Oysa bilimin bize söylediği şey bambaşka.
Beyin, aslında tam da o an gelişiyor.
Tıpkı spor salonunda kaslarımızı zorladıkça güçlenmemiz gibi, beynimiz de yeni bilgileri öğrenmeye çalışırken direnç gösterir. Yorgunluk hissi, çoğu zaman beynin sınırlarını genişletme çabasıdır. Yani o “almıyor” dediğin anlarda aslında beynin kendini yeniden şekillendiriyordur.
Beyin ne kadar zorlanırsa, o kadar dayanıklı hale gelir. Bu süreçte yorulmak, tükenmek değil; büyümek anlamına gelir.
Kısa molalar elbette gereklidir. Ama unutma, uzun boşluklar beynin ritmini bozar. Çünkü beyin dinlendikçe paslanır, ama çalıştıkça parlar.
Her gün düzenli çalışan bir öğrenci, beynine şu mesajı verir:
“Ben senden korkmuyorum, seni kullanmaya geldim.”
Ve inan, beyin bunu duyar. Her yanlış cevap, yeni bir sinir bağlantısına dönüşür. Her tekrar, o bağlantıyı kalıcı hale getirir. Bir gün farkına bile varmadan o “zor” sorular artık kolay gelir.
Beyin yorulur, evet. Ama asla pes etmez. Dinlenir, evet. Ama asla unutmaz.
Ve en önemlisi… Kendisine inanan bir öğrencinin elinde, her şeyi başarabilir.
Görüş ve eleştirileriniz benim için önemli: hakanzeybek4242@gmail.com