Toplumsal düzenin içerisinde yok olmaya yüz tutmuş bazı değerler. Zamanla yitirilen gerçekler yerine geçmiş –mış gibi davranışlar ve –mış gibi sevmeler. Anne, baba, kardeş, komşu ve arkadaş sevgisi ve diğerleri… Ne kadar uzaklaşmışız saf ve gerçek duygulardan, çıkarsız yaklaşımlardan. Nereye bir adım ilerlesek ya çıkar ya menfaat bulmuşuz. Güya sosyal dengeler üzerinde sosyalliğimizi üst noktalara taşırken, benliğimizi kaybeder olmuşuz. Akıl kalpten üstün gelmeli, aman sakın mantığı devre dışı bırakma diyenlere inanıp, vicdan ve sevgi üzerine kilitler vurmuşuz. Bütün bunları da sanki kendimizi kandırmıyormuşuz gibi haklı gerekçelere dayandırmışız.

            Geriye dönüp toplum olarak eserimize baktığımızda, nasıl biz bu hale geldik diye hayıflanmaya başlarız. Fakat bunu değiştirmek için elimizi taşın altına koyduk mu? Yani en son ne zaman karşılıksız bir iyilik yaptık. Sahi bu denli bir menfaat zincirine ilk ne zaman katkı sağladınız? Kendinizi hiç sorguladınız mı? Peki, çıkarınıza göre davrandığınız insanlar oldu da, bir gün size menfaatle yaklaşan insanlar olmadı mı?

            Mesela iyiliklerin en yoğun yapıldığı ay hep Ramazan ayları olmuştur. Oysa diğer on bir aya örnek olmak için verilmiş bu ay, neden insanların hayrının sıkıştırdığı bir ay niteliği taşıyor. Bu ayın böyle bereketli ve hayırlara vesile olmasından yana bir sıkıntımız yok. Ama neden diğer aylarda da bu yoğunluğu ülkemizde göremiyoruz. Biz toplum olarak neleri kaçırmaya başladık, niyetim; buna dikkat çekmek. Atalarımız bu konuda bizlere en güzel örnek değil miydi? Onların yaptıklarını zamanla yok etmeye başladığımızdan bahsediyorum.

            Amacımız; Umutsuzluğa ve karamsarlığa yol açmak değil, fakat artık bir şeylerin farkına toplum olarak varmamız gerekiyor. Herkes birbirini suçluyor biz toplum olarak şunun yüzünden, böyle olduğu için bu kadar menfaat düşkünü olduk, çıkarlara göre hareket eder olduk deniliyor. Oysa unutulmaması gereken, bir mahallenin temiz olabilmesi için herkes kendi kapısının önünü süpürmeli. Başkalarının pisliğini görmek hayatta en kolay şeydir. Asıl erdem kendi çöplüğümüzü görüp kaldırmaktır. İşte o zaman geleceğimize sağlam bir toplum bırakabiliriz. Bireylerin en büyük savunması biz tek başına yapsak ne olur, çıkarla hareket eden insanlar toplumu çok etkiliyor ve sayıca çok fazla. Gözden kaçırılmamalıdır ki yapılan hiçbir iyilik karşılıksız kalmaz. Denize atılan bir taş, her zaman kendi alanından daha çok alanda etki oluşturur. Saf çıkar değil, iyiliklerinizin ön planda olduğu bir gün dileğiyle…

Dikkat!

Yorum yapabilmek için üye girşi yapmanız gerekmektedir. Üye değilseniz hemen üye olun.

Üye Girişi Üye Ol

banner168

banner216

banner215

banner159

banner225