda değildir;
kendiyle temasını kaybetmiştir.
Bir yere varmak isteyen önce şunu yapmalıdır:
Bir an durmalı.
Yavaşlamalı.
Kendine bakmalı.
Çünkü insan kendini tanımadan yol seçerse,
gittiği her yer geçici olur.
Ve şunu unutmamak gerekir:
Kaçtığını sandığın her yol,
bir gün seni yine kendine getirir.
Çünkü bütün yollar,
eninde sonunda,
kendinden geçer.
Yazar Notu
Bu yazı bir öğüt değil, bir davettir. Herkesin hayatında hızlandığı, yorulduğu ve yönünü kaybettiğini hissettiği anlar olur. Böyle zamanlarda çözüm çoğu kez daha fazla koşmakta değil, kısa bir durakta saklıdır. Birkaç dakikalığına durup kendine bakabilen, aynı hataları neden tekrar ettiğini fark eden ve sorumluluğu başkasına bırakmayan herkes için yol yeniden görünür hâle gelir. Çünkü insan bazen bir yere varmak için değil, kendine uğramak için durur.
Görüş ve eleştirileriniz benim için önemli: hakanzeybek4242@gmail.com